Kent u ze nog... de Dirkslanders

Kent u ze nog... de Dirkslanders

Auteur
:   D.K. Soldaat-Poortvliet
Gemeente
:   Dirksland
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1239-0
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Dirkslanders'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Evenals bij het boekje "Dirksland in oude ansichten" de vraag: moet dat nu? Wat geven wij om al die mensen die er vroeger waren? We leven nu, we kijken naar de toekomst. Maar behalve jonge mensen, zijn er ook ouderen. Die leven vaak in herinneringen en denken dan: hoe was het ook weer? Hoe waren we toen gekleed? Hoe leefden onze ouders? En zo is het gekomen dat we gedoken zijn in de oude tijd, die soms nog niet eens zo ver weg ligt.

Zien we oude foto's, dan verbaas je je er over, hoe die vroegere fotografen zulk gaaf en mooi werk achterlieten, hoe scherp de foto's zijn, hoe goed ze de schoonheid van het land wisten te treffen en hoe ze de meestal verstarde gezichten, want men moest echt stil zitten of staan, toch uitdrukking konden geven.

De schoolfoto's met de onderwijzers stram in de houding, de kinderen vol aandacht voor die man met die zwarte doek over zijn hoofd. Ik vermoed dat de kinderen nu niet meer zolang onbeweeglijk zouden staan. Dan de deftige heren van feestcommissies, gemeentebestuur, allemaal zien we ze terug. We zullen zeggen: dat was nog eens een vent of: die had op straat een grote mond, maar hij presteerde niets. Zo zullen we zonder onderscheid de bestuurders beoordelen.

En dan de werkers, de mensen op het land, bij het laden en sorteren van de vruchten en het dorsen van het graan. Vrouwenemancipatie? Het mocht wat. De vrouwen werkten op het land en op de "peekoaie" net zo hard als de mannen, maar ze verdienden veel minder. De meisjes moesten vaak van school thuisblijven als ze een jaar of acht waren, om op de kleintjes te passen als moeder naar het land moest. Door de jongeren werd het werken op het land niet met tegenzin gedaan, dat kwam pas als ze trouwden en kinderen kregen, maar dan moesten ze wel meeverdienen.

En de ouderen? Nu ziet men bijna geen mens meer met een krom gegroeide rug. Toen werden de jongens te vroeg aan het zware werk gezet, zodat hun ruggegraat beschadigd werd. Men kon niet ziek zijn, omdat dan de verdiensten wegvielen, zodat men met rugklachten en dergelijke doorwerkte, met alle gevolgen van dien. En dan werd met veel lof in de krant geschreven dat een landarbeider van zesentachtig jaar nog aan het zaad dorsen was.

Laten we dus vooral de vroegere tijd niet te veel verheerlijken. Het was gezelliger, de mensen hadden minder, maar vroegen ook minder. Maar laten we bedenken dat kinderen veelal voor hun derde jaar stierven, dat veel vrouwen omkwamen in het kraambed omdat er geen geld was voor de dokter, terwijl men ook nog niet veel wist van hygiƫne; kraamvrouwenkoorts was dus een normaal verschijnsel. Laten we dankbaar zijn dat dat euvel ten minste verdwenen is en laten we met vertedering en eerbied de beelden van vroeger bekijken.

Tot slot van deze inleiding wil ik mijn dank betuigen aan de velen die mij geholpen hebben met het beschikbaar stellen van foto's uit hun familiebezit en bij het vorige boekje met ansichten uit hun prentbriefkaartenverzarneling. Het maken van de beide boekjes heeft mij in aanraking gebracht met veel aardige mensen, die allen mee wilden werken om een zo goed mogelijk beeld op te bouwen van de bewoners van ons dorp. Ik hoop dat ik door niemand extra te vermelden, mijn helpers toon hoe zij het ontstaan van dit boekje en dat met de oude ansichten mogelijk gemaakt hebben. Nogmaals, allemaal hartelijk bedankt.

D.K. Soldaat-Poortvliet

1. We beginnen dit boekje met een feest en wel met de inhuldiging van koningin Wilhelmina in 1898. Over de plaats waar de foto genomen is, lopen de meningen zo sterk uiteen dat we ieder zijn keus maar laten.

De koningin was Tijsje Labeur, die pas vorig jaar op ruim negentigjarige leeftijd is overleden. Naast haar koningin-moeder Emma, in beeld gebracht door Mina de Bonte. De eerste heer met hoge hoed is meester Binkhorst, die de pieken en de helmen van de jongens gemaakt had. Achter hem meester Nagtegaal.

Wie de anderen zijn was niet te achterhalen; misschien komen we dat nog wel te weten.

2. Het tweede feest. Nu bij de intrede van burgemeester C. Zaaijer, in 1900. Op de stoep van haar huis staat mevrouw v.d. Linde te wachten op de stoet, evenals de schoolkinderen onder de erepoort met "welkom" erop. Ook zien we veldwachter 1. Pape met zijn grote baard. In het tweede huis links woonden de dames Laporte, die een deftige naaischool hadden, waar de ingewikkelde japonnen met de vele stroken gemaakt werden en waar ook de fraaie handwerken in hoge ere stonden. De meisjes leerden er bijvoorbeeld ook de kopjes van de kanten keuvels en allerlei ingewikkelde borduursteken maken.

Het derde huis was van Dimmen de Graaff. Hij staat met zijn vrouw op de stoep. Rechts het hotel van P. Brooshooft, vanwaar de reizigers vertrokken met de omnibus, een grote met een paard getrokken wagen, die naar Middelharnis naar de boot reed en nog vroeger naar het Dirkslandse Sas voor het veer naar Hellevoetsluis. Daarnaast de smederij van D. Kimmel, met de "trevaelje", zoals de hoefstal hier genoemd wordt, ervoor. Daarnaast woonden de dames De Graaff.

3. En hier de man voor wie het feest gegeven werd, burgemeester C. Zaaijer (geboren 27 mei 1873 te Huizum, Leeuwarderadeel, en overleden 21 juli 1919 te Oosterbeek). Hij was tevens burgemeester van Melissant en Herkingen en wel van 1900 tot 1917.

Aan hem herinnert de tegenwoordige straatnaam in Dirksland, de Burgemeester C. Zaaijerlaan.

4. En wie zorgde voor de muziek bij deze gebeurtenissen? Natuurlijk "Amicitia". We zien hier de oude vereniging, waaruit later de tegenwoordige vereniging voortkwam. Twee van de leden, namelijk J. Vreeswijk en D. Poortvliet, speelden ook in Den Haag mee toen koningin Wilhelmina achttien jaar werd. Zij waren met J. de Bonte, ook op deze foto en de chef van de coƶperatiewinkel Van Putten, oprichters van het nieuwe "Amicitia".

De leden zijn, zittend van links naar rechts op de eerste rij: A. Groenendijk, Marien van Dijk, Jan Vreeswijk, Dirk Poortvliet, Marien Poortvliet (grootvader van de bekende schilder en tekenaar Rien Poortvliet) en Jaap de Bonte.

Tweede rij: dirigent Vermeulen (onderwijzer), Piet Poortvliet, een onbekende, Huib van Vliet, Willem Robijn, Willem Knops, Bas Kemper, Hans Dijkgraaf, Gerard v.d. Sluijs, A. v.d. Kroon en A. Witvliet.

Deze foto is in 1904 gemaakt.

5. Feest ter ere van de geboorte van "Juliaantje" (1909), zoals prinses Juliana toen genoemd werd. De keuvels zijn al veel minder geworden. De jonge vrouwen dragen "matelootjes" , zoals de platte hoedjes genoemd werden.

Op de voorgrond de postbodes Lugthart en Baart. De ruiters reden in galop over de Voorstraat, Winterstraat, Achterdorp en Zomerstraat. Er was zelfs nog een wedstrijd aan verbonden. 't Was een heel feestelijk gezicht.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek