Goudriaan in oude ansichten deel 2

Goudriaan in oude ansichten deel 2

Auteur
:   Historische Vereniging Binnenwaard, M.S.M. Drinkwaard en dhr. C.G. Terlouw
Gemeente
:   Graafstroom
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5385-0
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Goudriaan in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Ons kerkdorpje, met vanouds een inwonertal van zes- tot zevenhonderd, is gelukkig rustiek en landelijk gebleven. Het is heerlijk om door te fietsen en toch is het weI met de tijd meegegaan.

Het aantal forensen is sterk toegenomen en de trekschuit is een sneldienst geworden. De weidegronden zijn verkaveld, de gemeentelijke herindeling is een feit geworden en de aansluiting op het regionale zuiveringsnet is inmiddels voltooid. Het aantal veeboeren, eertijds 53, is teruggelopen naar 26, maar hun bedrijven zijn omgetoverd tot moderne melkwinningsbedrijven. Ook de levensmiddelensector is sterk gesaneerd. Grutterswaren bijvoorbeeld, kon men wei op zeven adressen verkrijgen. Gelukkig zijn er nog een buurtsuper en een rijdende winkel over. Maar de twee bakkers, de slager en de dorpstimmerman zijn verdwenen en zo kunnen we nog wei even doorgaan ...

De gemeentelijke herindeling is we! eens eerder ter sprake geweest. Zo werd op de raadsvergadering van 29 mei 1846 onder leiding van burgemeester R.D. van Slijpe een missive in behandeling genomen van Zijne Excellentie de Gouverneur van de Staatsraad der Provincie: Oud- en Nieuw-Goudriaan zou samen met Over- en Neder-Slingerland en Peursum verenigd moeten worden met Noordeloos als naamdrager. Het ging echter niet door. Unaniem was men tegen het verlies van zelfstandigheid en vooral ook tegen de naamsvernietiging.

De kerkelijke gemeente kampte ook wei eens met een slappe periode als het ging over huwelijksinzegeningen. Toen Christoffel Melgers en Flora Ringeling elkaar in 1908 het jawoord gaven, gebeurde dat na 34 jaar weer voor het eerst in de kerk. Daarna was het weer zes jaar stil.

Dat dit tweede fotoboekje tot stand kon komen is niet aileen te danken aan het fotoarchiefvan de historische vereniging. Ook uit particulier bezit werden vee! zuinig bewaarde foto's beschikbaar gesteld. Wij willen iedereen hartelijk danken voor de spontane medewerking en voor de hulp bij het herkennen van de personen.

Zonder die hulp was het niet gelukt om een stukje van de historie van Goudriaan vast te leggen. Wij wensen u vee I kijkplezier met de plaatjes uit de oude doos.

1. U ziet hier de T-splitsing, alwaar de oude Nieuwpoortse weg nog een lijn vormt met de Lubbertjesweg, richting Ottoland. Nog net leesbaar op de witte ANWB-wijzer is de verrnelding Schoonhoven-Dordrecht. Het grintwegje brengt u vanaf de westkant Goudriaan binnen. Links staat een benzinepomp, nu een modern pompstation, met rechts een uitspanning aan de boezern, inmiddels uitgegroeid tot cafe-restaurant.

Het huis op de voorgrond van het echtpaar Aart en Aartje de Groot moest wijken voor de aanleg van de provinciale weg Nieuwpoort-Gorinchern. In 1938 werd het huis afgebroken en 200 meter verder langs de boezemkade weer opgebouwd. De huidige bewoonster is kleindochter Arja de Vos.

2. Een plaatje uit de jaren twintig. De drie gebroeders Den Hartog gingen er een dagje met de fiets op uit. Aan het stuur ziet u de oude carbidlampen. Zeker een doelmatige verlichting, want als je stil staat, blijft de lamp gewoon branden. Carbid gemengd met water produceert gas dat een heel helder licht geeft. Het werkte wei, maar lang niet zonder problemcn. De lampen zijn nog in het bezit van de familie.

Van links naar rechts: Cornelis, dorpsschilder en behanger; Pleun ging het dorp uit en vertrok als onderwijzer naar Nederlands-Indie; Adriaan begon als fietsenmaker in het achterhuis en bouwde aan de provinciale weg, waar nu het benzinestation staat, in 1930 een garage met winkel en hij verhuurde taxi's.

3. Links: dominee Abraham Luteyn, op dit plaatje uit 1925, werd de eerste predikant van Goudriaan en Ottoland. Hij kwam als kandidaat en werd geboren te Nisse in Zeeland. Hij werd bevestigd door prof. dr. J.A.C. van Leeuwen op 5 oktober 1924.

Omdat de traktementen van predikanten werden verhoogd, besloten de Hervormde Gemeenten van Goudriaan en Ottoland, die beide in dezelfde periode een vacature hadden, am gezamenlijk een predikant te beroepen en dat is sindsdien zo gebleven. Dominee Luteyn vertrok 5 juni 1927 naar Genemuiden.

Rechts: u ziet het interieur van de hervormde kerk met het front van het eerste orgel uit 1910. Als we goed kijken, miss en we de koperen kronen. WeI zien we de haken waaraan ze horen te hangen. Ze zijn er niet afgehaald am gepoetst te worden, maar om ze te beschermen tegen een eventueel hebzuchtige vijand. In de mobilisatie 1914-1918 werd een veilig plekje gevonden in de ambtswoning van de burgemeester in het oude kantoor, onder het archief, naast een keldergewelf.

4. Op een van de zolders in de Goudriaanse kerktoren treft u een arrestantenlokaal aan met nog een zeldzaam stuk gereedschap uit de middeleeuwen. Dit gevangenblok werd gebruikt door de schout en schepenen en was, zo te zien, voor de heel zware criminelen bestemd. Het zal geen aangenaam verpozen geweest zijn om hier met handen en voeten gekluisterd je zonden te moeten overdenken. Erboven hangt het verzoekschrift van Monumentenzorg uit 1940, gericht aan de bezetter, om de met M gemerkte klokken, als zijnde historische gedenkstukken, te sparen.

5. Dit huisje, nu Noordzijde 32, is lang bewoond geweest door dorpsschilders. Tot 1934 was dat Jan Jansen met zijn jonge vrouw Geertrude Westdijk. Jansen kon niet fietsen en moest dus te voet, ook buiten het dorp, naar zijn klanten. Arie Vink en Bertha Boer gingen ermee verder tot 1953 en daarna nog twaalf jaar Mink Terlouw en Marie van den Berg. Nu woont Gijs Vonk er met zijn gezin.

Op de foto van rond 1925, van links naar rechts: de oudste dochter Fien, de man met de fiets en in bet nette pak is Joppie de Pater. Deze heeft zojuist een boodschap aan de buurt gedaan. Dan een dienstbode, de vrouw met haar arm op de schutting is moeder Trui, Henk zit op de schutting, verder de knecht Kees van Jan van Garties (Terlouw), Leen en Lowie. De laatste twee zijn onbekend.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek