Hoorn in oude ansichten deel 2

Hoorn in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J.J. van der Gulik
Gemeente
:   Hoorn
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3809-3
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Hoorn in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

VOORWOORD

De uitgave "Hoom in oude ansichten deel I" mag ongetwijfeld zeer ges1aagd worden genoemd. De belangstelling voor het recente verleden was grater dan onze vermoedens deden veronderstellen. Dit is voor ons dan ook de reden geweest hier verder aan te werken en een tweede deeltje samen te stellen.

Er zijn v66r 1940 grote aantal1en diverse ansichtkaarten van Hoom uitgegeven, zodat het mogelijk was wederom een rnooie collectie in deze uitgave te verwerken. Getracht is ook deze keer er niet alleen een kijkboekje van te maken, doch ook mime aandacht te schenken aan de kwaliteit en de kwantiteit van het geschreven woord.

Ons is opgevallen, bij naspeuringen betreffende namen en bijzonderheden, dat er nog z6veel aan het licht kwam. Ongetwijfeld zou dit verloren zijn gegaan, indien er nog een aantal jaren lOU zijn verstreken. We naderen het jaar 2000 en wie kan er dan nog iets vertellen over wat zich in 1905 op straat afspeelde?

Wij hopen dat dit boekje een waardevolle aanvulling mag zijn op het literatuurbestand over Hoom en voor de verzamelaars een goede aanwinst voor hun collectie.

Allen die meegewerkt hebben aan het tot stand komen van deze uitgave willen wij bij deze hartelijk bedanken. Tot bes1uit wensen wij de lezers, zoals dat ook met het eerste deel zal zijn geweest, vele genoeglijke uren toe.

De auteurs

1. We nemen u het eerst mee naar de Ho1enweg, op deze kaart a1s "Ho1eweg" omschreven. Het is in het begin van de jaren twintig. Dit was destijds de grens tussen Hoorn en Blokker. Voor ons de spoorlijn Hoorn-Enkhuizen en ter hoogte waar de hooik1amp staat splitst de lijn naar Medemb1ik zich af. Het spoorhuis staat hier nog vrij eenzaam; de bewoner was toen B. K1everwal, uiteraard werkzaam bij de spoorwegen. Zijn overbuurman, op Blokkers grondgebied dus, was de tuinknecht In. Dekker. Er is hier in de loop der tijd niet veel veranderd. Op de plaats waar hier de koeien van P. Roos lopen, zijn er een paar huizen bij gekomen. Roos had zijn eenmansbedrijfje op het Kleine Oost en daar we achter de koe, geheellinks, een persoon ontwaren, moeten we aannemen dat het me1kerstijd is en dat de baas zelf aanwezig is.

Op een oude plattegrond van Hoorn komen we de Holenweg ook tegen, maar die wordt dan aangeduid als "Zwarte weg". Bij het begin, aan de Schellinkhouterdijk, waar voorheen het stoomgemaal stond, staat een naam aangegeven, namelijk "Landzicht". Ondanks onze naspeuringen blijft het duister wat dit nu is geweest, een boerderij met die naam of een soort uitspanning,

In onze jongensjaren trokken wij hier vaak naar toe; de sloten aan de Holenweg waren een eldorado voor salamanders. Met een schepnet waren we dan uren bezig om te proberen de gek1eurde rakkers te verscha1ken. Dat we en passant nog wat appelen uit een boomgaard meepikten, vervolmaakte het avontuur. Sinds enige jaren is dit nu een doodlopend stuk. De Holenweg is hier afgesloten en al het bovenstaande en de onbewaakte overweg zijn verleden tijd geworden.

HOORN

Hoteweq

2. Vanaf de Holenweg naar de Veenenlaan is een klein stukje. We zijn hier halverwege en in de jaren twintig. Rechts het tweede hofje van de woningbouwvereniging "Arbeidersbelang", gebouwd omstreeks 1910. Omdat deze woningen het meest werden bewoond door socialistisch gezinde families, werd dit al gauw in de volksmond het "Rooie Dorp" genoemd. Het hoekhuisje had to en J. Kroonstuiver als bewoner, die zijn stiel in de bakkerij had gevonden. De huizen links zijn blijkbaar van recente datum. Hierin vonden later de zes gezinnen onderdak. AIle bovenramen staan open voor het luchten.

Vanaf vooraan: P. Swart, agent van politie, H. Jongejan, kaasknecht, en S. Brouwer, bekend in heel Hoom als meteropnemer van de gasfabriek. Diens buurman was Jo Zwaan, de expediteur, dan F. Mol, de kleermaker, en Evert de Groot, werkzaam bij Van Doomik & Zuidweg, sloot de bewonersrij van deze drie dubbele woningen.

