Kent u ze nog... de Wassenaarders

Kent u ze nog... de Wassenaarders

Auteur
:   L.G. Oosterling
Gemeente
:   Wassenaar
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1470-7
Pagina's
:   240
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Wassenaarders'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Hetportretvan Wassenaar.

De grote Zwitserse pedagoog Heinrich Pestalozzi, die leefde van 12 januari 1746 tot 17 februari 1827, is bekend om zijn kernachtige uitspraken, Zo deed hij eens de volgende uitspraak waar een levensles inzit: "De waarde van een brandkast wordt niet bepaald door het feit

hoe zij er van buiten uitziet, doch wat er van binnen inzit". '

Hieraan moest ik denken, to en ik mij neerzette om dit boekje samen te stellen. Mag ik het zo redigeren; de waarde van een stad, dorp of huis wordt bepaald door diegenen die er in wonen, want zijn het niet de mensen die er in wonen die de historie maken? Dit is in iedere stad, dorp of huis anders, dat wil zeggen het zijn andere mensen die historie maakten in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Den Haag of Maastricht dan in Heiligerlee, Alkmaar, Leiden, Baarn of Wassenaar.

Men is gelukkig reeds enige tijd geleden tot de erkenning gekornen, dat de regionale en plaatselijke historie van eminent belang is voor de grote landelijke historie, Naarmate de regionale en plaatselijke historie intensiever wordt beoefend, naarmate ook de Iandelijke historie grootser en rijker wordt, neemt in dit precede iedere burger of inwoner een eigen plaats in. Zij zijn het die de waarde van de brandkast uitmaken. Nu is het ontegenzeggelijk waar dat grote steden en plaatsen makkelijker in de historie ingevoegd kunnen worden dan kleine, Het is daarom dikwijls makkelijker om de historie van een grote plaats te beschrijven dan van een kleinere,

In het verleden zijn de gegevens van de grote steden en plaatsen beter bewaard gebleven dan van grote of kleine dorpen. In de diverse archieven van deze laatsten moet men dan vaak op overleveringen afgaan.

Wassenaar is een plaats die een nogal wat stormachtige ontwikkeling heeft doorgemaakt. Van een afgelegen dorpje met ongeveer 3300 inwoners, voor het grootste deel hun werkzaamheden en verdiensten hebbende in de agrarische sector, is het uitgegroeid tot een zeer bekend en geliefd woonoord bij uitnemendheid.

De sociale omstandigheden van de tijd waarin de beschrijving van dit boekje begint, waren nogal uiteenlopend, N aast de enorme rijkdornmen van de bezitters der grate landgoederen trof men ook de bitterste armoede aan. Er was in die tijd nog geen verzorging van de wieg tot het graf. Werd men in die tijd werkloos of hadden er andere rampspoeden plaats gevonden, dan was men alleen op de Iiefdadigheid van anderen aangewezen. Tach is het een vaststaand feit dat men in die tijd gelukkiger en tevredener leefde dan nu, waar alles zo goed geregeld is in velerlei opzicht. Of dit gelukkig en tevreden zijn van toen ongedwongen was, dat betwijfel ik ten zeerste. Persoonlijk zou ik die "goede oude tijd" niet meer terug wensen. We! zou ik willen dat vooral de jongeren zich wat meer zouden bezinnen op hetgeen toen was en nu is! Maar uit nu met het polemiseren, ik moet U iets gaan vertellen en laten zien van de inwoners van Wassenaar die er woonden en werkten in de tijd van 1880 tot 1940. Ik spreek daarbij de wens uit, dat dit portret van Wassenaar van toen en thans U niet zal tegenvallen. Er is natuurlijk veel veranderd aan het portret van Wassenaar. Natuurlijk zijn er in die tijd rimpels gekomen op dat gezicht, Ook zijn er weI diepe wonden geslagen.

Zo is de Moloch van het verkeer de oorzaak geworden dat er zeer veel natuurschoon moest worden geofferd, meer dan ons lief was. Doch wij zijn dankbaardat door een verstandig ontwikkelings- en bouwbeleid van het gemeentebestuur nog zeer veel is overgebleven en dat nag van Wassenaar gezegd kan worden: het is een woangemeente bij uitnemendheid. En wij allen hopen dat h.ยป dit zal blijven in de loop der tijden.

1. Baron Van Zuylen van Nijevelt, burgemeester van 1895 tot 1911. Hij woonde in het baljuw-huis op het Dorpsplein, een prachtig monumentaal huis dat vroeger behoorde aan de baljuw Joan Gijbelant, Deze vermaakte het aan zijn heer Unico Wilhelm rijksgraaf, baanderheer van Wassenaar, heer van Obdam. Burgemeester baron Van Zuylen van Nijevelt was de laatste burgemeester die dit prachtige huis bewoonde.

2. Jonkheer Storm van 's-Gavesande vo1gde in 1911 baron Van Zuy1en van Nijevelt op a1s burgemeester. Hij kocht het 1andgoed de "Drie Koningen" om a1daar te wonen. Het 1andgoed was gelegen aan de Papeweg. Nu is het een rooms katholiek meisjesinternaat. Tot 1929 vervu1de jonkheer Storm van 's-Gravesande de functie van burgemeester. In deze peri ode breidde Wassenaar zich uit van een afgelegen dorp tot een prachtige woongemeente. Onder zijn burgemeesterschap werd het huis "De Paauw" aangekocht tot raadhuis en is de tramverbinding Den Haag-Leiden tot stand gekomen.

3. De heer J. J. M. Wiegman, burgemeester van Wassenaar van 1929 tot 1938. Tijdens het burgemeesterschap van de heer Wiegman zijn veel verenigingen in Wassenaar ontstaan, onder andere de Wassenaarse reddingsbrigade. Ook na zijn burgemeesterschap b1eef hij zich zeer actief wijden aan het be1ang van de Wassenaarse gemeenschap. Vele jaren was hij voorzitter van het Nederlandse Roode Kruis afde1ing Wassenaar, en organiseerde hij autotochten voor de bejaarden. Voor deze activiteiten ontving hij de gouden erepenning der gemeente Wassenaar.

4. Dr. S. F. A. C. M. baron van Wijnbergen, benoemd tot burgemeester te Wassenaar op 1 oktober 1938, was een zeer principieel man die een waardig en voornaam stempel op Wassenaar heeft gedrukt. Onder zijn burgemeesterschap werd in de allereerste plaats alle nog beschikbare grond, inclusief de Vijver, opgekocht, zodat het spook der verkaveling, dat zo lang rond het huis "De Paauw" heeft gehangen, voorgoed verdwenen was. Ook werd onder zijn bestuur een aantal buitenplaatsen aangekocht voor recreatie, zoals "De Wittenburg"; "De Wiltzanck", "De Hertenkamp" en na het sterven van de heer Daniel Ruys ook diens buitenplaats. De oorlog 1940 - 1945 heeft veel van zijn krachten gevergd, zodat zijn gezondheiddaar heel erg onder geleden heeft. Hij moest daarom vroegtijdig pensioen aanvragen. Het was een goed en edel mens, die zijn kracht yond in zijn geloof.

5. Het raadhuis van Wassenaar omstreeks 1900. Ook van binnen maakte het geen bijzondere indruk en was eigenlijk armelijk te noemen, U ziet hier op deze foto de gehele bezetting van het raadhuis, van rechts naar links: de gemeenteveldwachter Pleun Koekoek, de burgemeester baron Van Zuylen van Nijevelt, baron Schimmelpennick van der aye, die een cursus volgde en voor deze functie werd opgeleid door baron Van Zuylen van Nijevelt, de gemeentesecretaris Eggink en een mij onbekend ambtenaar en voorts nog, ten dele zichtbaar, diender Zwartbol.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek