Almkerk in grootmoeders tijd

Almkerk in grootmoeders tijd

Auteur
:   drs. C. van Maastrigt
Gemeente
:   Woudrichem
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5745-2
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Almkerk in grootmoeders tijd'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Het is al weer twintig jaar geleden dat het eerste fotoboekje over Almkerk uit de peri ode 1900-1940 verscheen. Het werd al snel gevolgd door "Kent U ze nog de Almkerkers" en nu voIgt een derde boekje, waarin we proberen een indruk te geven van de sfeer en de omstandigheden in de periode waarin onze grootouders opgroeiden. De nadruk ligt nu vooral op sfeervolle foto's, die bij de oudere Almkerkers wellicht allerlei herinneringen oproepen en de jeugd en de nieuwere bewoners van Almkerk een aardig beeld kunnen geven van de tijd van toen. Het verschil tussen nu en toen is enorm en vee I is verloren gegaan of veranderd, niet aIleen wat betreft gebouwen, huizen, de toren, de molen enzovoort, maar ook voor wat betreft veel kennis over hoe Almkerk er toen uitzag, of over allerlei gewoonten en gebruiken. Wie weet nog bijvoorbeeld dat er in de jaren twintig en dertig elk jaar in de herfst twee vrouwen uit Amstelveen met een turfschip bij de brug in de AIm lagen en met kruiwagens de turf rondbrachten? Of dat de huidige Emmickhovense steeg een mooie kade was met knotwilgen, of wie kan zich de Voorstraat indenken met aan weerszijden knotwilgen? Dat er 's zaterdagsavonds onder de molen door het Leger des Heils vaak werd gezongen, zal wellicht aan de jongeren verteld zijn, maar het is nog maar de vraag of zij een voorstelling hebben van kaars- en carbidlampen op de fiets, of dat men zich kan voorstellen dat er gezinnen waren, zoals bij Willem van Steenis, met zestien kinderen; baker Adriana Colijn bracht er vijftien van ter wereid, een van de laatste meisjes werd nog naar haar vernoemd. Dit alles is een geheel andere wereld dan de huidige.

We hebben geprobeerd deze we reId enigszins te rubriceren. We beginnen met een aantal straatbeelden van toen, daarna wordt een indruk gegeven van wat er in Almkerk veranderd en verdwenen is. Vervolgens enkele voorbeelden van verenigingen en van schoolfotc's, gevolgd door een paar foto's van mensen die in die periode een bepaald beroep uitoefenden. We kunnen ook niet om de plechtige en feestelijke momenten heen en eindigen het boekje met diverse aparte toto's, die sfeervol genoeg zijn om in dit boekje te passen.

Ik wil aIle families die bereidwillig hun foto's afstonden van harte bedanken, helaas konden niet aIle toto's geplaatst worden. Mag ik u tenslotte veel kijk- en leesplezier toewensen en u tevens aanraden vooral bij de straatbeelden een vergrootglas ter hand te nemen, het zaluw kijkplezier aanmerkelijk vergroten.

1. De eerste foto is tegelijkertijd de oudste opname in dit boekje, het is een straatbeeld van ongeveer honderd jaar geleden. Rechts ziet men de Almkerkse molen, die in 1938 atbrandde. Op de plaats recht tegenover de kinderen, is nu een bekend grootwinkelbedrijf gevestigd. Waar toen het hek stond, midden op de foto met al die kinder en erop, is nu de plaats waar de Molenstraat op de Voorstraat uitkomt.

Voor de molen ziet men de nu nog bestaande schuur, toen van de cafehouder Heykoop, later van de familie Van Kuijk.

In het huis achter de kinderen woonde toen Lodewijk van den Oven, die in dienst was van Heykoop. Hij was onder andere koetsier, maar verzorgde ook de paarden in de stalling van het cafe (zie volgende foto). Van de groep kinderen was uiteraard niet meer te achterhalen wie dit zijn geweest, maar als ze heel oud zijn geworden en in Almkerk zijn blijven wonen, dan hebben zij hun "kinderwereld" in de loop der jaren volledig zien veranderen.

De foto op de omslag van dit boekje is ongeveer op dezelfde plaats genomen, de molen is nu goed zichtbaar en Almkerk lijkt weI verscholen in een bos. Op de plaats waar aan weerszijden van de "Voorsteeg" de hekken staan, waren toen de sloten met elkaar verbonden door een "heultje".

In het huisje links (ongeveer waar nu Celis Dekker zijn bedrijf heeft) hebben verschillende families gewoond, zoals Van Herwijnen, Vink en Kamp.

dllmkerk,

,-

2. Ais men goed kijkt naar het raam boven de openstaande deur van het reebter huis, dan ziet men staan "gemeentehuis van Almkerk" en onderaan "Logement-Stalles". Tot 1904 had dit huis een dubbele funetie. Het bovenste gedeelte werd gebruikt als gemeentehuis, terwijl het benedenhuis werd bewoond door cafehouder B.C. Heykoop. Gezien het opschrift op de ruit kon men er ook slapen en konden de paarden worden verzorgd; dit laatste gebeurde in het achterhuis.

Later is de bovenverdieping jarenlang door muziekvereniging "Nooit Gedacht" als repetitielokaal gebruikt.

In 1920 koeht de familie Van Kuijk het pand van de familie Heykoop; erfgenamen van de familie Van Kuijk bebben nu veel van het oorspronkelijke interieur bersteld.

Het gerneentehuis links heeft dienst gedaan tot 1 januari 1973, toen de gemeentelijke herindeling een einde maakte aan de zelfstandigheid van Almkerk als gemeente.

Wie de mensen voor het "oude" gerneentehuis zijn was moeilijk te aehterhalen, maar in het donker gekleed zien we de weduwe Heykoop en bet meest rechtse meisje is Tineke Heykoop, die later met Zeger Koekkoek is getrouwd.

3. Met de molen en de oude toren op de achtergrond geeft deze foto een romantisch beeld van het riviertje waaraan Almkerk zijn naam dankt. Dit beeld wordt zeker nog versterkt door de rij knotwilgen rechts op de , , kno lschans" .

Links op de Almkade zien we geheellinks Lijn van de Wiel, die toen in het huis woonde dat jarenlang het arbeidsbureau is geweest. De vrouw in het midden, geheel in het zwart gekleed, is Han de Bok, achter haar staat Drikus de Bok, die een tuinderij had aan de andere kant van de dijk. Rechts zien we nog Grieta de Bok; in het huisje aan de overzijde woonde de familie De Graaf van wie de afwas nog op de, ,pottestelling" zichtbaar is.

4. Op deze zonnige straatfoto van voor de Eerste Wereldoorlog, genomen in de Brugdam, staan we voor het "Wapen van Ernmickhoven", toen het cafe van de familie Dekker. In het raam boven de deur staat bovenaan "Logement", daaronder "Regthuis" en onderaan "Gemeentehuis Emmickhoven en Waardhuizen" .

Boven de deur ziet men nag het wapen van de gemeente Emmickhoven; tot 1890 was het gedeelte over de AIm een aparte gemeente. Het "Regthuis" geeft aan dat vroeger hier door de schout werd rechtgesproken.

Naast het cafe zien we voor de geopende deur van zijn smidse Piet van de Water (Piet de smid), vooral bekend als hoefsmid. Achter Van de Water staat mevrouw Straver en naast haar Piet Straver. Achteraan staan paarden klaar voor de behandeling.

Het loont zeker de moeite om met een loep de kinderen wat beter te bekijken: de jongens met de helwitte petten op zijn kinderen van posthouder Geudeke.

5. Hoewel het moeilijk was te ontdekken wie er op deze foto staan, is het tach de moeite waard de foto een plaats te geven in dit boekje. Niemand weet zich meer te herinneren dat er tegenover Piet de smid zulke hoge bomen hebben gestaan.

Voor het cafe van Dekker staan twee grate palen, die bestemd waren voor het vastbinden van de paarden. Rechts achter de kinderen ziet men nag een hondekar met een ronde ton erop (wat zat er in de ton?). Jarenlang lazen de Almkerkers berichten en afkondigingen maar ook aankondigingen voor verkopingen enzovoort op het aanplakbord links tegen het cafe.

Er stonden voor de oorlog meer cafes in en rondom Almkerk, vaak stamcafes, waar het gernoedelijk aan toe ging en waar mooie verhalen over worden verteld. Een zo'n anekdote wil ik u niet onthouden: langs de weg naar Woudrichem stond indertijd het cafe van Van Vugt, "De Blaasbalg". Op een dag komen de heren Van de Koppel en Van den Heuvel terug met de wagen, nadat ze voor Abraham de Jong vee hadden weggebracht, en besluiten bij het cafe te stoppen. In de gelagkamer kwam er na verscheidene keren "volluk" te hebben geroepen niemand opdagen en de heren besluiten .Jaten we ons eigen bedienen" en dit geschiedde meermalen.

Na vertrek zwaaiden ze uitbundig naar Van Vugt, die achter op het erf appels aan het plukken was en deze zwaaide even spontaan terug, blij over zulk een hartelijkheid. Wat er van de blijheid over was na het zien van de fles, vertelt ons de geschiedenis niet.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek