Maastricht in oude ansichten deel 1

Maastricht in oude ansichten deel 1

Auteur
:   J.G.J. Koreman
Gemeente
:   Maastricht
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3895-6
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Maastricht in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

door

I.I.G. Koreman

Europese Bibliotheek - Zaltbommel

W~OEN

OEKJE

ISBNlO: 90 288 3895 3 ISBN13: 978 90 288 3895 6

© 1968 Europese Bib1iotheek - Zaltbomme1

© 2008 Reproductie van de twaa1fde druk uit 1994

Niets uit deze uitgave mag worden vervee1voudigd en/of openbaar gemaakt door midde1 van druk, fotokopie, microfihn of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schrifte1ijke toestemming van de uitgever.

Europese Bib1iotheek Postbus 49

5300 AA Zaltbomme1 te1efoon: 0418 513144 fax: 0418 515515

e-mail: pub1isher@eurobib.n1

INLEIDING

Ret is niet gemakkelijk een karakteristiek te geven van een tijd die achter ons ligt en tegelijk voor velen nog zo dichtbij is. De ouderen onder ons weten zich nog veel te herinneren en denken, in tegenstelling tot de haast super-individualistische tendens van onze jaren, waarschijnlijk met weemoed terug aan de gezellige tijd toen zij jong waren.

Want dat het gezellig was in Maastricht, staat als een paal boven water. Rond de eeuwwisseling was de stad met haar 35.000 inwoners het keurslijf van een kleine provinciale stad nog niet ontgroeid. De communicatiemiddelen hadden de horizon van de doorsnee Maastrichtenaar nog niet veel verder verwijd dan Luik en Aken, De alledaagse gebeurtenissen in de stad waren nog belangrijk en ieder kende haast iedereen. Een kreet als "lief zijn voor elkaar" was nog niet uitgevonden en de "medemenselijkheid" had die nadruk van nu niet nodig,

Eng provincialisme? Ja en nee! Ret bestaan ervan paste gewoonweg in het patroon van de jaren voor de eerste wereldoorlog. Anderzijds was het binnen dit enigszins bekrompen Maastricht verre van rustig. Man, nen als Pijls, Regout, Vliegen, Paris en Ubachs hadden, ieder op hun manier, de Maastrichtse gezapigheid

aan stukken gehakt en niet alleen de man van de straat partij doen kiezen.

Ret mag onderhand wel eens gezegd worden dat, naast de Franse revolutie, ook de socialistische revolutie een zegen is geweest voor Maastricht en haar grotendeels van de industrie bestaande bevolking. De liberale bovenlaag werd fel aangevochten door de kameraden van het rode Volkshuis in de Bogaardenstraat, maar ook de katholieke werkers in de keramische en andere bedrijven groepeerden zich en vochten voor hun zaak.

Nooit zijn er zoveel verenigingen en organisaties, tot de meest zotte toe, ontstaan als in die jaren, alle voortgekomen uit de botsing der meningen. In krasse taal geschreven pamfletten van allerlei aard vlogen de straat op. Vuilspuitende brochures en perspolemieken in de meest afbrekende vorm waren geen zeldzaamheid in de stad. En dat alles in een periode, die wij de "gay nineties" noemen.

De techniek met haar daverende ontdekkingen maakte haar entree in die tijd, maar het profijt ging nauwelijks naar de massa. Ret aantal eengezinskamers was schandalig groot en de lonen stonden niet in verhouding tot de lange dagprestatie. De bonden van beide

zijden, de roden en de blauwen, deden wat zij konden, maar ook zij moesten groeien in kracht en aantal en het duurde lang voordat men eindelijk resultaten kon gaan zien.

Dit alles bedenkend lOU men eerder verwachten, dat er dan toch van gezelligheid in Maastricht weinig sprake kon zijn. Maar misschien was het juist de strijd en de verwarring, zoals wij die een vijfentwintig jaar geleden beleefden, die de mensen bij elkaar bracht, al was het dan maar in hun eigen speciale hokjes. Er werd gefietst, geturnd, gekorfbald, toneelgespeeld, gemusiceerd en wat al niet meer. Optochten en kijkspelen waren grote volksvermaken en het leven in de cafes was bijzonder druk en werd op straat nog al eens voortgezet. Kermis en carnaval waren de evenementen van het jaar, waar nog echt voor gespaard werd. Vakanties waren nagenoeg onbekend en pa trok hoogstens met zijn kinderschaar de St-Pietersberg op of naar Bemelen en Valkenburg.

De formalistische, maar zeker weI goed bedoelende kerk stond nog in het middelpunt van deze kleine maatschappij en met de hoogtijdagen stonden de mensen queue in de kerken om hun pekelzonden op te biechten. De bidweg van de Sterre der Zee stond hoog in ere en menigeen liep hem ook in stilte met de rozen-

krans in de hand. En waren wij niet ais schoolkind na het houden van de negen eerste vrijdagen verzekerd van een gouden stoel in de hemel? De dames- en herencongregaties bioeiden volop en tegen het "gif" van het socialisme werd bijna dagelijks gewaarschuwd. Het is jammer, dat er in die jaren nog geen keiharde fotojournalisten bestonden, want de hierna volgende ansichten geven u helaas geen "inside-information" over Maastricht uit die jaren. Zij zeggen niets over de ziel en de strijd van haar bewoners.

Ook het uiterlijk van de stad is weinig veranderd. Nog steeds he eft het oude Tricht haar gelaat in hard steen, zachte mergel, rode baksteen en blauwe leien behouden. Nog staan daar haar oude herenhuizen, zij het vaak verjongd door goed geslaagde restauraties.

En daarom, als u dit boekje doorbladert, denk dan aan de mens die er Ieefde en die het over het algemeen niet gemakkelijk had. En laten wij veor alles niet vergeten, dat wij Maastrichtenaren het produkt zijn van hun bestaan met veel geploeter en veel werk, maar ook van hun onvervalste humor, die het de mensen ook in de moeilijkste dagen mogelijk maakte om naast de traan het leven toch ook weer niet al te tragisch op te nemen.

Een aangename tocht zij u toegewenst.

Oevlogen /WIIl ik van Maastricht; Ii? brelfg U van daar de groeten,

Ontvang ill wei tand dit "Ansicht" En later hoop ik U t'ontmoeten.

Gt:~eur.l. geseb , 190.')

..... .:..

1.

2. De treinreiziger uit Holland had een flinke reis voor de boeg, ais hij naar Maastricht wilde. V 66r 1913 moest hij er zelfs een omweg over Venio voor maken, want het traject Eindhoven-Weert bestond to en nog niet, Kwam hij echter uit KeuIen, Luik of Antwerpen, dan had hij een rechtstreekse verb in ding met de Limburgse hoofdstad. Eenmaal aangekomen, wachtten hem de paardetram of een huurrijtuig om hem naar het hart van de stad te brengen.

3. In de jaren tachtig was de aanblik van de voorstad Wijk verre van riant. De vestingwerken waren pas gesloopt en de nog bestaande slingerweg door de neergehaalde versterkingen had weinig allure. Het oude station lag enkele honderden meters noordelijker dan het huidige en het huis rechts op de foto was een der eerste langs de Parallelweg. De overweg stond bekend als de "overweg van Coolen". Hij sloot en opende de slagbomen, maar ook kwamen er veel ouders bij hem om hun kinderen, die leden aan de "fieflain", te laten gezondbidden.

Eingang zum Pensionate ~brienwerth.

4. De Meerssenerweg was nog omzoomd met zware bomen en het wegdek eenvoudig met grint verhard. "Marienwaard" was vaak het keerpunt op de wandeling van de Wijkenaar. Het was gebouwd als een van de buitenhuizen van de "pottenkeunig" Petrus Regout. Nadien werd het bewoond door Duitse franciscanen, die er een pensionaat voor dames hadden.

U'lg. 10 s. Nu,'. ~Iil.lerd!

poorlnan. )U.A. ~TRICHT.

5. Twintig jaar later was de situatie volkomen veranderd. Naar Luiks voorbeeld waren in Wijk tal van grote herenhuizen verrezen. Veel oostelijker dan de Spoorweglaan, hier in beeld, ging de bebouwing echter nag niet.

Stationstraat. MA..A.STRICHT.

Uitg. los. Muss. Amslerdam.

6. In de Stationstraat vormde de gastram, het "gaasbies", die in 1902 haar exploitatie staakte, zo ongeveer het enige obstakel en de dames konden nog ongestoord over het middenpad wandelen. Van een blokkade van deze allee door het huidige station, op 18 okto ber 1915 in gebruik genom en, was nog geen sprake. Tussen de bomen valt op de achtergrond villa Wyckerveld nog waar te nemen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek