Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Auteur
:   M. de Haij-de Visser
Gemeente
:   Krimpen aan den IJssel
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-6315-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Inleiding

Op verzoek van de uitgever is ook dit tweede deel van "Krimpen aan den I]ssel in oude ansichten" een (beknopte) weergave van feiten en gebeurtenissen in en rand de periode 1880 tot 1940: een periode waarin de gemeente in haar ontwikkeling tweemaal geremd werd door moeilijke omstandigheden. De economise he crisis rand de Eerste Wereldoorlog lag nog vers in het geheugen, toen in de jaren dertig een grate werkloosheid vooraf ging aan de Tweede Wereldoorlog.

Uitbreidingsplannen konden niet meer gerealiseerd worden en de voorbereidingen voor de bouw van de brug over de Hollandsche I]ssel kwamen ook stil te liggen.

Geven bovenstaande regels een enigszins negatief en somber beeld van de gemeente in die jaren, gelukkig gebeurden er ook vele positieve dingen. Het inwonertal steeg en de werkgelegenheid werd in de loop der jaren minder conjunctuurgevoelig. Dat leidde tot de aanleg van straten, woningbouw en waar nodig werden ook scholen en winkels gebouwd.

Het culturele leven, langzaam van start gegaan in 1891, kwam in de jaren twintig tot volle ontplooiing.

Al met al is dat reden genoeg om te zoeken naar vermeldenswaardige gebeurtenissen, in zoverre, dat wat in dit boek gepubliceerd wordt, niet in eerdere uitgaven gestaan heeft.

Een keuze maken was moeilijk, omdat na wat speurwerk bleek, dat voor 1940 toch wel veel gepasseerd is dat in de herinnering bewaard moet blijven.

Soms moest daarbij de grens van genoemd tijdperk wel eens worden overschreden, zoals bijvoorbeeld de jaren tussen "sloop enopbouw".

De meeste destijds opgerichte verenigingen bestaan nog, zij het dat in de loop der jaren veel veranderde.

Hoewel niet alles wat "verleden tijd" werd, geplaatst kon worden, krijgt u hopelijk toch een indruk van die Krimpense jaren.

Heel veel dank aan allen die fotomateriaal in bruikleen gaven, soms zelfs aangevuld met informatie over bepaalde voorstellingen.

M. de Haij-deVisser

Wandelend over de Breekade langs de Waal is er een prachtig uitzicht op de hulpwatertoren, die sedert 1916 op de grens met de gemeente Ouderkerk aan den I]ssel

staat. De huisarts WM. Blom te Krimpen aan den I]ssel was tevens gemeenteraadslid. Hij drong er in de raad op aan dat zijn gemeente zich zou aansluiten bij Lekkerkerk en Krimpen aan de Lek, waar voorbereidingen begonnen waren voor de aanleg van het eerste streekwaterleidingbedrijf in Nederland. De watertoren zou, door deelname van Krimpen aan den I]ssel, hoger gebouwd kunnen worden en capaciteit bieden voor de drie genoemde gemeenten. Nadat op 5 juni 1909 de eerste

steen gelegd was, kon op 31 maart 191 0 de waterkraan open gedraaid worden. Een grate stap vooruit op het gebied van hygiene en volksgezondheid. Ouderkerk aan den I]ssel deed aanvankelijk niet mee, maar volgde enkele jaren later. Pas in 1916 kon deze hulpwatertoren in gebruik genomen worden en daarme was ook Ouderkerk van leidingwater voorzien.

2 Een punt in de gemeente dat in de loop der jaren veranderde, behalve het links gedeeltelijk zichtbare watergemaal "Reinier Blok" dat dateert van 1878. Het direct erachter staande huis van machinist Sjoerd Neef, altijd in een adem genoemd met het gemaal, is verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een bungalow. Van de daarachter staande grate boerderij van de familie De Vries bleef alleen het woonhuis staan. Het meest opvallende op deze foto, die een zonnige aanblik geeft over de afrit vanaf de I]sseldijk naar de Breekade, is de naarn Boveneind, gem. Krimpen aan den I]ssel. "Boveneind" is nooit een officiele straatnaarn geweest. Het was

niet meer dan een aanduiding dat men zich in het boveneinde van het dorp beyond. Bij de straatnaamgeving in 1930 is deze naam niet overgenomen, maar werd het gewoon I]sseldijk. Vele jaren later werd

aan een nieuwe weg binnendijks de naam Boveneindselaan gegeven, maar dat was pas in 1976.

3 Een grate brand waarvan de puinhopen nog wekenlang nasmeulden en de vlammen soms onverwachts weer oplaaiden, was de brand bij rietmattenfabriek Demmenie aan de I]sseldijk. Het pand rechts, waarin de rietmatten vervaardigd werden, stond aan de rivierzijde. Daarvan bleven al leen de muren overeind staan. Aan de binnenzijde van de dijk stonden grate voorraden rietschelven, die door overwaaiende vonken in vlammen opgingen. Er was graot gevaar voor de omliggende panden, die wel ontruimd werden, maar behouden konden worden. Bij de bluswerkzaarnheden werd assistentie verleend door de brandweer van de Rotterdarnse rivierpolitie. De

foto dateert van 1927. Links op de achtergrand is het dak van de Wilhelminahoeve zichtbaar.

4 In de negentiende eeuw liet de eigenaar en beheerder van de steenplaats "Zandrak" aan de I]sseldijk dit pand bouwen. Naast het huis stond, geheel in stijl, het koetshuis vanwaaruit de koetsier / tuinman het rijtuig voorreed om leden van de familie of gasten naar de gewenste bestemming te brengen. Na het vertrek van Fop Mijnlieff, bij de opheffing van de steenfabriek, woonde de emerituspredikant dominee G. Loen met echtgenote en dochter in het statige huis, dat door dijkverhogingen en te weinig onderhoud enigszins in verval begon te raken. Dankzij grate onderhouds- en opknapbeurten binnen en buiten, waarbij het pand ook werd

opgevijzeld (en enkele malen wisselde van eigenaar en bewoners) is het nu een sieraad voor de gemeente geworden.

5 Op de plaats waar vroeger binnendijks een steenbakkerij was, werd aan het begin van de 20ste eeuw de Nieuwe Al gemene Begraafplaats aangelegd. Vanaf de stoep, die begint bij de I]sseldijk, zien we de toe gang tot de begraafplaats en het huis met de "doorgang" . Onder die poort werd bij een begrafenis de draagbaar geplaatst en konden familie en belangstellenden zich in volgorde aansluiten voor de gang naar het graf Op de foto links, waar de luiken gesloten zijn, was het baarhuisje, dat in bijzondere gevallen dienst deed. Het andere gedeelte was de dienstwoning van de grafdelver, ook wel doodgraver genoemd. Van vader op zoon heeft hier de

familie Van Wingerden gewoond, die naast het werk op de begraafplaats nog verscheidene nevenfuncties in de gemeente had. De laatste jaren heeft de woning dienst gedaan als aula, maar ook dat is verle-

den tijd geworden, na het beschikbaar komen van een rouwcentrum en de ingebruikname van de begraafplaats "Waalhoven".

6 Ze staan voor de autobusgarage van Gerrit Stam op een gewone doordeweekse dag in 1930. Niet gekleed voor een staatsiefoto, maar gewoon alledaags op klompen, met de pet op even poseren voor de fotograaf. Het zijn, van links naar rechts: Hannes de Kwant, Cor Goudriaan, Cornelis Broere, Leen de Graaf en Janus van Zwienen. De naam van de zesde persoon is niet bekend. Mogelijk maken ze reclame voor hun houten schoeisel, want Janus van Zwienen was van beroep klompenmaker. Net in de garage staat een van de bussen van de in 1923 begonnen Autobusonderneming De I]ssel van Gerrit Stam. Deze lijndienst Krimpen-Gouda reed dagelijks de route van

21,S kilometer langs de smalle I]sseldijk.

---

7 De eerste bewoners van deze huizen, gebouwd ver voor 1900, konden, vanuit hun kamer over de dijk kijkend, het vee in de weilanden zien. Dat veranderde in de loop der jaren, want door de dijkverhogingen en verbredingen bleef van dat uitzicht niets over. De panden kwamen steeds dieper in het dijktalud te staan. De foto spreekt voor zichzelf, de huizen werden onbewoonbaar verklaard, maar werden toch nog tot 1962 bewoond. Daarna werden er nieuwe huizen gebouwd met aan de achterzijde uitzicht op de rivier, maar aan de voorkant, hoe mooi ook gebouwd, geen uitzicht op het vee in

het groene weiland. Te zien zijn nog wel de oude boerde-

rijen, maar daarachter geen grasland meer. In plaats daarvan straten en woningen.

8 Dit huisje op de voorgrand dateert van 1663 en staat bekend als het oudste huisje in Krimpen aan den I]ssel. Dat wil niet zeggen dat er voorheen geen woningen waren in dit dorpje aan de rivier. De Nederlandsche Staden Dorpbeschrijver zegt hierover dat er in het jaar 1632 in heel de Heerlijkheid niet meer dan SO huizen waren,

in 1 730, dus een eeuw later, had Krimpen 92 huizen en dan later, in het jaar 1793, zijn er nog maar 90 huizen. Mogelijk hebben overstromingen over de lage dijken de huizen doen instorten. Het kan ook zijn dat de vaak bouwvallige woningen door brand verwoest werden. Vooral de rieten daken veraorzaakten veel bran-

den. Dit pand, I]sseldijk 212, meermalen opgeknapt en goed onderhouden, kan in elk geval het oudste huisje genoemd worden dat nog bestaat.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek