Kwintsheul in oude ansichten

Kwintsheul in oude ansichten

Auteur
:   J.N.M. van Leeuwen
Gemeente
:   Wateringen
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1744-9
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kwintsheul in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Bij het samenstellen van dit boekje over een der oudste plaatsen van het Westland, is gebleken dat het de moeite waard is eens wat meer aandacht te besteden aan het Kwintsheul van 1880 tot 1940. Wat heeft het kleine dorp een snelle ontwikkeling doorgemaakt in deze periode, op velerlei gebied! Er kwam in 1920 een eigen Boerenleenbank (die nu Rabobank heet). Tal van verenigingen werden opgericht, waarvan de muziekvereniging, die onder de naam "Sint Gregorius" nu al meer dan vijftig jaar bloeit in Kwintsheul, en de sportvereniging "Quintus", die weI jonger is, maar zeker niet minder belangrijk, weI de voornaamste zijn. Een tiental jaren geleden hoorde daar zeker ook de veilingvereniging bij, maar deze is, helaas voor vele Heulenaars, opgegaan in de grote veiling Westland-Noord te Poeldijk. Werd er in het verleden veel waardevol materiaal op fotogebied weggedaan, tegenwoordig is er gelukkig een duidelijke kentering merkbaar. En zeker niet aIleen bij de oudere maar vooral ook bij de jongere mensen. Verscheen het eerste ansichtenboekje over het Westland in 1968, in de jaren daarna kreeg bijna ieder Westlands dorp een eigen

deel, behalve Kwintsheul. WeI werd er aandacht aan Kwintsheul geschonken in de twee Wateringse deeltjes, maar steeds stond het bescheiden achteraan. Nu is daar dan verandering in gekomen.

Want Kwintsheul mag dan een der kleinste dorpen van het Westland zijn, het is ook een van de, zeker in het verleden, meest aantrekkelijke. Juist daarom moet het eens extra in de belangstelling staan.

Bestond het dorp in het verleden maar uit enkele straten, sinds de aankoop van het land waar vroeger het landgoed Beresteyn gelegen was, is er duidelijk groei gekomen in het kleine plaatsje. Men kan rustig stellen dat er een nieuwe Heul bij gebouwd is. Van het oude is, evenals in de meeste plaatsen, vee 1 verdwenen. De karakteristieke draaibruggetjes aan de Hollewatering, de vele boogbruggetjes die het dorp bezat; het is voor het merendeel verleden tijd. Echt historische gebouwen bezit Kwintsheul niet, maar wel zijn er nog enige negentiende-eeuwse boerderijen te vinden. De oudste nog bestaande boerderij is de van 1855 daterende hoeve "Vredebest" van de familie Van Schie en vervolgens "Landzicht", vroeger van Reincke en later

overgegaan aan de familie Duyndam. Deze hoeve werd in 1877 gebouwd. Dan staat er trots, midden in het dorp, de Sint-Andreaskerk, die ook nog negentiende-eeuws genoemd mag worden, want al sinds 1893 galmen de klokken over Kwintsheul en wijde omgeving. Voordat deze kerk gebouwd werd, had de parochie de beschikking over een bijkerkje, hetgeen vanuit Wateringen bediend werd. Dit kerkje heeft ongeveer twintig jaar dienst gedaan. Daarvoor gingen de Heulenaars naar Wateringen ter kerke.

Rond de eeuwwisseling was Kwintsheul nog in het rijke bezit van een houtzaagmolen. Deze molen heeft aan de Dorpsstraat gestaan, die nu de Heulweg genoemd wordt. Bij de molen was een water gelegen, het zogenaamde Balkengat, dat als regel gevuld was met boomstammen. Deze stammen bleven daar liggen tot zij geschikt waren om gezaagd te worden. Vele Heulenaars hebben nog prachtige herinneringen aan dit Balkengat, omdat er in de winter vaak op werd geschaatst. De laatste eigenaar van de molen was Bas Alleblas. Omstreeks 1906 is de molen afgebroken, wat zonder meer een gevoelig verlies was voor het dorp.

Behoorde Kwintsheul een groot aantal jaren tot drie verschillende gemeenten, sinds de herindeling van de gemeen ten in 1957 is het geheel onder Waterings bestuur gekomen, hetgeen voor de bevolking een hele verbetering betekende, vooral ook omdat de meeste Heulenaars zich het meest met Wateringen verbonden voelen.

In dit boekje is natuurlijk ook vee 1 aandacht geschonken aan de tuinbouw, want zonder de tuinbouw zou Kwintsheul nooit geworden zijn wat het nu is. Dat de Heulenaars altijd een behoudend volkje zijn (geweest), mag blijken uit het feit dat zij het langst hun fruit- en groentenveiling hebben kunnen behouden. Maar uiteindelijk hebben zij op tijd ingezien: "AIs het getij keert, verzet men de bakens."

Wij hopen dat dit boekje een goede indruk geeft van het Heultje van weleer, zowel in woord als in beeld. Rest ons ten slotte een ieder die op welke wijze dan ook meegewerkt heeft om dit boekje, naar wij hopen, te doen slagen, heel hartelijk dank te zeggen.

1. Een heel mooi stukje van het oude dorpje Kwintsheul. In het verleden werd het nog deftig met een "Q" geschreven. Aan de linkerzijde ziet men het oude draaibruggetje dat naar het Slimpad leidde. Op de achtergrond, rechts, de oude wagenmakerij van Loomans, waar tot 1870 de Heulse tol geweest zou zijn. In dat jaar werd de tolboom verplaatst naar de Barak. Dit was cen rijtje oude huisjes aan het eind van het dorp, dat in de jaren zeventig is afgebroken. Op deze plaats staan nil dagelijks honderden auto's voor de stoplichten,

2. De kinderen van de openbare school werden in 1908 gekiekt achter het huis van meester Edel, die jarenlang het hoofd van deze school geweest is. Rechts staat meester Edel en voor hem zit onderwijzeres Dielcman. Aan de linkerzijde ziet men dan nog onderwijzer Staal. Dan gaan we verder met de kin deren, telkens vanaf links. Bovenste rij: Harmen Toering, Willem Duyvestijn, Piet van Marrewijk, Bram van Marrewijk, Jacob van Nieuwkerk, Klaas Duyvestijn en Klaas van der Zande. Twecde rij: Piet van Dorp, Piet van der Berg, Trijntje Toering, Pietje Reeywijk, Kees van Marrewijk, Grabel Hersbach en Qrien Raaphorst. Tussen rij twee en drie staan Louis Kokshoorn en Henk Zaat. Dan de derde rij:

Anna Noordermeer, Berta Koks, Kee van der Goes, Jaan van Lier, Marie van der Berg, Willem van Luyk en Han Schutte. Onderaan ten slotte: Siem van der Goes, Koos Zaat, Jan Grootscholten, Jan Hersbach, Jan van Nieuwkerk en Tinus van der Goes.

Gezicht op de brug te Kwintsheul

3. Het hart van Kwintsheu! in 1910, met ecn gezellige drukte op de Heu!brug. Links het woonhuis van Jan van der Va!k, de meelhande!aar. Gehee! rechts woonde barbier Van Etten. Midden op deze kaart de kruidenierswinke! van Maarten van der Knaap, die deze ansicht in de handel bracht. Naast de winkel had Van der Knaap ook ecn cafe, dat wegens de smalle vorm "De Ren" werd genoemd. Naast dit cafe is de smederij van Schulte.

."

Gezichl Wateringer weg - Kwinlsheul

4. Een landelijk prentje uit het typische bruggendorpje. In het grote, witte huis aan de linkerkant woonden aehtereenvolgens politieagent Sombroek (de eerste politieagent die in Kwintsheul woonachtig was), vrouw Kok (juffrouw werd aileen gezegd tegen de eehtgenoten van het hoofd der school en de scheepsmaker) en in het laatste huis van het blokje woonde bode Van der Hoeven. Op deze plaats was vroeger de grens van de gemeenten Wateringen en Monster. Rechts een hooitas van het "keuterboertje" Toon van Es.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek