Bennebroek in grootmoeders tijd

Bennebroek in grootmoeders tijd

Auteur
:   Daphne Riupassa
Gemeente
:   Bennebroek
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4659-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Bennebroek in grootmoeders tijd'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

VOORWOORD

Dames en heren,

Bennebroek bestaat dit jaar 335 jaar. Reden voor een verjaardagsfeest. Dat zeker. Maar verder ook reden voor een presentje. Welnu, in het kader van de zeer vele activiteiten is u ook een blik gegund in de oude archieven van ons dorp: De tentoonstelling .Een greep uit de oude doos".

Zoals zo vaak wordt het verleden al te gauw vergeten. Ook de vele fraaie onderdelen uit de voor deze gelegenheid samengestelde expositie zullen weer goed opgeborgen worden. am nu te voorkomen dat deze zaken ook metterdaad in de vergetelheid raken, zijn een aantal bijzondere, tijdsbeelden zo u wilt, in het nu voorliggende boekje opgenomen.

Graag wens ik u veel kijk- en leesplezier. De sarnenstellers en uitgever wil ik oprecht feliciteren met dit initiatief. Immers, er is weer'n band aan het verleden toegevoegd.

drs. G .R. van Egerschot burgemeester

INLEIDING

Bennebroek werd in 1653 zelfstandig door de belening van de ambachtsheerlijkheid aan Adriaan Pauw. Arnoldine Leonie Willink, die in 1950 overleed, was de laatste ambachtsvrouwe. Bijna 300 jaar heeft Bennebroek ambachtsheren en -vrouwen gehad, die onder meer tot 1848 verantwoordelijk waren voor het bestuur en de rechtspraak. Vanaf 1653 is er ook sprake van een organisatie; naast bestuur en rechtspraak, moesten grenzen, grondgebied, godsdienst, onderwijs, financien, openbare orde, verkeer en waterstaat worden geregeld. De ambachtsheer stelde een schout en schepenen aan en vaardigde reglementen en keuren uit. De schriftelijke neerslag hiervan treft men aan in de archieven. Het heerlijkheidsarchief werd gevormd onder de ambachtsheren en -vrouwen; het ambachts- en gemeentearchief onder de schout en schepenen en later het gemeentebestuur. Voor de teksten bij de foto's in dit boekje is gebruik gemaakt van deze archieven. Niet aIleen droge historische feiten zijn hierin te vinden, ook gebeurtenissen en anekdotes die een ander licht werpen op het Ben-

nebroekse dorpsleven dan tot nu werd aangenomen. Dit derde boekje over Bennebroek, waarin oude foto's en prentbriefkaarten centraal staan, ziet het licht in het jubileumjaar 1988. De gemeente Bennebroek viert haar 335-jarig bestaan en vele verenigingen en instellingen vieren dit, en hun eigen jubileum, mee. De muziekvereniging Kunst Na Arbeid bijvoorbeeld, viert haar 85-jarig bestaan, de sportvereniging Blijft Steeds Moedig haar 65-jarig bestaan, het psychiatrisch ziekenhuis Vogelenzang zijn 40-jarig bestaan, de Linnaeushof zijn 25-jarig bestaan en De Hartekamp ten slotte, als inrichting voor gehandicapten, zijn 35-jarig bestaan. Dank zij de vele Bennebroekers die hun foto's in bruikleen hebben willen afstaan, kunnen nu ook anderen de geschiedenis van Bennebroek bekijken. Een rijke geschiedenis, mooie archieven en een informatief kijk- en leesboekje; er valt niet aan te twijfelen, Bennebroek leeft!

Daphne Riupassa

Huize Bennebroek:

1. Het Huis te Bennebroek is van oudsher het bezit geweest van de ambachtsheren en -vrouwen van Bennebroek. Adriaan Pauw, de eerste ambachtsheer, woonde hier a1 in 1657. Het huis was toen bekend onder de naam Duinwijk. Tussen 1860 en 1864 werd het huis ingrijpend verbouwd door architect Eli Saraber. De laatste ambachtsvrouwe, Arnoldine Leonie Willink, overleed in 1950 en legateerde het huis met 12 hectare grond aan de Hervormde Gemeente. In 1972 werd het huis gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw.

2. Deze foto toont een gedeelte van een van de vijvers in het park. Op de achtergrond tussen de bomen is nog net een auto te zien; een van de eerste auto's in Bennebroek waarschijnlijk! Rond 1907 aangeschaft door mevrouw J.G .M. Willink, hoewel haar man nog 14 rijtuigen en 8 paarden in zijn bezit scheen te hebben. Hij was zo verknocht aan deze manier van verplaatsen, dat de beide dames Willink hun uitstapjes aIleen maakten met chauffeur Jan Krullaerts.

3. Op vrijdag 11 augustus 1916 werd Bennebroek vereerd met hoog bezoek. Een aantal korporaals van het Instructiebataljon te Kampen was bezig met een tiendaagse mars door Nederland. Zij hadden hun primitieve tenten opgeslagen bij het Huis te Bennebroek, daar was toch ruimte genoeg! Om 5 uur 's middags kwam koningin Wilhelmina in het bivak waar zij de troepen inspecteerde. In het weiland aan de Binnenweg is ter gelegenheid van deze gebeurtenis een gedenknaald geplaatst.

4. De salon van juffrouw A.L. Willink bevond zich op de begane grond van het Huis te Bennebroek. Elke woensdag hield zij hier haar "jour". Dominee Lekkerkerker kwam eenmaal per jaar bij haar eten. Hier werd hij geinspireerd door een schilderij waarop de ladder van Jacob stond afgebeeld. Na een vurige preek van dominee Lekkerkerker over dit thema, vertelde hij dat belangstellenden het desbetreffende schilderij die avond op het Huis te Bennebroek konden bekijken. Huisknecht Piet Rossner werd gevraagd het schilderij met twee oliepatentlampen bij te lichten.

5. Het Huis en juffrouw A.L. Willink werden ook bij de vijfde wereldjamboree, een intern ationale bijeenkomst van padvinders, in 1937 niet overgeslagen. Hoewel aIle activiteiten zich afspeelden in Vogelenzang, zag een groep zeeverkenners kans zich in een boot te verschepen naar Bennebroek. De boot meerde af aan de ringvaart en de zeeverkenners kregen een hartelijk onthaal.

6. Juffrouw A.L. Willink, op haar zevenstige verjaardag, staat hier nogmaals in het middelpunt. Het was de gewoonte dat nagenoeg het hele dorp in een grote feestelijke optocht naar het Huis trok. De ambachtsvrouwe werd dan letterlijk en figuurlijk in het septemberzonnetje gezet.

]{o :e" (mp. ]{U:-.i ie 7;cnnC~I('ek.

--

7. Een van de weilanden die behoorden tot het domein van de bezitters van het Huis te Bennebroek werd in besiag genomen door een zogenaamde hertenkamp. Vanzelfsprekend was dit gebied voorzien van een hek. Ret verhaal gaat dat er tijdens de oorlog in een nacht 16 van de totaal 17 herten waren doodgebeten door een hond. Men had er namelijk geen rekening mee gehouden dat de drinkplaats van de herten, als het gevroren had, wel bereikbaar zou zijn. Een aantal Bennebroekers was hier echter niet zo rouwig om; het hertevlees werd uitgedeeld.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek