Oostvoorne in oude ansichten deel 1

Oostvoorne in oude ansichten deel 1

Auteur
:   L. van der Knaap
Gemeente
:   Westvoorne
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0384-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Oostvoorne in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Velen, vooral de nieuwe inwoners van Oostvoorne, vragen zich af, hoe het dorp en omgeving er vijftig en meer jaren geleden uitzagen. WH willen trachten door middel van oude ansichten daarvan enig idee te geven. Voor de oude inwoners een terugblik en een herinnering aan een tijd waar velen aan terug denken en zeggen: "Was het nog maar zo." Mocht het dan al weemoed opwekken, wij mogen niet vergeten, dat die tijd, naast bekoring, ook zijn moeilijkheden bezat.

Vanaf 1880 tot 1925 onderging het dorp een grote verandering. Was het voordien een vrijwel onbekend dorp, door de ontwikkeling als badplaats veranderde dat geheel. Daarvoor had het dorp, "ons durp", zeiden de Oostvoornse inwoners, alles mee.

Reeds enkele eeuwen stond het in de omgeving al bekend om de mooie begroeide wegen en paden. Het strand, eens alleen het juttersdomein, noodde door schoonheid en rust tot genieten Wandelend van Brielle

naar Oostvoorne zag men een gordel van hoog geboomte, waar trots de torenspits in de vorm van een peer boven uit stak. Het dorp zelf gaf een aardige aanblik. Gelegen op een lage terp, met centraal het pleintje, de kerk en een waterplas, het "Waalt je". De bewoners, voor een groot gedeelte familie van elkaar, wisten het gaan en opstaan beter, dan de persoon die het betrof.

Meer dan de helft had een bijnaam, "schelnaam". zei men hier en de rest werd voor een groot gedeelte aangeduid metJan van Jaap, Dirk van Frans enz.

Kranten werden er weinig gelezen, het nieuws en de dorpsroddel werden op de klaphoek verteld. Er werd met velen goedmoedig de spot gedreven en dat leidde wel eens tot ruzie. De aanleiding was soms zo vergeten, al hielden ze er blauwe plekken aan over. Om daar een voorbeeld van te geven, het volgende. Er stond een groepje mannen op de hoek, onder wie een

Cees en Leen. Een woordenwisseling ontstond en het werd vechten. Toen ze na een poosje amechtig stonden uit te rusten nam Leen een pruimpje. Cees, dat ziende, kon aan de verleiding geen weerstand bieden en vroeg:

"Leen, hebbie voor mijn oek een pruimpie?" Waarop Leen antwoordde: "Voor joow altijd." Cees nam zijn pruimpje, vergeten was de ruzie en verzoend gingen ze hun stranghetje om (strandwandeling) maken.

Was dit zo het dorpsleven in die jaren, de verandering kwam. Gegoede families, aangetrokken door het mooie strand en de mooie omgeving, kwamen hier hun vakanties doorbrengen. Het aantal hotels nam toe, aangemoedigd door het succes van hotel "Ons Genoegen". De boot- en tramverbinding was inmiddels tot stand gekomen en vergrootte de toevloed van dagbezoekers.

Velen gingen kamers verhuren, wat woningverbetering

en nieuwbouw tot gevolg had. Wegen werden aangelegd om voor de nodige bouwgrond te zorgen, maar de verwachte stroom van villabouw bleef uit. Voorlopig bleef het vakantieoord. 1 september was er weer het oude dorpsleven, het klokluiden 'smorgens om acht uur, twaalf uur en 'savonds acht uur, de papklok, drong weer tot de mensen door. De klaphoek leverde weer de diverse verhalen af, waar of niet, men genoot er van, hoewel ze soms wat grof waren.

De tiid van toen werd vastgelegd op honderden ansichten. Het valt moeilijk daaruit een keuze te maken. men zou ze alle willen tonen. Laten wij beginnen bij de Brielseweg; dat was en is nog de voornaamste toegang naar het dorp.

Wij wensen u veel genoegen bij het bekijken van "Oostvoorne in oude ansichten".

1. De toegang tot het dorp vanaf de richting Brielle. Rasechte Oostvorenaars zeiden: "De hoek bij het oude raadhuis". Links ziet men nog een gedeelte van het oude raadhuis, vroeger het rechthuis. Over het heultje de Noordweg, met recht de Tichelarijweg. Linksafgaat men de dorpsweg op, deze kreeg de naam Voorstraat, thans Burgemeester Letteweg.

2. De dorpsweg bij het oude postkantoor (nu het hobbyhuis). Nog een en al rust, de spelende kinderen werden niet gestoord door het verkeer. Op de achtergrond ziet u de pastorie.

3. Hotel "De Man" in het begin van de twintigste eeuw. Mooi en gunstig gelegen, met uitzicht op het pleintje, werd het druk bezocht door per rijtuig arriverende gasten. Achter het hotel was een mooie speeltuin met onder de bomen gezellige zitjes.

4. De dorps weg was nog een zandpad. Als het regende was het een modderpoel en bij droog weer veroorzaakte het minste zuchtje een stofwolk. Voor de stofbestrijding had men later een sproeiwagen, wat aan de hoeveelheid stof niets afdeed. Omstreeks 1902 kwam er een loopstraatje in, het "paardepad". Links ziet u de bakkerij van Jac. de Man en rechts het "Waaltje" met de oude huisjes beneden.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek