Curaçao in oude ansichten

Curaçao in oude ansichten

Auteur
:   Dr. J. Hartog
Gemeente
:  
Provincie
:   Nederlandse Antillen
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4359-2
Pagina's
:   120
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Curaçao in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Hotels en prentkaarten of ansichten hebben met toeristen en reizigers te maken. Het wekt daarom geen verwondering, dat wij beide al vroeg aantreffen op Curacao, gelegen als het is op een internationaal kruispunt van - vroeger - zeilroutes. De prentkaart, ansicht, "karchi" of "tarjeta", heeft amper haar intrede op de wereld gedaan, of er zijn Curacaose kooplieden, die ze in omloop gaan brengen. Foto's had men in overvloed, want Felix Soublette, in 1846 geboren op Curacao en zelf koopman, had zich sinds ongeveer 1870 op de fotografie toegelegd en daarin zulke uitzonderlijke resultaten bereikt, dat een album met zijn foto's van Curacao op de Internationale Fototentoonstelling te Parijs in 1900 een prijs verwierf.

Er zijn verschillende instellingen en personen op ons eiland, die grotere of kleinere collecties van de foto's van Soublette bezitten, onder meer de fotografen Fred Fischer en A. Jeuken, het Curaeaos Museum en het Centraal Historisch Archief.

Drie Jonckheers, Johan Hendrik, Ferdinand Francois en Willem August, de Delvalles van El Globo, Abraham Salas, Julius Penha, Pr6spero Mor6n, C.N. Winkel en Zonen, wat later H. Forbes Schotborgh, L. Reck van Sunny Isle en A.D. Capriles hebben de eerste ansichten van Curacao uitgegeven, Hoewel er enige drukkerijen waren, kon men hier geen prentkaarten drukken. Meestal gebeurde dit in Duitsland, later ook in Engeland en de Verenigde Staten. De correctie van de opschriften op de kaarten liet nog weleens te wensen over. Behalve Salas waren alle uitgevers kooplieden, die in allerleizaken handelden. Zij waren dus niet gespecialiseerd.

Wie nu de "karchinan" bekijkt, moet erkennen dat men met zekere virtuositeit foto's heeft uitgekozen. Want nu, driekwart eeuw en meer later, geven die oude "karchi" een beeldverhaal "del Curacao que se va", titel van het onvergetelijke boek van John de Pool, die de sfeer van het Curacao van omstreeks diezelfde tijd zo kostelijk beschrijft.

Curieus is dat men zich niet beperkte tot prentkaarten die stad en land uitbeelden, maar dat men ook ansichten uitgaf van allerlei evenementen, zoals de stranding van een schip, de ravage aangericht door een orkaan, het bezoek van een gouverneur aan de bisschop, en zelfs de boycot van een Venezolaans schip in een tijd, toen de verhouding tussen Venezuela en Curacao gespannen was.

Degenen, die Curacao bezochten, spraken allerlei talen. Van vele prentkaarten bestaan verschillende edities, elk in een andere taal, Spaans, Engels of Nederlands, nooit in het Papiament.

Ter completering van het beeldverhaal van "Corsow di antafio", van cud-Curacao, zijn naast ve1e oude prentkaarten enkele oude schilderijen, prenten, tekeningen en foto's gereproduceerd, teneinde een afgerond geheel te krijgen. Na de reproduktie van enkele prenten van 1812 en een schilderij uit de achttiende eeuw volgen wij voor de rangschikking een wandelroute van het Waterfort, 1angs het Fort Amsterdam,

door de Punda en over Pietermaai naar Scharloo, dan over de vroegere Gouverneur van den Brandhofbrug naar de Handelskade en de schipbrug over naar Otrobanda. Langs de Rodeweg, toen nog een zandweg, gaan wij naar buiten. Tenslotte vo1gen enige ansichten of foto's van de voormalige roomskatholieke rnissie, van gebeurtenissen die de gemoederen bezig hielden, allerlei industrieen of bezigheden, besloten met de komst van de radio en het vliegtuig,

Beha1ve uit onze eigen collectie mochten wij gebruik maken van de verzamelingen van de heren H. Badaracco, Jessy Jesurun, J. van Leeuwen, J.C. van Essen, mr. C.H.B. Boot en W.S. de Waal, aan wie wij, mede namens de kijkers van ons boek, hiervoor hartelijk dankzeggen.

Elisabeth, rnijn lieve en kunstzinnige vrouw, die hie1p bij het uitzoeken, bedank ik ook van harte voor het scheppen van een omgeving waarin men dit soort werk verrichten kan.

1. De St.-Annabaai, naar een Engelse prent uit 1812, gezien vanaf de Cern Sablica, waarop Fort Nassau (toen Fort George) ligt, Aan de overkant het Rif en de molen (vandaar het Molenplein), voor zover wij weten de enige afbeelding van de molen die bestaat. De omvang van het Rifwater is goed te zien.

2. In 1812, toen Curacao onder Engels bestuur stond, zijn in Londen verschillende prenten van het eiland uitgegeven. Op bovenstaande rechts Fort Nassau (toen, zoals gezegd, Fort George) en op de achtergrond het Schottegat met zijn ve1e eilandjes, die sindsdien allemaal zijn verdwenen.

3. Het oudst bekende schilderij van Curacao, uit de achttiende eeuw. Gezicht op Pietermaai, met op de achtergrond het ommuurde Willemstad. De fortkerk en de synagoge zijn goed te herkennen. Reents het Waaigat, dat oudtijds veel groter was en zich uitstrekte tot waar nu de kathedraal staat. Pietermaai zelf was onbewoond en de uitgestrekte vlakte diende als oefenterrein voor de militairen, die men hier druk doende ziet. Het schilderij is in het bezit van de familie De Sola in San Salvador.

-

4. Ret plein voor het Fort Amsterdam, naar een schilderij van P. Crebassol uit 1855. Waterfort en Riffort zijn nog geheel intact; Van de vooruitstekende hoek van Fort Amsterdam (aan de kant van de Bredestraat), oudtiids bastion De Klok, liep de muur door tot aan de zeekant, waar nog een klein bastion, genaamd De Waag, was. In deze muur bevond zich oudtijds de stadswaag. Rond 1925 is de muur afgebroken.

5. Binnenzijde van het Waterfort, zoals dit tot 1955 heeft bestaan. Dit is de tegenwoordige Plaza Piar. Het Waterfort is het vierde van deze naam op deze plaats en dateert van het begin van de negentiende eeuw.

6. Binnen het vroegere Waterfort had men de in 1858 gebouwde kazerne Willem III, waar het korps mariniers was ge1egerd. In 1955 zijn de militaire gebouwen van het fort afgebroken in verband met de bouw van Hotel Intercontinental.

7. De balkonkamer van het paleis van de gouverneur in de dagen van John de Pool, een driekwart eeuw geleden. De deur reehts leidt naar het portaal, links naar het balkon en de deur daarnaast tot de gang. Opvallend is, dat de deuren ongelijk van hoogte zijn.

8. Na afloop van een openbaar gehoor bij de gouverneur in 1938. Deze foto, nog geen veertig jaar geleden gemaakt, doet al grappig ouderwets aan. De persoon op de voorgrond is een officier van het Leger des Hells; links achter hem herkent men dr. Wybojan Goslinga.. directeur van het departement van onderwijs, Henk A. Hessling (met de hand aan de mond), Jan Rustige, hoofd van de Islaschool en statenlid, L.O.L. Lampe (een advocaat), mr. Bichon van IJsselmonde (Shell-secretaris) en anderen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek