Kent u ze nog... de Lekkerkerkers

Kent u ze nog... de Lekkerkerkers

Author
:   M. Hoogenboezem
Municipality
:   Nederlek
Province
:   Zuid-Holland
Country
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0502-6
Pages
:   160
Price
:   EUR 19.95 Including VAT *

Delivery time: 2 - 3 working days ((subject too). The illustrated cover may differ.

   


Fragments from the book 'Kent u ze nog... de Lekkerkerkers'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

11. Op deze pagina beelden wij twee personen af die elk op hun terrein veel hebben bijgedragen tot ontwikkelingen in Lekkerkerk, namelijk de heer en mevrouw Tom-Scheffelaar Klots.

Jan Tom werd al op jonge leeftijd geroepen het familiebedrijf - toen J. de Gruijter en Zoonen genaamd en bij Lekkerkerkers beter bekend als "De Baan" - te leiden. Hij deed dit op voortreffelijke wijze en stond bekend als een sociaal voelend en humaan denkend mens. Hij liet woningen bouwen voor de mensen van het bedrijf - bijna alle woningen aan de Schoolweg zijn voor baanders gebouwd - en hield ook de ontwikkelingen in het bedrijfsleven goed in de gaten. Hij was de eerste die in 1897 met stoom ging werken en uit de kleine baan groeide een flink bedrijf, waar velen werk vonden. Op maatschappelijk terrein verdiende de heer Tom zijn sporen als lid van de gemeenteraad en als gemeente-ontvanger en in de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen had hij verschillende functies. In 1898 was hij voorzitter van het comité dat in Lekkerkerk de kroningsfeesten organiseerde, waartoe de gemeenteraad een bedrag van achthonderd gulden beschikbaar stelde!

J.C. Scheffelaar Klots, de vrouw vanJ. Tom, was een doktersdochter uit Westwoud en zij voelde zich aangetrokken tot het onderwijs. In Haarlem bezocht ze de kweekschool en met goed gevolg legde ze examen af voor het kleuteronderwijs. Na een sollicitatie werd ze benoemd aan de in 1899 gebouwde nieuwe "fröbelschool" aan de Schoolweg. Zo kwam ze op Lekkerkerk en leerde Jan Tom kennen, met wie ze later huwde.

Op het industrieterrein is een straat genoemd naar Jan Tom om de herinnering aan deze Lekkerkerker levend te houden.

/

./

12. Cornelis Oudenaarden was een "self-made man": met weinig schoolopleiding wist hij zich toch tot een behoorlijk hoog bestuurlijk niveau op te werken. Via het ambt van gemeentebode doorliep hij nog enkele rangen, bekleedde vele baantjes en verliet ten slotte de gemeentedienst als gemeenteontvanger. Zijn betrokkenheid met het gemeentebestuur wordt goed gekarakteriseerd door de goede naam die hij had als een van de drie Lekkerkerkse .Keezen" die veel in de Lekkerkerkse melk te brokkelen hadden, namelijk Kees van der Wouden, Kees den Oudsten en ten slotte natuurlijk Kees Oudenaarden.

13. Lantaarnopsteker was een eerzaam bijbaantje, dat nog tot in onze eeuw bleef bestaan. Op 2 mei 1902, des voormiddags om tien uur, kwam de gemeenteraad van Lekkerkerk bijeen en behandelde onder meer het voorstel van het dagelijks bestuur (thans college van burgemeester en wethouders) van de gemeente, tot verhoging van de jaarwedde van Kwakernaak, de lantaarnopsteker. Voorstel: van f 83,- naar f 100,- per jaar met terugwerkende kracht tot 1 januari 1902, omdat naar de mening van het dagelijks bestuur deze betrekking slecht gesalarieerd werd. Op een vraag uit de raad antwoordde wethouder C. den Oudsten dat het bedoelde salaris te laag is voor de daaraan verbonden werkzaamheden. Letterlijk zei hij: De vorige titularis heeft van gunstige tijden geprofiteerd, toen er weinig werk was en heeft daarom ook meerder werk voor hetzelfde loon moeten doen; nu de werkzaamheden evenwel belangrijk meer zijn en nog bij voortduring uitgebreider worden, is het ook billijk, dat voor het meerdere werk de jaarwedde wordt verhoogd. Daar niemand hiertegen iets in het midden te brengen heeft en alle leden ten zeerste voldaan zijn over de nauwgezetheid, waarmede Kwakernaak zijn betrekking vervult, wordt het voorstel met algemene stemmen aangenomen.

Jacob Kwakernaak, wiens foto wij hier afbeelden, was behalve metselaarsbaas ook nog opzichter van de begraafplaats in Opperduit, een functie welke later door zijn zoons Aart en Kees werd overgenomen.

14. Een fraai staatsieportret van Elisabet Tom, de weduwe van Marinus Luijten, die op 5 apri11914, tweeënnegentig jaar oud, overleed. De geportretteerde dame liet in 1897 aan de Lange Stoep te Lekkerkerk voor haar rekening een viertal woningen bouwen, dat zij aan de diaconie der Hervormde Kerk ten geschenke gaf. Tijdens haar leven was het de gewoonte, volgens een kort bericht in de "Schoonhovensche Courant", dat op haar verjaardag, 26 mei, aan elk der gezinnen een feestgave werd geschonken uit de rente van een bepaald afgezonderd bedrag.

Elisabet Tom was de echtgenote van Marmus Luijten, die in 1835, destijds leerlooier, een schuitje kalk liet aanzeilen en in Lekkerkerk de grondslag legde voor het latere bouwmaterialenbedrijf M. Luijten N.V., thans opgegaan in Neerbos N.V. te Vlaardingen en geheel uit Lekkerkerk verdwenen.

Hun oudste zoon, Dirk Luijten, die elders wordt afgebeeld, kwam reeds op zeer jeugdige leeftijd, door het overlijden van zijn vader, in de droeve noodzakelijkheid als leider op te treden en zijn moeder, zoals een gedenkwerkje schrijft, behulpzaam te zijn bij de verdere opvoeding van zijn zes zusters en broers. Hij veranderde de kalkblusserij in een machinale en in 1900 werd de exploitatie zo omvangrijk dat men tot de oprichting van een N. V. besloot.

15. De Lekboten namen in het sociale leven van de Lekdorpen een grote plaats in. Maar. .. niet iedereen woonde in de onmiddellijke omgeving van een aanlegsteiger. De familie Van Duijvendijk woonde net tussen de aanlegsteiger van Opperduit en die van het dorp Lekkerkerk in. Daarom, maar ook voor andere tochtjes, beschikte zij over een paard en wagen en, vanzelfsprekend in die tijd, over een koetsier. Zo'n momentje is hier op de gevoelige plaat gezet: koetsier/tuinman H. Romein houdt het paard in bedwang, op de bok zit A. van Duijvendijk met achterin twee van zijn zusters.

Op de achtergrond van de foto zien we nog enkele lijnen van de inmiddels afgebroken dijkhuisjes, waarin personeel van de scheepswerf woonde. Een foto van omstreeks 1914.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colophon | Privacy | Disclaimer | Delivery terms | © 2009 - 2019 Publisher European library,