Voor de tegenwoordige Veenenlaanbewoners een bijna niet te herkennen rust in verhouding met hun tegenwoordige racebaan. Toch was deze kaart (en nog andere) leuk genoeg om banketbakker Cohen van het Groote Noord, hoek Kerksteeg, te doen besluiten er een serie van te kopen. Ter verhoging van zijn omzet plakte hij de kaarten op zijn koektrommels, hetgeen later door zijn opvolger Van Veen is overgenomen.

3. De tekst geeft het al aan: de Draafsingel, gezien vanaf de Oosterpoort. Een rustig tafereel omstreeks het jaar 1922. Links zien we nog de toegang tot het Watertje, met het bekende, ijzeren bruggetje. Bij de demping van het Watertje, een vijfentwintig jaar geleden, is ook het bruggetje verdwenen.

Midden op de singel staat een wagen van een melkboer; de eigenaar is echter in geen veld en of wegen te bekennen. Hij is waarschijnlijk zijn klan ten aan het bedienen. Deze woonden rechts, in de huisjes van de touwbaan. Hier troffen wij onder anderen de families Bont, Eelders en Smit aan. Smit was meesterknecht bij de touwslagerij. Toen deze touwslagerij later is opgeheven, is Smit verhuisd naar de toen "nieuwe" Jan Pieterszn. Coenstraat. Een der laatste werknemers was K. Bunschoten, maar die woonde op het Gerritsland.

Tot slot nog een klein stukje historie. Pas in de achttiende eeuw dook de naam Draafsingel op. Aanleiding zou zijn geweest de oprichting van een manege op het zogenaamde St. Jacobs Kerkhof. Dat lag op het bastion of bolwerk, op de nog herkenbare, vooruitstekende punt aan de zuidkant van de Veliusbrug. Voor het afdraven van de paarden yond men daar geen ruimte genoeg en daarom zou dat gebeurd zijn aan de overzijde van de gracht, op de "Draafsingel".

Hoorn

Draafsingel (vanaf Oosterpoort)

4. Een foto van circa drieentwintig jaar geleden, genom en vanuit de dakgoot van de Oosterpoort, Er is hier in die tijd veel veranderd. Op de achtergrond zijn de eerste huizen van de Van Beijerenstraat al verschenen en we kunnen zelfs een stukje Boelisstraat ontwaren. Waar rechts een kale vlakte is te zien, waren de tuinen en boomgaarden van de families Veeken en Visser. Ret witte huisje, het 1aatst bewoond door de familie H. Spanger, is al gereed voor de sloop. Daarnaast staat de houtloods van de firma Van Doornik & Zuidweg. Dit weggetje is ook al zeer oud, kwam reeds voor op een kaart van Doesjan in 1794 en werd daar aangeduid a1s "Tuinpad". Ret houten toegangsbruggetje tot bovengenoemd pad is nog intact en is te zien v1ak boven de zandhoop. Ook het hek, dat toegang geeft tot het erf van de houthande1, is er nog. Dit alles heeft p1aats moeten maken voor de Willemsweg; men kan de tijd niet stoppen! We hebben hier ook een mooie blik op de Oosterpoortsbrug. In deze vorm is zij er niet altijd geweest. Er was eerst een houten brug, die echter zo in verva1 was geraakt dat besloten werd tot afbraak en in 1763 werd zij vervangen door de tegenwoordige brug. Een stevig bouwse1, bestaande uit zeven bogen, dat echter het verkeer van deze tijd niet zou hebben weerstaan. Ge1ukkig heeft men dit op tijd ingezien en is de brug al twintigjaar gesloten voor zwaar verkeer.

5. We hebben toch de euvele moed om u een kaart aan te bieden van de Oosterpoort. Ret beeld is echter klein en het gaat hier dan ook niet zozeer om de poort, maar meer om de fantasierijke wijze waarop men toentertijd een foto wist te omlijsten, Deze kaart staat geheel in het teken van de posterijen, Links onder de postbode in zijn toenmalige uniform, verder een stortingskaart, een wissel en fraai gestempelde postzegels. Op de balk van de wissel, in plaats van het guldensbedrag in letters, "Duizend Groeten".

Een wel zeer apartekaart en dit vonden blijkbaar ook opa en opoe Kolkman uit de Nieuwstraat, waar opa het bakkersvak uitoefende. Zij verrasten hiermee hun kleindochter Anna, die in 1907 op vakantie was in Barsingerhorn, daarbij gelijk vragend of broer nog wel zoet was en of Anna vooral voorzichtig wilde zijn,

Ja, beste lezers, Barsingerhorn was in die dagen nog een he le reis en een belevenis, vooral voor kinderen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek