Anjum in oude ansichten

Anjum in oude ansichten

Auteur
:   H. Iedema
Localité
:   Dongeradeel
Province
:   Fryslân / Friesland
Pays
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0216-2
Pages
:   80
Prix
:   EUR 16.95 TVA comprise *

Délai de livraison: 2 - 3 semaines (sous réserve). La couverture peut être différente de celle présentée sur l'illustration.

   


Extraits du livre 'Anjum in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

15. Een der laatste bewoners van de voormalige kazerne was dorpsomroeper Jacob Jelies Dijkstra. Met bel en op de fiets - en niet te vergeten met zijn krachtige stemgeluid - bracht hij de Anjumers op de hoogte van het laatste nieuws. Deze functie had hij overgenomen van zijn vader, Jelle Klazes. Rond de eeuwwisseling was Douwe Sonnema de dorpsomroeper. Hij maakte het nieuws in Anjum bekend door vooraf op een trommel te slaan. Zijn bijnaam (een oude dorpsgewoonte die nog wel voorkomt) was dan ook "Douwe Trommel".

16. Bovenstaande foto toont de Tsjerkestrjitte in haar volle glorie. Duidelijk is hier te zien dat de straten waren geplaveid met kleine, ronde keien, door de Friezen "balstiennen" genoemd. Daarom werd deze kern ook wel als de Balstienbuorren aangeduid. In het midden zien we een smal paadje van gewone straatstenen. Dit was om de fietsers te gerieven. Het kleine optrekje links op de foto herbergde de lijkkoets. De boerderij hierachter van onder anderen Klaas Lubberts Zijlstra, heeft plaats gemaakt voor een nieuwe woning. Na even een praatje te hebben gemaakt met mevrouw Smit en haar dienstbode Griet Haaksma, vervolgen we onze weg.

17. Hier treffen we een vervoermiddel aan dat we vandaag de dag niet meer in Anjum zullen tegenkomen; namelijk de hondenkar. Ook hier had de fotograaf niet over belangstelling te klagen. Het huisje links op de foto was Kits' bakkerij. In het tweede pand was een kruidenierszaak gevestigd, waarin lilt Douma zijn waren verkocht. De koloniale en grutterswaren werden ook door hem per hondenkar bij de klanten afgeleverd. Daarnaast de drankwinkel, waarin de heer Prins het geestrijk vocht "alleen bij de maat" verkocht.

18. We hebben ons inmiddels een halve slag omgedraaid en lopen terug in de richting van de Mounebuorren. Geheel links zien we hotel-café "Het Grauwe Paard". Het is een eeuwenoud gebouw met een prachtige voorkamer; vroeger geheel opgezet met fraaie witte en blauwe tegels. In de schoorsteenmantel zaten tegeltjes waarop twee vogelkooien met gele kanaries waren afgebeeld. Tegen het plafond bijzonder dikke balken, niet geschaafd, maar geheel met de bijl gekapt. Zeer waarschijnlijk is "Het Grauwe Paard" in de Franse tijd een rechthuis geweest.

19. Op deze kaart uit 1924 zien we de grote artsen woning van dokter H.J .C. Leusink. Tot aan het einde van de vorige eeuw is dit een herberg geweest, hetgeen aan de bouw van het pand nog duidelijk is te zien. Zeer waarschijnlijk is de herbergier van de Foarstrjitte hier komen wonen, want zijn vroegere herberg (nu boerderij van Gerrit H. Dijkstra) heette "De Witte Swan" en deze herberg werd "De Witte Zwanen" genoemd. Hierachter zien we een gedeelte van het prachtige herenhuis van Teake Pieters van der Herberg, gebouwd in 1910. Voorheen stond hier een schoolmeestershuis.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Plan du site | Liens | Colophon | Vie privée | Clause de non-responsabilité | Conditions de livraison | © 2009 - 2020 Editions Bibliothèque européenne