Everdingen, Hagestein en Zijderveld in oude ansichten

Everdingen, Hagestein en Zijderveld in oude ansichten

Auteur
:   G.M. van Eck
Gemeente
:   Vianen
Provincie
:   Utrecht
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4135-2
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Everdingen, Hagestein en Zijderveld in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Everdingen-Hagestein-Zijderveld, gelegen in de uiterste kop van de Vijfheerenlanden, op de uiterste grens van de provincies Zuid-Holland en Gelderland. Drie dorpjes, twee gerneenten, te samen een burgemeester. Welke plaats van deze drie het mooist is, valt moeilijk te zeggen. Een ieder vindt immers zijn eigen woonplaats het meest aantrekkelijk. Iedere stad of ieder dorp heeft echter zijn eigen bekoorlijkheid. Everdingen, prachtig gelegen langs de Lek, behoorde vroeger met Goilberdingen tot het graafschap Gasperden, de vroegere naam van Hagestein. Zijderveld was to en eigendom van het graafschap Culemborg. In de twaalfde eeuw ging Everdingen zich meer en meer afscheiden en kwam toen eveneens onder het graafschap Culemborg. Bij een wet van 27 aprilI820 werden Everdingen en Zijderveld bij de provincie ZuidHolland ingedeeld. Goilberdingen bleef echter tot Culemborg behoren, hoewel de grens van de kerkelijke gemeente van Everdingen heden ten dage nog doorloopt tot vlak bij de poort van Culemborg. De vroegere naam van Everdingen was "Zuurdinge". Dit heeft gelukkig niet tot gevolg gehad dat de mensen zuur van aard zijn. Over het algemeen wonen er alleen maar vriendelijke mensen!

De omgeving heeft gelukkig niet zoveel veranderingen ondergaan; de agrarische sfeer is behouden. De aanblik is wel wat kaler geworden. Veel boomgaarden zijn verdwenen, louter een gevolg van de onrendabele toestand van de laatste jaren. Daardoor werden veel boomgaardbezitters gedwongen, wat de fruitproduktie betreft, om het bijltje erbij neer te gooien en ... de bijl ter hand te nemen. Dit blijft bijzonder jammer; het was vooral in de bloesemtijd een lust voor het oog

als men een tocht langs de bloeiende boomgaarden maakte.

Aan de andere kant is het toch ook weer heel wat voller geworden: verschillende nieuwbouwwijken werden in alle drie de dorpen gebouwd. Het platteland werd een trekpleister voor de mensen uit de stad; men deed zijn best een woning buiten te bemachtigen.

U zult in dit boekje een beknopt historisch overzicht vinden aan de hand van foto's. Het zal ongetwijfeld bij velen van de ouderen onder de ingezetenen, die het boekje doorbladeren, talloze herinneringen te voorschijn roepen, zodat men zal zeggen: "Och ja, dat is waar ook! " Het geeft een aanblik van hoe het eens was en nooit meer zal worden. Wij leven nu eenmaal in een tijd van nostalgie, noem het terugkeerziekte. Het is als een soort heimwee, waarin het droevig verlangen naar vroeger, naar oude bekende plekjes, het geboortehuis en de situatie van vroeger, zich uit. Nu kan de jeugd eens zien hoe het toen was, hoe wel het toch altijd twijfelachtig blijft of de "goeie ouwe tijd" wel zo rooskleurig is geweest.

Het heeft wel moeite gekost om aan oude foto's te komen, doch door de medewerking van velen kon dit boekje worden samengesteld. Diverse unieke, dikwijls zelfs voor velen onbekende, foto's werden belangeloos ter lening aan mij ter hand gesteld. Aan al deze mensen hartelijk dank.

Toch wil ik enkelen met name noemen: de heer J.M. van Es te Zijderveld, aan wie ik wel erg veel dank ben verschuldigd voor het tot stand kunnen brengen van dit boekje, alsmede de heer G. Zijderveld, fotograaf te Hagestein.

1. Panorama met gezicht op de oude openbare lagere school en de hervormde kerk. Veel is er sindsdien veranderd. Op het bouwland voor de school werden woningen gebouwd, evenals op het weiland links van de kerk, langs de Poldersteeg. Een aantal jaren geleden werd die naam veranderd in Graaf Huibertlaan, genoemd naar heer Hubert van Everdingen, die in de dertiende eeuw heeft geleefd. Tussen de kerk en de school is de boerderij van Joh. Spithoven nog te zien, die in 1946 is afgebrand.

EVERDINGEN

2. De hervormde kerk is met recht de trots van veel Everdingers. Op deze foto nog wit gepleisterd, vanaf 1926 echter in de oude vorm teruggebracht. In 1284 stond het gebouw er al, zij het met een heel wat grotere omvang. De tegenwoordige kerk is eigenlijk het oorspronkelijke koorgedeelte. Natuurlijk werd het gebouw verschillende keren gerestaureerd, laatstelijk nog in 1972-1973, waarbij onder andere een nieuw dak op de kerk kwam en het torentje, dat dateerde van 1581, werd vernieuwd. Op 15 november 1973 werd de kerk weer in gebruik genomen. Rechts de voorkant van de boerderij van de famille Spithoven.

3. Hoe prachtig is het interieur van de kerk. De banken met toogpanelen zijn werkelijk uniek, evenals de koperen lezenaar, kandelaar en kaarsenkroon. Het beeldbouwwerk in doophek en preekstoel is zonder meer een sieraad voor het gebouw. Hier ziet men nog de ijzeren ramen, die echter in 1973 in de oude stand zijn gebracht, namelijk met gemetselde sponningen en glas-in-lood gezette ruiten. Ook het plafond werd toen weer in de oorspronkelijke staat gemaakt, waardoor het gebouw circa anderhalve meter hoger is geworden, hetgeen de akoestiek aanmerkelijk deed verbeteren. Sinds 21 december 1956 prijkt er een pijporgel in de kerk; voorheen gebruikte men een harmonium.

EVERDINGE

4. Op deze foto, genomen boven aan de kerkdam van de rooms-katholieke kerk, staan van links naar reehts: Marietje Weijsenfeld, haar broer Otto en Marietje de Kok. In het huis reehts is later nog jarenlang het postkantoor gevestigd geweest. Hier was het nog een dubbel woonhuis. De twee huisjes reehts hiervan werden bewoond door de families Sleeuwenhoek en Mink. Het jongetje reehts vooraan met hoed (zittend) is Cornelis van der Heijden, naast hem zien we zijn nichtje Trijntje van der Heijden Jaedr. en staande zien we de gezusters Bouwman, Doortje en Marie (Dirkdr.). Deze foto is genomen rond 1910.

5. Een zeldzame foto uit 1891. Het is erg moeilijk om aan dergelijke foro's te komen. Deze werd mij welwillend ter lening afgestaan door mevrouw Burgers-de Kok. De onderwijzers zijn meester Backer en meester Van Dieren. Meester Backer stond bekend om zijn tripklompen, terwijl er ook van hem wordt gezegd dat hij uit een lange stenen pijp rookte. Hij had een groot gezin, dat echter uit Everdingen is weggetrokken. Niet meer na te gaan is wie de kinderen zijn. Waarschijnlijk zit op de derde rij, als vierde van links, Trijntje van Eck Ariedr., bovenste rij, derde van rechts is Koos Delpeut, eerste van rechts is Arie Dubbers, terwijllinks vooraan Guus de Kok zit. Meester Backer was tot 1898 als onderwijzer aan de school verbonden.

6. Ret brood werd in vroeger jaren met paard en wagen door bakker Corn. van as rondgebracht. Hier ziet u hem bij de kar staan. Naar mij is verteId, heette het paard van de bakker "Wakker". WeI een toepasselijke naam voor een bakkerspaard; een bakker moet immers vroeg opstaan en met "Wakker" voor de kar moest het dan toch weI gaan! Mocht de bakker niet "wakker" zijn, dan was zijn paard het weI! De bakkerij is een aantal jaren geleden voorgoed gesloten.

7. Burgerneester en mevrouw Kraay, in de bloemetjes gezet ter ge1egenheid van het twaalf-en-een-halfjarig jubileum als burgemeester van Everdingen en Hagestein. De heer Kraay, komende vanuit Hasselt, werd in april 1923 als burgemeester geinstalleerd. Het gezin Kraay heeft nog een aantal jaren in de pastorie van de hervormde kerk te Zijderveld gewoond, totdat omstreeks 1930 de villa "Heureka" werd gebouwd. Burgemeester Kraay is in februari 1939 overleden.

EVERDINGE

Polde,.loeg

8. De oudere lezers zullen zich nog kunnen herinneren dat er vroeger aan beide kanten van de Poldersteeg een sloot was, die bijna tot aan het dorp toe liep. De sloot aan de linkerkant is a1 jaren geleden gedempt, van de rechter sloot werd een gedeelte dichtgemaakt. Deze sloot werd omstreeks 1300, op initiatief van Hubert van Everdingen, gegraven ter ontwateringvan Everdingen. Vandaar dat deze sloot nog steeds "De Huibert" wordt genoemd. Jammer dat er van het huis met de brug weinig is te zien; het heeft de laatste jaren een drastische verandering ondergaan.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek