Odijk en Werkhoven in oude ansichten

Odijk en Werkhoven in oude ansichten

Auteur
:   S.A. van de Gaag
Gemeente
:   Bunnik
Provincie
:   Utrecht
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4638-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Odijk en Werkhoven in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Odijk

Evenals de gemeenten Bunnik en Werkhoven had ook de gemeente Odijk een overwegend agrarisch karakter. Qua inwoneraantal was het echter de kleinste gemeente. In 1920 telde Odijk 468 inwoners, ten opzichte van Werkhoven 987 en Bunnik 1684. Hoewel het evenals Werkhoven een zelfstandige gemeente was, fungeerde de burgemeester van de gemeente Bunnik eveneens als burgemeester van de gemeente Odijk en Werkhoven.

De verhouding tussen rooms-katholieken en protestanten heeft zich tot in het begin van de twintigste eeuw in geringe mate gewijzigd. In het Odijk van voor de Tweede Wereldoorlog kon men drie sociale categorieen onderscheiden, de boeren, de "daggelders" en de pendelaars. Opvallend was het wei va artsverschil tussen deze groepen. Buiten het agrarisch bedri jf waren er in Odijk geen andere vormen van werkgelegenheid, zodat reeds voor 1940 velen een bestaan buiten de gemeenten zochten.

Het volgen van lager onderwijs was in Odijk aileen mogelijk aan de openbare lagere school, ook wei de gemeenteschool geheten. Zowel rooms-katholieken als protestanten volgden op deze school het lager onderwijs. Dit was dan ook de reden dat de relatie tussen rooms-katholieken en protestanten opmerkelijk verdraagzaam was, dit in tegenstelling tot de woonkernen Bunnik en Werkhoven.

Na de opheffing van de openbare scholen in 1922 in Bunnik en Werkhoven, vormde Odijk een uitzondering. Hier werd geen bijzondere school gesticht en de open bare school bled gehandhaafd. Pas in 1935 werd de Odijkse openbare school opgeheven wegens gebrek aan leerlingen. Aile leerplichtigen uit Odijk volgden inmiddels het bijzonder onderwijs in Bunnik. Dit laatste deed echter geen afbreuk aan de onderlinge verstandhouding. De contacten met Bunnik waren groot. Voor het verzorgingsgebied was men geheel op Bunnik aangewezen, voor het gerneentehuis, de rooms-katholieke kerk, scholen en het verenigingsleyen moest men daar terecht.

Na 1950 breidde het aantal forensen zich uit. Er werden won in-

gen gebouwd voor woonforensen, terwijl het groot grondbezit door verkoop werd opgedeeld. De samenvoeging in 1964 met de gemeenten Bunnik en Werkhoven tot een gemeente Bunnik, luidde een geheel nieuw tijdperk in voor de inwoners van Odijk. Het groeiend aantal forensen dat Odijk kiest als vestigingsplaats is mede gegeven door de gunstige verkeersligging, de centrale ligging in het land, het natuurschoon in de directe omgeving, zoals het parklandschap van het Kromme Rijn-gebied en de landelijke rust, die noch door druk verkeer, noch door industriele bedrijvigheid wordt gestoord. Deze factoren en de achteruitgang van de agrarische bevolkingsgroep (deze maakte in 1960 nog maar 20% van de gehele beroepsbevolking uit) hebben bewerkstelligd dat Odijk van agrarisch dorp is geworden tot een aantrekkelijk forensendorp.

In verband met de te verwachten bevolkingstoename in de woonkem Odijk werden na 1960 de volgende scholen voor het geven van lager onderwijs gesticht: De Bongerd voor openbaar onderwijs; Sint Henricus voor roorns-katholiek onderwijs; de Beurthonk voor protestants-christelijk onderwijs. De Odijkse roorns-katholieken die nog steeds deel uitmaakten van de parachie Bunnik stelden pogingen in het werk een eigen parochie te stichten. Hiertoe werd in 1946 opgericht de Stichting Fonds Parochiekerk Odijk. Door de stichting werd een kerk gebouwd aan de Sint Nicolaaslaan, die in 1964 toegewijd werd aan de Heilige Nicolaas.

De explosieve bevolkingsgroei van Odijk na 1960, het telde toen 1329 inwoners, heeft ertoe geleid dat het woningbestand van 145 woningen in 1957 opgelopen is tot 1293 in 1987.

De meeste in dit boekje voorkomende bouwwerken en situaties zijn sterk veranderd of onherkenbaar geworden. Daar de recontructiegolf in Odijk in de jaren zestig aangevangen is, zullen bij een grate groep inwoners de beelden ongetwijfeld vee! herinneringen oproepen. Dit hopen zowel de samensteller als de inwoners van Odijk die hun medewerking verleenden aan het tot stand komen van dit boekje, door het beschikbaar stell en van oude ansichten en foto's en dit vergezeld lieten gaan van de benodigde gegevens.

1. Komende vanaf Bunnik boog de weg ter hoogte van dit punt af naar Odijk en liep rechtdoor naar Werkhoven. Hierdoor ontstond de vorm van een vork. Het huis rechts op de foto werd daarnaar vernoemd. Op het punt waar de toegangsweg naar Odijk liep, worden nu volkstuintjes bewerkt. De toegangsweg naar het centrum van Odijk werd verlegd via de Singe!.

2. Boerderij De Schoudermantel, gebouwd in 1600, werd het langst bewoond door de families Peek. Het was hoofdzakelijk een fruitbedrijf dat zich specialiseerde in de appel- en perenteelt. Evenals zovele boerderijen in de Kromme Rijn-streek ging ook deze boerderij door brand verloren. Op de fundamenten ervan werd een lokatie gebouwd die dienst doet als Open Jongeren Centrum.

3. Deze boerderij van de familie Van Scherpenzeel stond aan de Meent, hoek Sint Nicolaaslaan. De boerderij dateert van 1650. De boomgaard bij deze boerderij liep destijds door tot aan het einde van de St. Nicolaaslaan. Daar restauratie van de boerderij niet haalbaar was, werd deze in 1946 gesloopt om plaats te maken voor drie woningen.

4. Deze familiefoto toont de laatste op de boerderij gewoond hebbende Van Scherpenzeels. Van links naar rechts: Rijk van Scherpenzeel, Rein van Es (vader van Margriet van Scherpenzeel), Margriet, Teunis van Scherpenzeel en hun kinderen.

5. Deze duplexwoning, gebouwd in 1660, gelegen aan de Meent doet wat vreemd aan met de blinde muur aan de voorzijde. Deze toestand heeft zich ca. 300 jaar voorgedaan. Hierin kwam pas verandering na het doorvoeren van een nieuw reconstructieplan voor de Meent. Door het verleggen van de rooilijn moest de woning een meter ingekort worden. Hiervoor werd de blinde muur afgebroken. In de nieuwe gevel werden gelijktijdig vensters geplaatst. Door deze aanpassing is het de meest aantrekkelijke oude woning aan de Meent.

6. Gezicht op de Meent omstreeks 1920. Links op de foto is nog een deel van de oude school te zien. Het eerste huis werd bewoond door de dorpsdiender Arie Versteeg, het tweede huis door Evert van Scherpenzeel. Rechts staat een te repareren wagen voor de wagenmakerij van Jan van Polen.

Gemet;l1te School, Odyk.

7. De oude gemeenteschool voor openbaar lager onderwijs aan de Meent werd in 1872 in gebruik genomen, en deed tot 1935 dienst als schoolgebouw. De school beschikte over een klaslokaal, plaats biedend aan honderd leerlingen. Een aantalleerlingen heeft zich opgesteld voor de school en de onderwijzeres mejuffrouw Pernis is duidelijk herkenbaar.

8. Op 21 mei 1927 werd deze groepfoto, met leerlingen van de gemeenteschool, gemaakt. Zij werden gegroepeerd aan de achterzijde van de school. Staande rechts op de foto het hoofd van de school, meester HoI, en zittend voor meester HoI juffrouw Pernis.

Dorpsgezicht - Odijk.

9. Oude bekenden aan de Meent. Van links naar rechts zien we de volgende personen: met fiets Gerregie Strik, Marie Edelbroek, Tonia Edelbroek, Jan Wijnen, mevrouw Wijnen en haar man Jo Wijnen. Jo Wijnen verkocht in zijn winkel huishoudelijke artikelen en manufacturen. Bestellingen werden door hem per fiets bezorgd, zowel in Odijk als in de wijde omgeving ervan.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek