Ouddorp in oude ansichten deel 3

Ouddorp in oude ansichten deel 3

Auteur
:   Jan P.K. Grinwis Jzn.
Gemeente
:   Goedereede
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3233-6
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Ouddorp in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Kent gij niet dat mooie plaatsje, met natuurschoon rijk bedeeld, Waar een kind in zijn vacantie,

Graag met schop en wagen speelt.

't Dorpje, dat zoo velen roemen, Als men denkt aan rust en vree, Kent gij het niet, ik zal het u noemen, het is OUDDORPAAN DE ZEE.

Er waren nog geen veelkleurige V.V.Y.-folders in de jaren twintig, de jaren waarin de genoegens van de familiebadplaats Ouddorp langzaam maar zeker door steeds meerderen werden ontdekt. Het waren toen nog de "ansichten", die werden rondgestuurd, die de roem en de rust van Ouddorp verkondigden. Het is zeker effectief geweest, want Ouddorp is van de rustige familiebadplaats van to en tot een ware recreatiegemeente geworden. Er worden jaarlijks nog vele groeten verstuurd, maar de kaarten dragen niet meer die romantische verdichtseltjes van toen, zoals dit:

Waar het lied van de bruisende golven klinkt Door wil ik zo gaarne vertoeven,

Waar duintop en strand in zonneglans blinkt, Wat zou 'k voor m 'n rust meer behoeven, Dan op naar Ouddorp, dat heerlijke strand!

Opzii de zorgen van leed en verdriet!

Verlaat voor een wijl de stad en het land!

Juich hier dan in 't duin Uw vrolijkste lied!

Dat .vrolijkste lied" wordt gelukkig nog veelvuldig gezongen. Ouddorps wegen en dreven en het kilometers lange strand zijn in de zomermaanden gevuld met vakantiegangers en die zijn dan zo veeltallig dat de autochtone Ouddorper zich wat terug lijkt te trekken om na het zomerseizoen, wanneer de vakantiegangers zijn weggetrokken, het eigen dorp weer in bezit te nemen om "onder ons" weer zichzelf te kunnen zijn.

Meerderen uit de autochtone bevolking hebben het eigenlijk niet zo begrepen op dat drukke recreatiegebeuren rondom hen en dat geldt vooral voor de zondag, wanneer ze op hun voettocht naar de kerk door langssuizend recreatieverkeer worden gehinderd. Niettemin gaan de Ouddorpers onverstoord hun eigen weg. Zondags gaan ze trouw ter kerke, door de week gaan ze naar het dorp om "boodschappen", al kunnen ze de fiets of de auto niet meer zo gemakkelijk kwijt en al heeft de winkelier nauwelijks meer tijd voor een praatje. Helaas, voor een groot dee I van het jaar heeft het leven in Ouddorp aan gezelligheid ingeboet.

Het is de bedoeling in dit boekje daarvan wat terug te roe pen door te laten zien hoe genoeglijk het leven vroeger is voortgekabbeld. De oude schoolfoto's zuilen daaraan bijdragen en ook de kiekjes waarop de oude Ouddorpers staan afgebeeld. Het is goed dat hun beeltenissen bewaard blijven als stille getuigen van een tijd dat Ouddorp nog een "dorpje" was dat in de bovenstaande gedichtjes zo werd geroemd.

I. Ouddorp is befaamd om het schurvelingengebied, De schurvelingen - het moge bekend zijn ontstonden rond de eeuwwisseling, toen de bodem meer en meer in cultuur werd gebracht. Daartoe was het nodig een onvruchtbare grondlaag weg te graven die, bij gebrek aan transportmiddelen in de directe omgeving, op hoogten werd gereden. Zo ontstonden de schurvelingen, die zo uniek zijn dat ze door een provinciale verordening zijn beschermd. Op bijgaand kaartje is zo'n schurvelingengebied te zien, te weten "De Kriekel". Het is verrassend te zien hoe de percelen van gelijke grootte werden gemaakt.

2. De openbare school "Nummer 2" in de Oostdijk was een tweemansschool. De kinderen woonden twee tot drie kilometer verwijderd van het dorp Ouddorp, dus de aanwezigheid van de school in de Oostdijk was een goede oplossing. Door een te lage bezetting is de school echter na de oorlog opgeheven. In de oorlog gingen er nog wel leerlingen uit Ouddorp op wrakke fietsjes naar de Oostdijk, omdat de lokalen waar zij les ontvingen, door onze oosterburen waren bezet. De school is nu verbouwd tot motel "Oostduin" en de kinderen uit de Oostdijk gaan in Goedereede (haven) naar school.

De namen zijn: de onderwijzer v.d. Linde, Jan Padmos, Henk van Splunder Wzn., Joh. van Splunder Azn., Leen Troost Nzn., Jan Witte Pzn. en Jan de Vogel. Tweede rij: Baaltje Jansen, Grietje van Hoven, Krientje Tanis, Adriaantje van Hoven, Anna de Vogel, Lena v.d. Wende, Cornelis Troost, Cornelia Flikweert, Jansje Troost, Agie Tanis Jdr. en Piet Erkelens (nu kantonnier bij de provinciale waterstaat in Zuid-Holland).

3. Van deze foto is wel heel weinig bekend, maar het is zo'n "bijzonder" geval dat hij er zeker bij hoort. Vermoedelijk hebben we hier te maken met leerlingen en onderwijzend personeel van de zogenaamde "Staatse School". Zo werd hier vroeger de openbare school genoemd. In het jaar 1885 kwam in Ouddorp de eerste christelijke school tot stand en dat betekende dat er op de openbare school slechts veertig leerlingen overbleven. Deze foto zal vermoedelijk zijn gemaakt bij de achteringang van de school, aan de Dorpsweg. De situatie is later door verbouwingen gewijzigd. Nogmaals, het is een echt zoekplaatje geworden. Nummer twee op de derde rij zou Comelis Breen kunnen zijn, maar ongetwijfeld zullen oud-Ouddorpers nog meer bekenden kunnen thuisbrengen.

4. De openbare school had dikwijls leerlingen van diverse leeftijden in een klas. Zo komt het dan ook dat er vier broers Witte op een klassefoto voorkomen.

De namen zijn, van boven af, op de eerste rij: C. Kleijn Lzn., Jac. Sperling, Kl. van 't Hof, C. Santifort, C. van 't Hof, J. Grinwis Jzn., B. Witte, Kl. Grinwis, P. Witte, W. Witte en onderwijzer L.L.c. Langhorst. Op de tweede rij: Kl. Meijer, Com. v.d. Linde, D. Breen, W. Raadsheer, Joh. de Jong, Ida Pik, P. Heerschap, Joh. Kleijn en Maa v.d. Maas. Op de derde rij: Jac. Witte, Joh. Breen, Ar. Sperling, Kr. Santifort, Geertje Grinwis en Cor v.d. Maas Mzn. Liggend op de grond: P. van 't Hof en Pouw Heerschap. De foto dateert van ongeveer 1923.

5. Deze huisjes zijn tientallen jaren lang zo karakteristiek geweest dat ze in dit boekje niet mochten ontbreken, al stonden ze dan ook in "De Helhoek". De woninkjes waren eigendom van de hervormde kerkvoogdij, die ze voomamelijk door kinderrijke gezinnen liet bewonen. De huisies waren weliswaar klein, maar in het eerste - geheel links - bleef toch nog wat ruimte beschikbaar om er een wolnerinkje te drijven. Dat werd gedaan door de gezusters Verbiest. Vervolgens woonden er L. v.d. Linde, H. v.d. Linde en D. Heerschap, waama men aan de vroegere "Koophandel" kwam, een cafe waarvoor later een nieuw werd gebouwd. Op de plaats waar de huisjes hebben gestaan werd in 1953 het verenigingsgebouw gebouwd. Op de foto staat, helemaal links vooraan, Pouwtje Heerschap, een dwerg die al vrij jong is overleden.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek