Oud-Beijerland toen en nu

Oud-Beijerland toen en nu

Auteur
:   J. Schipper
Gemeente
:   Oud-Beijerland
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5885-5
Pagina's
:   96
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Oud-Beijerland toen en nu'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Bij het lezen en doorbladeren van dit boekje zult u waarschijnlijk tot de conclusie komen dat er in een betrekkelijk korte tijd veel kan veranderen. In een gemiddeld mensenleven, dus in zo'n 70 it 80 jaar, blijkt een dorp als Oud-Beijerland een bijna volledige metamorfose te hebben ondergaan. Wanneer de mensen die hier voor de Eerste Wereldoorlog leefden, nog eens even de gelegenheid zouden krijgen om nu, in 1994, hun dorp te zien, dan zouden zij zich, figuurlijk gesproken en rnisschien ook wel letterlijk, doodschrikken, Niets dat hun bekend en vertrouwd was, zouden zij hier nog aantreffen. De sloten zijn gedempt en de vele tientallen bruggetjes verdwenen; de sloppen met hun armoedige huisjes zijn er niet meer en ook van de boomgaarden, die destijds het dorp als in een krans omvat hielden, is geen spoor meer terug te vinden. De vaak modderige wegen zijn keurige straten geworden en de molens zijn afgebroken. Ret Spui is aan het oog onttrokken door een nieuwe dijk. En niet aileen hebben de vracht- en beurtvaartschepen de haven voorgoed verlaten, maar ook het s.s, "De Oude Maas" laat zijn stoomfluit niet meer horen. Ja, het Durpshois, dat staat er nog, maar dat zag er toch niet z6 uit en dat was toch ook veel kleiner en ook "De Oude Room" was toch anders? En dan die straatnamen: we hadden toch een Steenenpad, een Achterweg en een Achterstraat, een Korte en een Lange Voorstraat, een Polderpad, een Baan, een Zandpad? En de Schoolstraat is weg net als de Grimhoek, het Overslop en de Schulpdijk.

Nee, de mensen uit 1914 zouden zich niet meer in hun OudBeijerland wanen.

Veel, heel veel is er veranderd. Vaak ten goede en als gevolg van de, zoals we dat noemen, vooruitgang en algemene welvaart. Ret zag er natuurlijk best leuk uit, die slootjes met bruggetjes aan het Zandpad, de Polderstraat, Koninginneweg en vele andere straten in het dorp. Maar we moeten niet verge ten dat al

die sloten en slootjes even zovele open rioJen waren, net als de Vliet trouwens, die vooral op warme dagen voor een ware stankoverlast zorgden, om van gevaren voor de volksgezondheid en de veiligheid maar niet te spreken. We kunnen met een zekere nostalgie weI eens spreken over de reis naar Rotterdam met "De Oude Maas" of met de stoomtram, maar wie zou van deze vervoermiddelen nu nog gebruik willen maken als hij dagelijks voor zijn of haar werk naar de stad zou moeten? Door onze hedendaagse ogen gezien lijken de vroegere hofjes best idyllisch, maar wie zou er nu nog willen wonen?

De Oud-Beijerlanders zijn nuchter genoeg om te beseffen - en zo hebben ze ook gehandeld en handelen ze nog steeds - dat om hun dorp zijn karakter te laten behouden het oude niet per definitie bewaard moet blijven. Dat wat essentieel is moet behouden blijven, maar weI zo dat het bruikbaar is en ecn functie heeft voor nu.

N atuurlijk is en blijft het jammer, dat in de loop der jaren ook veel moois verloren is gegaan of verrninkt werd. Vaak was dat niet te voorkomen, maar in een aantal gevallen moeten we nu constateren dat met enige ins panning het anders had gekund; denk eens aan de beide molens en aan de boerderij aan de Scheermansvliet,

Dit boekje zet "toen" en .mu" naast elkaar. De grote veranderingen in Oud-Beijerland worden u aan de hand van de toto's getoond. U moet zelf maar vergelijken en zo u dat wenst voor uzelf uitmaken wat mooier en beter was. Maar u moet daarbij weJ bedenken dat, zoals Jean de Boisson eens schreef, de goede oude tijd de tijd is toen het onze voorouders zo slecht ging!

juni1994

1. Schipper

illtg .. ir n a

1. Deze rustieke foto uit omstreeks 1903laat ons de boerderij "Even Buiten" onder aan de Oostdijk, aan de weg naar Krooswijk, zien. De boerderij werd toen bewoond door Simon Langerveld. In 1922 brandde ze af, maar reeds in hetzelfde jaar werd ze, in enigszins gewijzigde vorm, herbouwd. Sinds 1928 wordt de boerderij bewoond door de familie Knoot, In de ervoor gelegen boezem, of zoals hier werd gezegd, de beuzem, werd door de jeugd op zomerdagen wei gezwommen. In 1937 werd de landelijke weg verbreed en van een bitumen wegdek voorzien. Hij wordt, als invalsweg van Oud-Beijerland, zeer druk bereden. Wie van de mannen op de oude foto zou hebben kunnen bevroeden dat hetooit nog eens levensgevaarlijk zou zijn om daar zo maar midden op de weg te gaan staan?

OudBeierlandOostdijk

2. Aan de rechterzijde zien we de toegangspoort naar de molen "De Vrede" van Wickert Visser aan de Oostdijk. De van 1916 daterende foto laat achter de huisjes nog net het dak zien van de boerderij .Dijkzicht" van Marie 1. Hoogenboom. In 1923 brandde ook de schuur van deze boerderij af en werd kort daarna weer herbouwd. De boerderij, die op de recente foto beter zichtbaar is, wordt nu bewoond door Hendrik Schipper Alb.zn. De al lang geleden gesloopte drie huisjes die voor de molen stonden werden bewoond door het uit tien personen bestaande gezin van Hendrik van Pelt. door Klaas den Tuinder en door het gezin van Jan van Vliet. Op de plaats van de molen staat nu het garagebedrijf Marechal B.V.

3. We staan hier in 1935 op de driesprong Oostdijk, Ooststraat en Koninginneweg. De huisjes aan de rechterzijde, waar de was te drogen hangt, zouden enkele jaren later ten behoeve van de verbreding van de wegkruising en de aanleg van de provinciale weg naar Krooswijk worden gesloopt. Boven de huizen torent de korenmolen "De Vrede", waarop inmiddels Leen Visser molenaar is. Deze molen, die er in het begin van de 18e eeuw reeds stond, werd in 1846 ingrijpend verbouwd; er werd een stuk opgezet, om beter van de wind te kunnen profiteren. Tot 1948. toen de wieken werden verwijderd, is de molen in bedrijf geweest. Nadat de molen ten gevolge van blikseminslag in 1952 geheel was uitgebrand, vie I hij op 19 juli 1960 onder de handen van de slopers. In het plantsoen op de hoek staat sedert 1961 het monument met dubbelportret ter ere van de stichter van Oud-Beijerland, graaf Lamoraal van Egmond en zijn vrouw Sabina van Beijereno Dit monument van Joep Verbon is, ter gelegenheid van de viering van Oud-Beijerlands 400-jarig bestaan in 1959, geplaatst.

Oud-Belerjand. , Gasfabriek.' ': .? ... . ~ ~~

.. i" - .:t:.

4. Op de van 1905 daterende foto zien we links de gasfabriek, die hier van 1861 tot 1926 stond. De gasfabriek was oorspronkelijk een particulier bedrijf, dat in 1918 door de gemeente werd gekocht. Aile personeelsleden, onder leiding van de directeur D. Eikelenboorn, kwamen in gemeentelijke dienst. In 1926 werd de nieuwe fabriek aan de Oostkade, op de plaats waar nu het gebouw van politie en brandweer staat, in gebruik genomen. Op de vrijkomende grond werd in 1928 door J. de Koning Azn. en zijn zoons Arie en Kor, de grondleggers van KONI, een garagebedrijf gebouwd. In dit pand is sinds een aantal jaren het autoverhuur- en taxibedrijf Duifhuizen gevestigd.

Uil:>. . l. Witt ?.

5. Het begin van de Koninginneweg rand de laatste eeuwwisseling. Rechts begint de Ooststraat. De bebouwing op deze hoek is allang gel eden gesloopt. Ook het huisje links van de weg, bewoond door Jacob Lodder, is verdwenen. Ongeveer op die plaats stond het huis met bedrijfsgebouw van de kaashandelaar Jan Baars, dat in 1941 afbrandde. In het herbouwde huis woont nu de rentmeester J. Verhagen. Op de oude foto kunt u zien, dat er terweerszijden van de toen zo geheten Langeweg boomgaarden lagen, Toen aan het begin van deze eeuw begonnen werd met de bebouwing van de westzijde kreeg de weg de naam Achterweg: de weg aan de achterzijde van het dorp. In 1917 krecg hij zijn huidige naam: Koninginncweg.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek