Aalten en Bredevoort in oude ansichten

Aalten en Bredevoort in oude ansichten

Auteur
:   E.M. Smilda
Gemeente
:   Aalten
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2807-0
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Aalten en Bredevoort in oude ansichten'

<<  |  <  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  >  |  >>

34. Nu we toch zo dicht in de buurt zijn waar vroeger de openbare lagere school stond, kunnen wij niet nalaten ook eens in 1911 om het hoekje te kijken. Ben grote groep leerlingen kijkt nieuwsgierig naar de wonderlijke vertoning van de man onder de zwarte doek. Nog heel even zijn ze rustig en voor ze met veel lawaai uit elkaar vliegen zien wij: I. Clasien te Gussinklo, 2. Bertha de Boer, 3. Leida Uwland, 4. Marie Blom, 5. Mina Prins, 6. Jo Prins, 7. Johan de Boer, 8. Aron van Gelder, 9. Isaac van Gelder, 10. Wessel te Gussinklo, II. Willemien Ode, 12. Corry Berendsen, 13. Jo Vaags, 14. Sina Jansen, IS. Wille mien te Lintum, 16. Anne Hoftijzer, 17. Willemien te Giffel, 18. Mina Prins, 19. Martinus Kunnen, 20. meester De Langen, 21. Dirk te Gussinklo, 22. juffrouw Noach, 23. Bertus te Lintum, 24. Bernard Prins, 25. Johanna Gans, 26. Anneke Hogeweg, 27. Hendrik Uwland, 28. Sientje Uwland, 29. Bertha Blom, 30. Jacob ten Bosch, 31. Sara ten Bosch, 32. Gerda Hakstege, 33. Jetje Hakstege, 34. Hendrik Helmink, 35. Louis Stocker, 36. Laurens Prins, 37. Willem Helmink, 38. Willem Lammers, 39. Frits Kleinhesselink, 40. Lucas Peters, 41. Jan Nijenhuis, 42. Dieuwertje Kunnen, 43. Jan Kunnen, 44. Hendrik Buesink, 45. Bertus Buesink, 46. Johan Buesink, 47. Dina Meijnen, 48. Dirk Meijnen, 49. Roelof de Boer, 50. Gerrit te Beest, 51. Cor Barneveld, 52. Hendrik Ansink en 53. Jan te Hoonte.

35. Neem een plattegrond of wandelkaart van de gemeente Aalten en leg een liniaallangs het rechte gedeelte van de Sladijk. In het verlengde daarvan ligt als eindpunt de toren van de kerk aan de Markt. Ja, zo orienteerden onze voorouders zich in het landschap. Ga eens in de winter, als de bomen kaal zijn, naar de Sladijk om vandaar te zien hoe men eeuwenlang kerk en toren van Aalten imponerend hoog zag prijken op een heuvel. Eeuwenlang lieten de klokken in de toren hun stem horen. Werden de klokken vervangen, de tijden waarop ze werden geluid bleven. Zij riepen de mensen, vertelden van vreugde en rouw en gaven de tijd van de dag aan zoals ze dat nog steeds doen. 's Morgens om acht uur klept de "pannekoeksklok", om twaalf uur luidt de kleinste torenklok om aan te geven dat het tijd is voor het middagmaal en's avonds om negen uur luidt de "papklok". Met de laatste klok werd bedoeld: "Pap eten en de bedstee in." 's Morgens vindt het overluiden van de gestorvenen plaats, dorp en buurtschappen elk op eigen tijdstip. Voor een overledene uit Lintelo wordt om half tien geluid en voor een gestorvene op de Haart om kwart voor tien. IJzerlo en Dale volgen om tien uur, de Heume om kwart over tien, Barlo om half elf, terwijl Aalten-dorp de rij sluit met elf uur. Geldt het overluiden een man, dan wordt met de klepklok zowel v66r als na het luiden driemaal drie keer geklept, voor een vrouw tweemaal drie keer en voor een kind of ongehuwde wordt de klepklok driemaal twee keer geslagen. Uit de boodschap van de klokken is veel af te leiden.

36. Om deze kerk is in de loop der eeuwen veel te doen geweest, zowel wat de gemeenschap betreft als om het gebouw zelf. In rustiger vaarwater gekomen, werd het gebouw rond de eeuwwisseling gerestaureerd. Deze opname werd tien jaar later gemaakt. De koperen kronen zijn nog olielampen, de wandblakers zijn in 1763 vervaardigd door de koperslager Willem van Herwaarden te Aalten. Wij zien ze hier aan de pilaren. In de koperen bollen van de kronen ziet men al honderden jaren deze pilaren, gekromd weerspiegeld boven de mensen als gebogen vingers van een beschermende hand. Op de lessenaars van de ouderlingenbank, die in het midden van de jaren zeventig is weggebroken, zien wij nog de kerkeraadsbijbels liggen. Deze waren gedrukt in 1822 en gezet in gotische letters. Men noemde deze letters, naarmate men ze langzaam maar zeker minder goed kon lezen wel "oelekoppen". Ret wachten is op een boek waarin de geschiedenis van het kerkgebouw wordt beschreven.

lnterieur

37. Aalten in vogelvlueht. Reehts zien wij nog een gedeelte van het huis van de koperslagers in de Peperstraat. In het museum "Frerikshuus" hangt een foto van dat pand, aan de kant van de Peperstraat opgenomen. Tussen dit huis en het witte huis aan de linkerkant hebben nog twee huizen gestaan. Van reehts naar links eerst het "Te Gantvoorthuis", besehreven bij atbeelding 33, en daamaast het logement "De Stad Munster", afgebrand in 1873. Als de plannen doorgaan wordt op die plaats een nieuw postkantoor gebouwd. Het toeval wil dat het dan weer dieht bij het pand staat waarin het eens gehuisvest was, het witte huis op deze atbeelding. In dat huis op de hoek van de Markt en de Kerkstraat woonde eerst dr. Kleinpennink, maar in 1876 werd het door de gemeente aan het rijk verhuurd en als postkantoor ingerieht. In het jaar 1911 had Aalten negentien telefoonaansluitingen en werden er 6192 gesprekken gevoerd, waarvan 2390 zuiver lokale gesprekken.

38. Een deel van het personeel van de posterijen in het begin van de twintigste eeuw. In uniform de postboden en hulpboden.

Vooraan zien wij van links naar rechts: bode Veldkamp, Te Beest, Vultink, Prange, Driessen, Berendsen en in burger de directie Meijerink en Hondelink.

De drie personen achter hen, op de verhoogde stoep, zijn van links naar rechts: bode Vaags, Meiinen en Simmelink.

In het gebogen raam op de hoek van de Markt en de Kerkstraat zien we heel vaag telegrambesteller Te Slaa.

Bode Prange was een biizonder en nieuwsgierig figuur. Vaak vertelde hij de geschreven boodschap al v66r hij de briefkaart had bezorgd. Moest hij een pakje bezorgen, dan bleef hij altijd wachten tot de ontvanger het had uitgepakt. Op een voor hem kwade dag heeft men stiekum zijn vest ingepakt en geadresseerd. Deze keer moest het pakje naar "Freersboer" Te Giffel. Toen het werd geopend heeft Prange het uitgeschreeuwd van woede. Hij zorgde er ook voor dat post werd doorgebracht naar Bredevoort. In 1907 diende "Bredevoorts Belang" samen met "Aaltens Belang" een verzoekschrift in bij de directeur-generaal der posterijen. Men wilde graag dat Bredevoort beschouwd zou worden als onderdeel van de gemeente Aalten, zodat lokaalporto zou gelden voor Bredevoort-Aalten, drie cent porto in plaats van vijf cent. Het verzoek werd zonder opgaaf van redenen van de hand gewezen.

<<  |  <  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek