Breskens in oude ansichten deel 1

Breskens in oude ansichten deel 1

Auteur
:   J.A. Keijmel
Gemeente
:   Oostburg
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4041-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Breskens in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

De uitgave van een fotoboekje van Breskens in de periode van 1880 tot 1930 is mijns inziens een goede gedachte geweest vande directie van de Europese Bibliotheek in Zaltbommel.

Het is namelijk van groot belang, dat de oude ansichten gebundeld worden, zodat iedereen hiervan kan kennisnemen.

Dat Breskens een oude vestiging is, moge blijken uit de vondst van enkele Romeinse gedenkpenningen, waaruit geconcludeerd mag worden, dat zich hier om en bij het begin van onze jaartelling reeds Romeinen hebben neergezet.

Een oude overleveringweet zelfs nog te vertellen, dat Walcheren en Vlaanderen in die dagen nog aan elkaar waren verbonden en er van de Westerschelde nog geen sprake was.

Dezelfde bron verrneldt, dat een zekere Duitse keizer Otto de duinen liet doorsteken en een gracht liet graven van Breskens naar Vlissingen.

Bij beide plaatsen liet hij sluizen bouwen, die met een raderwerk werden bediend en deze wielsluizen zouden de naam Wielingen in de wereld hebben gebracht.

Op een ongelukkig moment moeten deze sluizen het echter hebben begeven en is de zee het vlakke land daarachter binnengestroomd. Bewijzen zijn hiervan zeer weinig, zodat niet met zekerheid kan worden gezegd of Breskens inderdaad al deze dingen heeft beleefd. Onmogelijk is het echter niet, want de eeuwig vretende en woelende N oordzee heeft meer van deze dingen op haar geweten!

Wat de zee neernt, geeft ze ook wel eens terug. Het eens

verzwolgen land was op het eind van de vijftiende eeuw weer zover aangeslibd, dat er een groot schor, "Breskenszand" genaarnd, was ontstaan. In 1487 schonk Maximiliaan van Oostenrijk deze "schorren en aanwerpen" aan een zekere Philips van Kleef, met het recht deze te bedijken. Tegelijk kreeg genoemde Philips aile rechtsgezag, het tiendrecht op koren en vee en wol en andere produkten, benevens de rnalerij, visserij en vogelarij in het te bedijken gebied. Om het vestigen in de nieuw te vormen landen aan te rnoedigen, kregen zij "die zullen wonc 11 en verblijven ter bovengenoemde plaatsen de tijdstermijn van twintig achtereenvolgendejaren.te rekenen van de dag, dat gezegde plaatsen bebouwd zullen worden, vrijheid, ontheffing en ontslag van aile belastingen, beden en onderstandsgolden, die gedurende die tijd loop zullen hebben in Vlaanderen: bovendien zullen zij in die tijd vrijgehouden worden in lijf en goed, zonderdaar vervolgd te kunnen worden voor schulden elders door hen gemaaakt, alsrnede zal al hun k oren, gewassen, eetwaren en goederen aldaar gemaakt of verbouwd of voor hun gebruik aangevoerd, vrij, ontslagen, ontheven en bevrijd zijn van aile tollen in Vlaanderen, Brabant, Holland en Zeeland. Daarenboven zal als er daar een parochiekerk zal zijn gebouwd, daarin een jaarmarkt ingesteld mogen worden". De heerlijkheid Breskens was dus met vele voorrechten, zij het voorlopig nog op papier, gevormd. Van de droogmaking zelf is heel weinig bekend. In het jaar 1580 telde de "stede" Breskens slechts een dertigtal woningen met circa driehonderd inwoners.

Het plaatsje werd in 1583 verwoest en de polders werden blank gezet. Bij octrooi van 1609 werd echter toestemming gegeven Breskenszand opnieuw te bedijken. Langzaam maar zeker werden de polders drooggelegd.

Ten tijde van Napoleon diende Breskens als vesting. Om de toegang tot de Schslde nog beter te kunnen afsluiten, bouwde Napoleon behalve fort Rammekens ook drie forten in Breskens. Ten westen van het dorp het fort CafIarellie. genoemd naar de vermaarde Franse genie-generaal Louis Caffarellie. Het bestond uit een viertal zeer dikke rnuren, die een vierkant plein omsloten; op elk der vier hoeken stond een toren. In de noordoostelijke hoek van de polder Oud-Breskens kwam het fort Imperial, in de polder J ong-Breskens verrees het fort Napoleon.

Toen de Fransen in 1814 voorgoed vertrokken waren (Breskens was de eerste plaats in west-Zeeuws-Vlaandercn waar de oude Nederlandse vlag weer wapperde, nl. 01' 21 april 1814), kreeg het fort Caffarellie denaam van Nassau, Imperial werd Frederik Hendrik en Napoleon werd Willem I genoemd. In 1835 werd ter verdediging van de Schelde ten oosten van het dorp het Havenfort of fort Breskens gebouwd. Het had de vorm van een onregelmatige zevenhoek en bevatte ondermeer zestien bornvrije kamers en verscheidene kazematten.

Tussen de jaren 1870 en 1880 werden de forten Willem I en Nassau geheel geslecht en Frederik Hendrik ten dele. Het Havenfort heeft nog lang dienst gedaan als bergplaats voor vias. Het werd in 1890 voor afbraak verkocht. Deze slechting was een grate schadepost voor de bevolking, aangezien zij hoofdzakelijk van de bezetting leefde.

Breskcns was in die tijd voornamclijk cen landbouwdorp met ongeveervijftienhonderd zielen.

In hetjaar 1879 voerde "Breskens I" van D. Hoogstad ter visvangst. wat het begin van de vissersvloot betekende, die in de loop der jaren belangrijk werd uitgebreid. Zo groeide Breskens uit tot een wclvarcnd dorp. De dropfabriek van Van Melle kwam in 1900 in bedrijf. In het begin van de dertiger jaren verschcen van de hand van de heer J. van Luijk Sf. het volgende gedicht:

Op de grens van de Noordzec en Schelde aan het eind van het Hollandse strand,

daar ligt Breskens, ons nijvcre Breskens, roem en trots van het Zeeuws- Vlaamse land. Vol van arbeid en scheppend verlangen

vol van vreugde en leven en lust,

dat is Breskens, ons nijvere Breskens,

roem en trots van de Zecuws- Vlaamse k ust.

Bij de herindeling van west-Zeeuws-Vlaanderen op 1 april 1970 verloor Breskens helaas zijn zelfstandigheid en werd opgenomen in de gemeente Oostburg.

In de hoop met dit boekje een beeld te hebben gegeven van .Breskens in oude ansichten" vertrouw ik, dat het door velen gelezen en bekeken zal worden. Het he eft geenszins de pretentie volledig te zijn, want door oorlogshandelingen is veel kostbaar materiaal verloren gegaan.

Tenslotte mijn dank aan de directie van de Eur opese Bibliotheek voor de opdracht dit boekje samen te stellen. Ik heb het met veel plezier gedaan.

OPHEFFING GEMEENTE

BRESKENS

I. Het wapen van de voormalige gemeente Breskens, zijnde van goud, beladen met een dubbele arend van sabel. Het schild gedekt met een kroon van goud met zeventien parels. Op 31 juli 1817 werd dit gemeentewapen door de Hoge Raad van Adel goedgekeurd.

In de peri ode 1879-1908 werd het burgemeestersambt uitgeoefend door de heer J. G. Gerritsen; van 1909-1911 door de heer P. Montenberg en van 1911-1937 door de heer D. H. van Zuijen, wiens portret u hier ziet.

2. Onze wander .

o ns, dat Napolell1g begint bij hotel D

on hier eens heeft u Canon d'Or in

geslapen. de Dorpsstra:

at. De overl . .

evering vertelt

3. We lopen iets verder en zien hier het begin van de Markt, waarvan helaas geen foro's in mijn bezit zijn. We zien hier duidelijk de plaats waar Du Canon d'Or heeft gestaan. Nu staan ongeveer op dezelfde plaats de winkel van mevrouw Le Bleu en de winkel van Du Fosse.

ยท ";

--.

tiorystraat.-

4. Wed raaien ons nu even am en zien het andere hoekhuis dat de toe gang tot de Markt aangeeft. De tram is net van de haven gekomen en heeft zijn draai gehaald.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek