's-Heer-Arendskerke en 's-Heer-Hendrikskinderen in oude ansichten deel 2

's-Heer-Arendskerke en 's-Heer-Hendrikskinderen in oude ansichten deel 2

Auteur
:   M.J. Geuze
Gemeente
:   Goes
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5598-4
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek ''s-Heer-Arendskerke en 's-Heer-Hendrikskinderen in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

IN LEIDING

's-Heer Arendskerke was tot aan de hcrindeling in 1970 wat oppervlakte betreft de grootste gemeente in Zuidbeveland. Haar gebied reikte tot aan de Caloot, waar nu de kern centrale van Borssele staat. Dit uitgestrekte gebied was te danken aan het feit dat de ambachtsheren van 's-Heer Arendskerke het recht van op- en aanwas hadden, wat betekent dat zij aIle schorren die aan hun gebied grensden en aile zandbanken tussen Zuidbeveland , het eiland Borssele en Walcheren als hun eigendom mochten beschouwen.

De stichting van 's-Heer Arendskerke ligt in een duister verleden. Zeeland is lange tijd een gebied geweest van schorren en slikken, met op de hoogste plaatsen hier en daarwat bewoning. Later, toen men een meer blijvende woonplaats zocht, ging men zich tegen het water beschermen door middel van vluchtheuvels, waarvan ons dorp er ook een rijk is geweest, en die met de weidse titel "den berg" werd aangeduid. Bij het atgraven heeft men scherven gevonden uit het Karolingische tijdvak , wat betekent dat er al vanaf de ge eeuw bewoning is geweest, al moe ten we ons daar niet al te vee I van voorstellen. Zodra het een dorp van enige betekenis werd, zal er wellicht een kerk of kapel gebouwd zijn. Het verhaal, dat een zekere heer Arend de opdrachtgever tot de bouw van die kerk zou zijn geweest, zal- als het al historisch juist is - moeten slaan op een oudere kerk, aangezien de tegenwoordige dateert van het eind van de I4e, begin 15e eeuw, waarvan het koor eerst gebouwd zal zijn met een losstaande toren, welke tussenruimte later is opgevuld met het nog bestaande schip.

Van de kleinzoon van deze heer Arend, die biter de naam van Schengen ging dragen, lezen we, dat hij begraven ligt "onder een sark voor het hoogautaer in de kerke van 's-Heer Arendskerke". Van de drie dorpen 's- Heer Arendskerke, Wissekerke en 's- Heer Hendrikskinderen, schrijft Tirion omstreeks 1750 in

zijn beschrijving over Zeeland dat ze een "aensienlijke kerk hebben met een hoogen swaren toorn". Van Wissekerke , nu een klein gehucht, wordt wei verondersteld dat de kerk daar (afgebroken in 1807, de toren in 1872) de moederkerk is geweest van die van 's-Heer Arendskerke en 's-Heer Hendrikskinderen. Op de begraafplaats van Wissekerke liggen nog enkele grafstenen uit de afgebroken kerk.

De kerk van 's-Heer Hendrikskinderen wordt in 1275 genoemd als Ecclesia [iley Henrici, terwijl we die naam ook nog een keer tegenkomen als Tserheynderickskijnderkerke. De tegenwoordige kerk daar is gebouwd in 1806, deels met stenen van de oudere kerk. De toren dateert van de 15e eeuw.

Dit boekje beschrijft de periode van rond 1900 tot 1940, een tijd, die gekenmerkt wordt door een grote gemoedelijkheid, een tijd, waarin onze dorpen nog tal van winkeltjes hadden, vaak door de vrouw gedreven, terwijl de man een ander beroep uitoefende. Kleine winkeltjes, die toch de meest uiteenlopende dingen verkochten, van bokking tot petroleum. Slager, bakker , schoenmaker, allen kwamen aan huis om bestellingen op te nemen en te bezorgen. Toch mogen we de ogen niet sluiten voor de grote arrnoe, die in veel gezinnen geleden werd. Veranderingen en vernieuwingen werden slechts zeer geleidelijk ingevoerd. In 1929 werden 's-Heer Arendskerke en Eindewege op het elektriciteitsnet aangesloten, maar in vee! gezinnen bleef de petroleumlamp nog lang in gebruik. In de jaren dertig deed de radio hier en daar zijn intrede, wat altijd tc zien was aan een lange buitenantenne. Men nodigde in die tijd vrienden en buren wei eens uit om naar de radio te komen luisteren, iets wat je je nu niet meer kunt voorstellen.

Hopelijk worden door dit boekje bij de ouderen nag oude herinneringen opgehaald en krijgcn de jongeren een kijkje op een toch wei ver van hen afstaand verleden.

-- - J~ij/."

f(,,,¥J4p{.. + x ?. pJ"

< XOlm

S(~ha,lll l : 75000

!I«!/~ r: ,'7~ ~'---------'-----'-'--"~ -- _ -_.---::..

;r",du·lz!NI .? ·,.J,· /n.ijIOl

~ __ ~ __ :;" , __ ~~-'_~. ~ 3

+ B"n~s ?. .le

Pest- en tele~raafkanteer, 's 1<eer-J{rendskerk~

I. We komen het dorp in vanaf de dijk. Rechts zien we het postkantoor. Kantoorhouder was Jan Minnaard, die geassisteerd door zijn dochter Cato deze functie tot 1920 heeft bekleed. Op de achtergrond zien we de smederij van P. Mol en het hotel-restaurant "De gouden leeuw", bewoond door Daan van Damme en diens vrouw Kaatje de Ruiter.

2. De dorpsstraat, met enkele bewoners, voor of rand 1900, te lang geleden am nag te weten wie de personen zijn. Mogelijk zijn het een ofmeer leden van de familie Mol van de hiernaast gelegen smederij en van de familie Van Damme.

3. De dorpsstraat, eind jaren twintig. Het kleine huisje rechts heeft plaats moeten maken voor een grotere woning van Ko Minnaard , die een bodedienst op Goes onderhield. Bakker Joost Harthoorn heeft een Fordje aangeschaft, am de veraf wonende klanten gemakkelijker en vlugger te kunnen bedienen.

4. De boog kan niet altijd gespannen zijn. Hier poseert de familie Butler (toen nog Buijteler genoemd) voor haar smederij. Van links naar reehts: Piet Butler, met zijn nieuwe fiets, naast hem zijn oudere zuster Kaatje en Sien. Vervolgens de smid Kees Butler en zijn vrouw Laurina van de Voorde , met hun jongste doehter Keetje. De boerenwagen is van de Panhoeve. Wagenmaker Geert Mullie staat op de aehtergrond toe te kijken. De "Voddevent", destijds een bekende verschijning, heeft al een flink vraehtje bij elkaar.

5. De dorpsstraat eind jaren dertig. De straatverlichting is in 1929-1930 elektrisch geworden, maar veel mensen hielden het in het begin nog bij de vertrouwde petroleumlamp. In de verte zien we de auto van de firma M. de Schipper en Zoon.

6. Dat het verkeer iets drukker werd, is hier te zien aan de verfstreep, aangebracht om het verkeer in goede banen te leiden. De eenzame figuur op de foto is de heer Verhage, destijds werkzaam bij M. de Schipper en Zoon. Het winkeltje rechtsis van bakkeren winkelier Chris Nijsse en diens vrouw Maatje. Links zien we een stoep of schamppaal, die later meer terzijde geplaatst is.

7. De openbare lagere school, die van 1859 tot 1911 als zodanig dienst heeft gedaan. Meester Pleune was hier van 1866 tot 1909 hoofd van de school, toen bovenmeester genoemd. Hij werd opgevoIgd door meester Van Haute.

:L.>_"-.

Ned. Herv. Kerk met Vereenizinzsgebouw 's Heer-Ar endskerke

8. De school, hier verbouwd tot verenigingsgebouw, maar nog jaren lang, .douwe schole" genoemd.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek