Hoogkarspel in oude ansichten

Hoogkarspel in oude ansichten

Auteur
:   G. Stapel
Gemeente
:   Drechterland
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3804-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Hoogkarspel in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

VOORWOORD

Hoogkarspel is een gezellig en gemoedelijk dorp in Westfriesland, als middelpunt van "De Streek" tussen Hoom en Enkhuizen, heeft een eerbiedwaardige ouderdom en een rijk verleden.

De naam is ontleend aan de woorden "Hoog" en "Kercspel", hetgeen vrij vertaald zou moeten heten:

"Hoogkerkgebied". In zo'n kerkgebied ging het meestal gemoedelijk toe. Het verenigingsleven bloeide, omdat iedereen zich moreel verplicht voelde dit te steunen. Iedereen kende iedereen en dat bevorderde de onderlinge hulpvaardigheid en voorkwam de eenzaamheid, twee belangrijke zaken waamaar Hoogkarspel nog steeds blijft streven. Toch was er in Hoogkarspel een verschil te bespeuren van rang en stand, al was dat dan ook op kleinburgerlijke basis.

Zo noemde men de kermis in Hoogkarspel "de Gouden Kermis", hetgeen werd ontleend aan de vele gouden kappen waarmee de boerinnen bij zo'n dorpsfeest rondliepen. En al was het leven op het land ook goed, natuurlijk waren er ook toen misstanden, net als nu en later.

Zo moest de oude heer Soot elke zondag tweemaal tien minuten de klok van de hervormde kerk luiden voor de zondagsdienst: om half negen en kwart voor tien. Hiervoor ontving hij een jaarwedde van vijftien gulden. Maar als hij dan begon te luiden stond een dertigtal huizen verder de penningmeester van de diaconie met zijn klokje in de hand te controleren, waardoor de heer Soot aan het einde van het jaar enkele guldens minder jaarwedde kreeg omdat enkele minuten tekort zou zijn geluid.

In het jaar 1312 kwam het dorp Hoogkarspel reeds voor op oude kaarten, doch pas in 1795 werd het een

eigen onafhankelijke gemeente. Een onafhankelijkheid die de gemeentenaren altijd dierbaar is geweest, doch die op een wrede wijze wederom dreigt te worden afgenomen door een ziekelijke fusiedrang. Hoogkarspel is van oorsprong een agrarische gemeente. De tuinders voeren met hun schuitjes naar de bouw, waar zij in hoofdzaak aardappelen en groenten waaronder bloemkaol verbauwden en brachten dit weer in hun schuitjes naar de markt aan de Kleine Wijzend (Oaster-Wijzend), waar de koaplieden deze produkten verkochten. De boeren brachten met hun hand- of handewagens de melk naar de kaasfabriek aan de Streekweg. De wagenwielen pasten precies in de spoorbreedte van de tramrails, wat het gemakkelijk rijden bevorderde. Natuurlijk moesten ze wel uit de rails als de tram er aankwam.

Al is Hoogkarspel nog altijd een dorp met een prettig leefklimaat, waar heel veel wardt gedaan aan aanplanting van bloemen en heesters, tach was het vroeger nog meer een droomplaats met romantische begraeiing van loofbamen en heesters, met kleine slaotjes aan beide zijden van de weg die slingerend door Hoogkarspel voerde, met voomame huizen en weelderige tuinen waarin sams pauwen liepen. En al heeft Haogkarspel thans een taakstelling van zo'n achtduizend inwoners, toch kan je soms met enige weemoed terugdenken aan de dagen van weleer waarin de mensen tijd hadden voor elkaar en tijd had den om hun plaats en orngeving te sieren met prachtig groen, met bomen bloemen en planten waarin het heerlijk was te leven.

G. Hauwert.

1. De eerste ansicht geeft een beeld van Hoogkarspel vanaf Westwoud genomen. Geheel links de oude timmerzaak van D. Beemster, thans bewoond door aannemer J. Burgmeijer. Van links naar reehts ziet u onder anderen: B. Beernster-Boon, Ma Lindeboom, D. Beemster en David Beemster.

2. De paardetram Hoorn-Enkhuizen in het Westeinde. Hij is in 1889 in gebruik genomen, op 31 december 1917 heeft de tram zijn laatste rit gemaakt en in 1924 zijn de rails uit de straat gehaald. De boerderij links was eigendom van de familie De Haan en wordt thans bewoond door de heer N. van Kampen.

3. Rechts: "Het Witte Paard", het enige cafe in het Westeinde. Eigenaar was M. Schouten. Het cafe is al meer dan vijfenveertig jaar terug opgeheven, Links daarvan woonde houthandelaar Dirk Schouten, daarnaast Arie Schouten (boerenarbeider). Op de foto ziet u van rechts naar links: Maartje Schouten (de vrouw van de kastelein), Dieuw Karsten en Nel Vrouwe. Staande tegen het hek: Dirk Schouten en Tinus Schouten en de kinderen links zijn van P. Ruiter en Trien Bierum.

4. Een kaart uit 1930. Geheel rechts ziet u de kruidenierszaak van Evert Schaper. Mevrouw Schaper-Dodeman staat bij het hek. Na een radicale verbouwing heeft zoon Ben er een modern levensmiddelenbedrijf van gemaakt. Links van de kruidenierszaak staat de boerderij van Klaas Schouten die door blikseminslag is verbrand.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek