Medemblik in oude ansichten deel 2

Medemblik in oude ansichten deel 2

Auteur
:   H. Langereis en A.C.M. Geers
Gemeente
:   Medemblik
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3391-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Medemblik in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

door

H. Langereis en

A.C.M. Geers

Europese Bibliotheek - Zaltbommel MCMLXXXVI

W~OEN

OEKJE

ISBNlO: 90 288 33919 ISBN13: 978 90 288 33913

© 1986 Europese Bib1iotheek - Zaltbomme1

© 2008 Reproductie van de oorspronke1ijke druk uit 1986

Niets uit deze uitgave mag worden vervee1voudigd en/of openbaar gemaakt door midde1 van druk, fotokopie, microfihn of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schrifte1ijke toestemming van de uitgever.

Europese Bib1iotheek Postbus 49

5300 AA Zaltbomme1 te1efoon: 0418 513144 fax: 0418 515515

e-mail: pub1isher@eurobib.n1

INLEIDING

Wanneer men literatuur over onder andere Medernblik in het einde van de vorige eeuw en het eerste deel van de twintigste eeuw naslaat, vindt men steeds de aanduiding "de dode stadjes aan de Zuiderzee". Misschien was dat gedurende enkele jaren zo, maar als men nagaat wat er toch in de eerste jaren van 1900 in Medemblik is veranderd, gebeurde ertoch wei iets. Wat deed men aan de Ridderstraat? Er werd een roorns-katholieke kerk met pastorie en kosterswoning gebouwd. Ertegenover kwam een fratershuis met internaat. De nieuwe jongensschool, de Jozefschool, kwam er bij en de oude aan het Steg werd gesloopt. Het plantsoen verviel, de meeste bomen werden gekapt en op die plaats werd een nieuw klooster, Huize Sint Martinus, voordezusters van liefdevan Tilburggebouwd. Aan de overkant van het Steg werd het zogenaamde Plan West uitgcvoerd. De Groene Singel verviel en er werden straten aangelegd en huizen, een school en een veilinggebouw gebouwd. In de stad kwam een gasfabriek. De petroleumlantaarns werden gaslantaarns en nog weer later kreeg de stad elektrische straatverlichting.

Aan de Oosterdijk werd een stoomgemaal voor het waterschap De Vier Noorder Koggen in gebruik genomen. Dit gemaal nam het werk van al de watermolens over, zodat men besloot de overbodige molens maar af te breken. Dit was een grote, zeer ingrijpende verandering maar voor de omgeving qua aanzien een enorme verarming.

Het Achterom werd verder gedempt, maar in de binnenstad en aan de havens bleef alles als vanouds, zeer rustig. Dit leek zo te blijven tot de invasie van de Maatschappij tot Uitvoering van de Zuiderzeewerken. In korte tijd leken ze voor enkele jaren de haven met hun vaartuigen en baggerwerktuigen als het ware in bezit te nemen. De oude binnenstad veranderde ook hier niet van. Na omstreeks 1932 vertrok de MUZ en liet een grote leegte achter, nog erger dan voorheen, omdat nu ook de haringvangst en de ansjovisdrukte nooit meer terugkwamen. De zoute Zuiderzee werd steeds meer een zoetwater IJsselmeer.

De Tweede Wereldoorlog ging gelukkig aan de stad voorbij. Zelfs van de voor de tweede maal drooggevallen Wieringermeer werd niet geprofiteerd. Toch kwam ook Medemblik in de stroomversnelling terecht. Medemblik, eerst het einde van de weg, werd een "doorgaande" stad. Er werd een hele nieuwe stad aangebouwd; de havens werden hersteld en de watersport ging het oude Zuiderzeestadje steeds meer "in beslag nemen",

Wanneer iemand nu na een lang verblijfbuiten de stad weer terugkeert en alles in ogenschouw neemt, zal hij moeten constateren dat Medemblik met zijn weekmarkt, het stoommuseum, de oude spoortrein, de romantische weekmarkten in de zomer, al zijn toeristen, zijn drumbandfeest, kortom door al zijn activitciten een bruisende stad volleven is geworden.

1. In het begin van 1900 zag de Westerhaven er zo uit. Op de aehtergrond de meelmolen, de rooms-katholieke kerk, de hervormde kerk, reehts het Wapen van Medernblik, de Kwikkelse brug en over de brug de winkel van Boekel, geheel reehts. Het is nog geen ansjovis vangen, want de haven is nog leeg en de Staverse jollen liggen nog voor de regen afgedekt in het midden van de haven voor anker. Links voor de molen een kijkje op de Turfhoek met de bomen van het Dude plantsoen.

2. In het Bagijnhof stond destijds een klooster, Sint Martinus genaamd. Hierin woonden zo'n twintig nonnen, die zowel voor het onderwijs, als voor de verzorging van ouden van dagen en als ziekenzuster in de stad werkten. Voor het klooster met de trapgevels de rooms-katholieke meisjesschool met openstaande ramen. Rechts op deze kiek staat Gon Vlaming. De man met de schort voor is Piet Schoutsen, de bakkersknecht van Cees Immink. De jongen met de pet schuin op in het midden is Jan Wagenaar, later beter bekend als J an de koster.

3. Er waren geen weeskinderen meer in hetgereformeerde weeshuis en als er een of enkelen zouden komen, konden die bij pleeggezinnen worden ondergebracht. In 1925 werd een gedeelte van dit gebouw verbouwd tot tehuis voor ouden van dagen. Aan het uiterlijk van het gebouw werd toen niets veranderd. In het begin waren er nog niet veel bewoners, maar later kwamen er meer en werd er een gedeelte aangebouwd. Op de foto ziet u twee echte Medemblikkers, de heren Van den Bovenkamp en Alewijn de Vries, van het zonnetje genieten.

4. Dit is de fraaie gevel van de toegang tot het vroegere gereformeerde weeshuis aan de Torenstraat. Later kwam een postzegel met deze gevel erop in omloop.

MEDEMBLIK

5. Deze groepfoto in het Bagijnhof is gemaakt ter hoogte van de koperslagerij en gasfitterszaak van Dirk Geusebroek. De twee dames met hoed zijn mevrouw Wagenaar-Deen en mevrouw Zwetsloot-Wagenaar. Voor haar staat Henk Vermeulen Hz. Zittend vooraan ziet u Henk Brouwer, Lou Bos Wz. en Piet Smak met een zak voor zich. Daarachter staat Freek Heerdt. Geheellinks staat Glim, dan Van Houts, Guus Vermeulen, Henk Vermeulen, Leentje Leur en vele anderen.

6. In het Bagijnhof stonden deze twee panden. Zoals u aan de dakkapellen kunt zien waren ze aloud. Ze waren allebei van B. Hermus en Co. Hun kleermaker Berding en zijn medewerker Jo Groot maakten er maatkleding zoals herenkostuums en jassen. Later werden deze twee panden door herhaalde verbouwingen tot een grote manufacturenzaak van de familie Poggeman gemaakt.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek