Blokker in oude ansichten deel 2

Blokker in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J.J. van der Gulik
Gemeente
:   Hoorn
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1076-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Blokker in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Degene die zich in deze streek als eerste heeft beziggehouden met het samenstellen van een boekje getiteld "in oude ansichten" was wijlen ir. C. Koeman. Een sterke persoonlijkheid met grote interesse voor de historie van deze streken.

In zijn voorwoord geeft hij een beknopt overzicht betreffende de gemeente Blokker en brengt de voorgenomen verandering van gemeentegrenzen in West-Friesland ter kennis. Inmiddels is dit realiteit geworden. Per 1 januari 1979 heeft Blokker als zelfstandige gemeente opgehouden te bestaan en is verdeeld tussen de gemeenten Hoorn en Bangert. Deze laatste naam werd per 1 januari 1980 gewijzigd in "Drechterland".

De herindeling was een formaliteit met alle consequenties daaraan verbonden, zowel voor vóórals tegenstanders. Het leven gaat door, de emoties zijn enigszins geluwd, maar het vuur blijft smeulen.

Deze uitgave kunt u dan ook beschouwen als een bijdrage om niet te vergeten hoe het is geweest en zij dient tevens ter aanvulling van het eerste deel. Een compleet beeld van het dorp heeft u nog niet, maar met beide deeltjes in het bezit, geeft het toch een goed overzicht.

Mocht deze uitgave voor belangstellenden een stimulans zijn om fotomateriaal bijeen te brengen, dan zou een derde deel realiteit kunnen worden.

Tot besluit dank aan allen die medewerking verleend hebben aan de totstandkoming van dit boekje.

1. We starten met een opname van het begin van Westerblokker en kijken in oostelijke richting. Tussen de rails van de lijn Hoorn-Enkhuizen heeft de fotograaf zich, zonder enig risico, opgesteld. Immers, de tram had een matige snelheid en zelfs was men nog wel bereid een ogenblik te wachten. Gezien de schaduw op de weg, schijnt de zon en daar we constateren dat de bomen al wat kaal zijn en er bladeren in de sloot liggen, nemen we aan dat het herfst is. Het groepje mensen staat te ver van ons af, ze zijn niet te herkennen. Op het bruggetje van Klaas Water, later van Jan Zee, staan drie meisjes. Waarschijnlijk horen ze daar thuis. In het huis met de dakkapel, thans bewoond door de familie Koning, was destijds de bakkerij van Langedijk gevestigd. Daarachter zien we nog gedeeltelijk het boerderijdak met schoorsteen van Jan Klein, later van Sipke Wagenaar en nu van de familie De Haan. De kaart is een uitgave van boekhandel A. Bakker te Hoorn.

2. Er zijn weirug ansichtkaarten gemaakt van het stuk tussen het begin en het centrum van Westerblokker. Dit is de tweede en tevens de laatste die we konden krijgen. Maar het is wel een leuke opname, waar we de zojuist gereedgekomen elektrificatie op waarnemen. In de verte nadert een dame met een groot pak onder haar arm en nog verder weg ratelt een kar over de klinkerbestrating. De straat is nog voor iedereen, zowel voetgangers als spelende kinderen hebben nog niets te vrezen van verkeersoverlast. Een gevarieerd rijtje huizen siert dit dorpsgedeelte, waar het goed toeven was. Het huis met de gebroken kap is van fruitkweker Nanne de Jong. Ernaast woonde buurman Piet Zee, die inmiddels de status van rentenier had verworven en ter afwisseling nog wat tuinierde. In het derde huis woonde de van Aartswoud afkomstige Jan Vel, ook al een rentenier. In het vierde woonde Langerijs, een naam die we heden nog veel horen. Het was vader Nic., die daar het beroep van timmerman uitoefende. In het vijfde huis in de rij, waarvan alleen het dak is te zien, woonde veehouder J. Blaauw.

3. We zijn doorgegaan naar wat het centrum van Westcrblokker zou kunnen worden genoemd. We staan ter hoogte van het Unjerpad (thans Kolenbergstraat) en kijken in de richting Hoorn. De sleur van het dagelijkse leven wordt even onderbroken door de aanwezigheid van de Hoornse orgelman Koos Beek. Met zijn door twee honden getrokken orgel zorgde hij in deze streek voor vrolijke klanken. Blijkbaar is het voor de dieren een "zware trek" geweest, want een van hen maakt van de gelegenheid gebruik en ligt dwars over de tramrails uit te rusten. Links zien we café "De Hoop", met ernaast de kolfbaan. Nadat in 1952 de kolfbaan was gesloopt, onderging het café vijf jaar later hetzelfde lot. Een ander horecabedrijf kwam er voor in de plaats, namelijk "Het Gouden Hoofd", genoemd naar het café dat meer oostelijk heeft gestaan, doch eerder was verbrand. Geheel rechts staat de boerderij van Neefjes, welke echter het veld moest ruimen voor het nieuwe winkelcentrum "De Beurs", geopend in december 1979.

4. "Groete uit Westerblokken", voor onbekenden een niet te vinden plaats in Nederland. Voor de kenner een bekend punt en voor de oudere dorpsbewoners direct herkenbaar de gemeentelijke openbare school, met ernaast het woonhuis van hoofdonderwijzer Mantel. Het geheel is keurig omsloten door een fraai hekwerk met daartussen een veilige speelplaats. In verband met de bouw van een nieuwe school aan de Boekert werd deze school in 1930 buiten gebruik gesteld. Daarna kreeg het gebouw een bestemming als café, genaamd ,,'t Dorpshuis", en werd het exterieur gewijzigd. De veranda werd verwijderd en een serre-achtige aanbouw kwam er voor in de plaats. Ook de speelplaats kreeg een andere bestemming en werd parkeerplaats. Heden ten dage vinden we het geheel terug onder de naam café petit-restaurant "Het Wapen van Blokker". Op de achtergrond zien we nog de toren van de hervormde kerk. Oorspronkelijk een kerk voor roomskatholieken (patroonheilige St. Michael), gebouwd en herbouwd in respectievelijk de vijftiende en negentiende eeuw.

Greete uît Westerbtckken

5. We bevinden ons nog bij de hervormde kerk. Links zien we de kruidenierswinkel van Konijn, waar men tot aan de Tweede Wereldoorlog terecht kon voor de dagelijkse benodigdheden. Daarna hield Konijn zich alleen nog maar bezig met expeditiezaken. Thans is dit het domicilie van de familie P. van Velzen en kan men er terecht voor rookartikelen enzovoort, alsmede voor het verzorgen van een goed kapsel. Aan de overkant het in 1974 gesloopte pand van C. Visser, die achter zijn huis een fabriekje had voor het maken van vruchtenjams en bessensap. Oorspronkelijk was dit een onderwiizerswoning, echter vóór 1880, daarna diende het tot bakkerij. Het witte perceel links is de herberg "Het Gouden Hoofd", die echter in 1931 is verbrand. Aan de voorkant, maar net te zien, Bertus Kuipers bakkerij, die ook, zoals met vele andere panden geschiedde, gesloopt werd. Blokker was wederom een historisch pand armer.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek