Kent u ze nog... de Zaandammers deel 4

Kent u ze nog... de Zaandammers deel 4

Auteur
:   J. Hottentot
Gemeente
:   Zaanstad
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2036-4
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Zaandammers deel 4'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Dit dan als antwoord op vragen die mij meer dan eens zijn gesteld: ik geloof niet dat er een einde komt aan de stroom foto's waaruit ik sedert 1975 heb mogen putten. Er ziin tienduizenden mensen in Zaandam wier voorraad ik niet heb bekeken. Prettig is overigens dat de anderen mij graag de dozen, de albums, de kistjes en de portefeuilles (er zit veel in portefeuilles) ter beschikking hebben gesteld. Het is mij opnieuw duidelijk geworden dat velen er prijs op stellen een of meer van hun foto's te zien opgenomen in de boekjes die ik voor de uitgeverlj te Zaltbommel samenstel. Zij hebben daar tijd voor over, zij willen best aan de gang om - zo nodig - alle namen te noteren. Hetgeen bij die mensen nogal eens teleurstelling veroorzaakt. Zij ontdekken hoe moeilijk het is de namen van kinderen op straat, kinderen in een sehoollokaal, voUedig te krijgen. Ik ken de tekst als ik na verloop van tijd nieuwsgierig kom informeren: "Ik heb ze allemaal..." Op de weifeling die daar vaak op volgt, heb ik een aanvulling: "Op een na ... " Dat klopt. Het is veelal die ene ... die ene naam.

D, met uw ijzersterke geheugen, zult u zonder twijfel erover verbazen dat anderen hun klasgenoten, hun jonge buurtgenoten, hun c1ubleden niet van een naam kunnen voorzien. Maar ja, u bent dan ook de geheugenkei die ik zo graag ontmoet en die ik tot rnijn geluk meer dan eens heb mogen danken voor de medewerking. Voor ik het vergeet: als ik u namen voorleg (en dat zijn er ook deze keer weer honderden), dan begin ik links en eindig reehts, een situatie die men ook wel eens in de politiek ontmoet.

Het komt, tot mijn split, een enkele keer voor dat ik niet aIle namen kon laten publiceren. Dat spijt mij niet alleen voor de kopers van deze fraaie werkstukken, het spijt mij meer voor hem of haar die niet van een naam kon worden voorzien. Ik kan mij voorstellen dat niemand het leuk vindt om als vraagteken te boek te moeten staan. Daartegenover staan dan de zoveel grotere aantallen die wel genoemd kunnen worden. In vorige edities heb ik al eens gezegd dat ik (om die wel genoemden te gerieven) toch zo'n foto publiceer. Ik weet hoevelen ik er een plezier mee doe. Ja, wat moet ik er nog meer van zeggen? Ik heb in de loop van de tijd vrij veel voorwoorden moeten tikken;je raakt zo langzamerhand uitgetikt.

Er is toch nog wel iets dat noodzakelijk op papier moet en dat is het traditionele dankwoord aan

allen die mij de gelegenheid gaven in hun woningen te komen, om foto's te ontvangen, om foto's te tonen met daama meteen de vraag of zij rnogelijk de personen, allen of enkelen, kenden? Wij, zij en ik hebben veelal de albums bezien, de dozen leeggehaald, waama ik, al dan niet geheel tevreden, de bewoners met hun fotografische verleden achterliet.

1. Het maken van dit standje had te maken met een feestelijke avond van de gymnastiekvereniging Olympia, vermoedelijk in Ons Huis, want zonder Ons Huis waren we vroeger nergens, Aagie! De foto is, zo meen Ik, leuk genoeg om er de reeks mee te openen, ook representatief voor een tijd die wel zeer ver achter ons ligt. Want dit zie je niet meer. De dames ziin er zelfs voor naar de fotograaf gegaan (Muns, Sterel, Nieuwstad? ), om na de pose in Ons Huis deze bij hem ook nog eens in te nemen, voor later.

Wie staan hier? Trien Ris, Marie Rietvink, Gre van Vliet en Mar Hopman.

2. De mensen die op 9 maart 1930 op het terrein van HFC te Haarlem stonden en uit Zaandam waren gekomen, zijn die dag feitelijk nooit vergeten. Ik weet er van, ik was er bij to en ZFC tegen Blauw Wit uit Amsterdam een beslissingswedstrijd moest spelen om het kampioenschap van een der twee hoogste westelijke afdelingen. Het westen had er twee, het noorden een, het oosten een en het zuiden een. Tussen de vijf kampioenen werd de strijd om de landstitel gespeeld. ZFC zou in Haarlem gaan winnen, immers Blauw Wit was in de competitie twee keer verslagen. ZFC verloor met 3-1... praat me d'r niet van Trijntje ...

Nog onwetend van wat stond te gebeuren ziin in de Hout zeven ZFC-supporters op de foto gegaan. Dat waren: Henk Russelman, Kees de Vries, Rein de Gooijer, Klaas Breedt, Willem Fraij, Piet Langenberg en de Oostzaner Klaas Meijsen.

Nag zie ik Blauw Witter Smit tegen het einde van de strijd met een blauw witte feestmuts op z'n hoofd lopen ... Nadien kregen we nag een opdonder toen ZFC opnieuw een beslissingswedstrijd verloor, in Amsterdam, met 5-0 van Feijenoord. We hebben wat meegemaakt, Dirk!

3. Of het nog zo is weet ik niet, maar vroeger kon een schoo1reisje niet worden gemaakt zander hu1p van ouders, eventuee1 van andere goedwillenden, die niet tot het onderwijspersonee1 behoorden. De foto, gemaakt in 1917 in Bergen, toont, in aanwezigheid van twee onderwijzers, zo'n groep bege1eidende dames en heren.

Staande: hoofdonderwijzer Van der Kwast van de school aan de Zeemansstraat. dan J. Jansonius, D. Braak, mevrouw T. de Groot-Windhouwer, mevrouw AS. Ruygrok-van den Hamer, onderwijzer J. Kramer en C.R. Ruygrok.

Zittend: mevrouw A de Vries-van der Vennip, mevrouw D. Braak-Wolters, mevrouw A Koppiesde Ronde, mevrouw N. de Goede-Kop en mevrouw G. Russelman-Romeiin.

Liggend: L. Koppies en J. de Vries.

4. Gonnie B1eeker-Mandjes, die niet op deze foto staat, noemde op twee na alle namen, da's knap. Het betreft hier een groep die werkzaam was voor de organisatie Herwonnen Levenskracht en die in 1930 bij het Sint-Janziekenhuis op de foto ging.

Boven: Marie Dudink, Annie Hooreman, To Arends, Annie Schermer, Annie Schimmel, C1asien Fleur, Afra de Lange, Lies de Lange, Co van Ha1deren, Fo1guera Fleur, Siaan Mandjes, Siaan de J ong en Marie Vos.

Tweede rij: Stien Broers, K1azien Olie, Trien Happe, Marie Esman, J 0 Hooijschuur, Martha Nugter, Truus Gras, Wies Konincks, Christien Fleur, Annie Overmeer, Marie Overmeer en Trien Bos.

Derde rij: Agaat DUe, Lenie Wittebrood, Dora Vreijling, Annie Merts, Tini Kruidenberg, Alie Esman, Marie Schoneve1d, Marie Platen, Lenie Wittebrood, Lien Bakker, Marie AI, Riek Burgers en Truus van Ha1deren.

Onder: J. Bart, J. van Breuke1en, F. van der Venne, J. Schoneve1d, J. Mandjes, mevrouw J. Cordes-Starn, P.A. van Ha1deren, Martha de Jong, Ne1 Kwaaitaa1, Marie Zwan en Lenie Hoede.

5. Het is, sedert ik boekjes als deze samenstel, voor het eerst dat ik een foto te leen heb die de oeroude boom van Kraantje Lek bij Overveen in beeld brengt, Het zal u bekend ziin dat deze boom bij de ook al oude uitspanning nu zeer dood is; wat er staat is een fossiel. Maar toen deze twee heren en twee dames uit Zaandam waren gekomen om de boom te beklimmen, zat er nog leven in.

Boven zitten Jo Yens en Jan Pel, in de boom zitten de toekomstige respectieve echtgenoten:

Marie Yens, die mevrouw Pel-Yens werd, en Sientje Swart, die echtgenote werd van Jo Yens. De trip werd met de fiets gemaakt.

In Bergen arriveerden eerder of later drie ongehuwde paren van 't Kalf en van het einde van de Oostzijde: Maaike Huitema, Guus Hohenstein, Kees Out, Nel de Boer, Corrie Bakker en Willem Heijnis.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek