Maasdijk in oude ansichten deel 2

Maasdijk in oude ansichten deel 2

Auteur
:   P.J.F. ter Laak
Gemeente
:   Naaldwijk
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2070-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Maasdijk in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Vele dorpen in ons goede vaderland ontlenen hun naam aan de dijk waaraan ze ontstaan en gebouwd zijn, Zo is dit ook het geval met Maasdijk, waarover we met oude foto's en ansichten dit boekje hebben samengesteld. Daarbij zijn verschillende plaatjes die Maasdijk tonen to en het niet vee I meer was dan een gehucht. Een kleine gemeenschap, die op dat moment nog niet zeker was naar welke zijde van de dijk het latere dorp zich zou ontwikkelen. Gezien vanuit de richting Oranjesluis yond men aan de linkerzijde de gereformeerde kerk met de christelijke school of weI "School met den Bijbel" en onderwijzerswoning. Men yond aan die kant echter ook het postkantoor, met daarachter de Verkadestraat. In feite was dit de eerste echte straat van het dorp. Dat was dus allemaal gesitueerd aan de linkerzijde van de dijk. Als we de dijk ten opzichte van de Nieuwe Waterweg bekijken, zouden we die linkerkant ook de binnenzijde van de dijk kunnen noemen. Aan de rechterzijde, of buitendijks dus eigenlijk, trof men het verenigingsgebouw "Concordia" en het hervormde kerkgebouw. Aan die rechterzijde ontstond uiteindelijk het echte dorp Maasdijk. Wat daarvan precies de oorzaken zijn geweest, hebben we niet kunnen achterhalen.

Toen daar dus de uitbouw tot dorp plaatsvond, leefden we immers nog in de tijd dat men ongestoord de dijk kon oversteken. Hoogstens ontmoette men er de middenstander met hondekar of weI de boer of land-

bouwer met rijtuig of paard-en-wagen. Nu is de dijk de drukke verbindingsweg tussen strand en grootstad of tussen tuinbouwcentrum Westland en de wereldhaven Rotterdam. Met de huidige drukte mag het een geluk heten dat Maasdijk zich hoofdzakelijk slechts aan een zijde heeft uitgebreid,

Voor de samenstelling van dit boekje hebben we weer erg veel medewerking van de Maasdijkers gekregen, Slechts een oproep in de pers was voldoende om vele foto's uit de oude do os te toveren. En dat dan nog wel in een tijd met mooi zomerweer, als men denkt dat iedereen op vakantie is. De spontaniteit van de mensen deed ons inzien dat de Maasdijker erg gehecht is aan zijn woonplaats. We willen daarom op deze plaats allen die op enigerlei wijze medewerking verleenden onze hartelijke dank zeggen. Niemand zal zich gekrenkt voelen wanneer we deze dank met name persoonlijk willen uiten aan de heer en mevrouw Jo van Lenteren-van Trigt, die voor ons als opvang- en contactadres hebben gefungeerd. Zij leefden met hart en ziel mee met elke foto en bladzijde dat het boekje verder kwam.

Mogen we ten slotte alle Maasdijkers en oud-inwoners van dit kostelijke dorp veel plezier en gezellige uurtjes toewensen met dit tweede ansichtenboekje over hun dorp.

1. Het in 1901 gebouwde huis van Pieter van Leerdam werd in de winter van 1918 gefotografeerd. Op de voorgrond staan Pieter van Leerdam jr., Wim Voogd, Elisabeth van Leerdam en een meisje van Quak. Zij staan direct achter de stoep, die netjes wit gekalkt was. Men witte op de zaterdag niet alleen de klompen van het gehele gezin, maar ook de stoep. Aan die stoep werd veel spoel- en schoonmaakwerk verricht. Zelfs werden vele jaren geleden de vaten wei gespoeld aan de sloot. Maar dan zal de kwaliteit van het water in die jaren wellicht beter geweest zijn dan tegenwoordig. Rechts zien we een mooie A-kas. Een serre die voor de teelt van druiven of perziken gebouwd werd. Veelal kende men de andere serres, met een knie in het dek. Deze A-serres werden minder gebouwd dan het gangbare type druivenserre.

2. Omstreeks het jaar 1924 werd de jeugd van de christelijke school te samen met het onderwijzend personeel op de gevoelige plaat vastgelegd. De onderwijzers waren links juffrouw Van der Vlugt en het hoofd der school meester Top. Rechts achteraan zien we meester De Dreu, juffrouw Top, de echtgenote van het hoofd der school, en juffrouw Van Leeuwen. De kinderen waren, te beginnen bovenaan links: driemaal Van den Boogert, Siem Born, Huib en Piet van Dijk, Leen Prins, Jo Beek, Neel van den Boogert, Sjaan van Dijk, Ouwendijk, Verkade, Vreugdenhil, Marie Prins, Co van den Bogert, Jana en Anna Broekman, Pie de Waal, Jannetje en Pleuntje Broekman, tweemaal Francien Prins, Ma van der Meide, Aal Verkade, Cor Zonneveld, Gerritje en Jaantje Verkade en Jan de Waal. Onderaan (zittend) treffen we dan nog aan: Piet Prins, Arie Broekman, een niet herkend jochie, Dien Broekman, Leentje Prins, Co, Jaan, Leentje en Jaap van der Meide, Bets en Annie van den Bogert, Jan Broekman en Bram Degeling.

3. In de tuinbouw van het Westland hebben voora! in de beginjaren de platglasteelten veel invloed gehad. Eerstens kon men de eenruiters overleggen van de ene naar de andere teelt. Daarnaast kon men ook zogenaamde broeibakken inrichten. Vee1al door middel van de nog rijkelijk voorhanden zijnde paardemest, bracht men broei tot stand in de bakken, wat verder zorgde voor een ideale bodemtemperatuur voor teelten als komkommers en meloenen. Aan de diepte van de paden tussen de bakken kan men afleiden dat hier met broeimest gewerkt is. Dat is ook begrijpelijk, wanneer we hier de oogst van komkommers zien. Om een goede oogst van komkommers te krijgen, dient men een redelijke bodemtemperatuur te hebben. Dat werd bereikt door het ingraven van de paardemest. Overigens is dit plaatje van de komkommerteelt in Maasdijk in zoverre uniek dat we hier met de witte komkommer te maken hebben. De Amsterdamse markt vroeg altijd veel witte en gele komkommers. Beide soorten komkommers kennen we tegenwoordig niet meer, voora! omdat men in de groene komkommerselecties een bet ere produktie en bet ere ziekteresistenties kon inbrengen, middels de veredeling, dan bij de oudere witte en gele so orten.

4. Rond het jaar 1911, toen deze foto genomen werd, kende men aan de Maasdijk een heuse schietvereniging. Niet aIle met petten getooide schutters heeft men herkend. WeI wist men te vertellen dat in ieder geval de volgende personen hier poseerden:

Vellekoop, Leen Hanemaayer, K. van Straten, Piet van der Lely, Van der WeI, Piet Solleveld, H. Janknegt; Bokhoven, Van der Hout, Rien Huis, Jan Hofman, Mijndert Huisman, Huib van der Meer, Piet Beekenkamp, A. van der Ende, G. van Zanten, Doe Noordam, Bein Boers, Bram van der Hout, Jan Beekenkamp, Overkleeft, G. Vellekoop, G. van der Ende, Dirk van Staalduinen, Maarten van der Hout, Marie Doorduin, A. van der Ende, A. Middelburg, G. van Straten, Janus Vellekoop, M. van Zanten, A. van der Knijff, H. Noordam en J. Doorduin.

5. Een zondags plaatje van Pieter van Leerdam met zijn zusje Elisabeth Margaretha, waarschijnlijk genomen bij hun ouderlijk huis omstreeks het jaar 1910. Men kende in die jaren de "zondagse kleren". Zij werden gebruikt bij het naar de kerk gaan en op eventuele andere hoogtijdagen of bij speciale gebeurtenissen. Maar ook is bekend dat je als kind na thuiskomst uit de kerk je verkleden moest, omdat je niet de gehele zondag met die mooie kleren mocht blijven rondlopen. En vaak werd je dan nog tweemaal naar de kerk gestuurd, zodat je je ook tweemaal te verkleden had. Versleten werden zulke kleren eigenlijk niet, maar men groeide er uit. Maar anderzijds kan men begrijpen dat de ouders wat trots waren als men de kinderen zo kon presenteren. Dat hoorde nu eenmaal bij de levensstijl van die jaren en die is nog eens niet zo heel lang verdwenen.

6. Een sfeervol winterplaatje van het huis van Willem Vellekoop, een tuindershuis dat onder aan de dijk gelegen was. De knotwilgen op de voorgrond zijn juist geknot. Dat knotten van de wilgen, het bijhakken van de elzenhagen, waren in die jaren de winterkarweitjes voor de tuinder. Daarnaast echter zal Willem Vellekoop ook nog veel snoeiwerk aan zijn bessen gehad hebben. Het was immers bekend dat hij de grootste aalbessenkweker van de Maasdijk was. Dat gaf natuurlijk in de julimaand veel plukwerk, waarvoor met name de opgroeiende jeugd ingeschakeld werd. Van een dergelijk tuindershuis, met dubbele kap, was het eerste gedeelte altijd het woongedeelte. Het tweede deel van het huis was meestal de bedrijfsschuur. Op de zolder daarvan kon men ook nog lichte materialen bergen, of wei werden er de knechten of meiden te slap en gelegd.

7. Schoolfoto's werden in vroeger jaren meestal niet per klas gemaakt, maar van alle leerlingen werden een paar groepen sam engesteld , waarin dan vaak broertjes en zusjes uit een en dezelfde familie samen op de kiek kwamen. Op bijgaand plaatje uit 1911, en wei van de 26ste juni van dat jaar, zien we groep 3 van de christelijke school te Maasdijk. Men herkende in de achterste rij, vanaf links: meester Enzerinck, Marie Doorduin, Dina Quak, Grie van Baalen, Neeltje Kool, Marie Visser, Cor en Ger Vreugdenhil, het hoofd der school meester Top en juffrouw Schalkers. In de tweede rij herkende men: Janus Sonneveld, Jop Doorduin, Dries Sonneveld, Arie van der Lee, Gerrit Vreugdenhil, P.J. van Leerdam, Wim Vahrmeyer, Arie van Geest, Cor van Geest en Marie Vahrmeyer. Op de derde rij treffen we geknield aan: Leen Koorneef, Jo Quak, Jaantje Sonneveld, Jozien van der Maarel, Kor Buys, Neeltje Koorneef, Lena Koorneef, Cor van der Lee en Catrien Visser. Van de zes kleintjes op de voorste rij herkende men alleen: ene Van Tilburg, Jaap Buys, Maarten van Dijk en nog ene Vahrmeyer.

8. Een momentopname uit het reizigersvervoer rond 1920 toont ons de bus van Leo de Jong. Daarnaast echter ken de men ook de bus van Janus Wijnands. Er heerste een concurrentie-oorlog tussen de twee busondernemingen. En de Maasdijkers kozen partij, hetzij voor de ene dan weI voor de andere bus. In aIle rust liet men de bus van de tegenpartij voorbijgaan, in de wetenschap dat na kortere of langere tijd de favoriete bus ook wellangs zou komen. Bij de bus van De Jong herkende men, vanaf links: Jo Kortekaas, Bernard Visser, met een driepoot vanwege een gebroken been, slager Frank Vellekoop, een dochter van Doe Dekker, Van der WeI en de chauffeur Arie 't Hart. Op de bus zitten Freek Visser en Van Dijk, terwijl Tinus Krijger uit een van de raampjes hangt,

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek