Almere in beeld /stad zonder verleden

Almere in beeld /stad zonder verleden

Auteur
:   R. Steenhorst en H. Belder
Gemeente
:   Almere
Provincie
:   Flevoland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1372-4
Pagina's
:   152
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Almere in beeld /stad zonder verleden'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  >  |  >>

14. Zo vergaat het veel inwoners van Amsterdam. De toenemende verpaupering van hun stad en hun woonbuurt noopt velen weg te trekken uit de hoofdstad. De zoveelste verhuiswagen staat voor om zijn rit naar Almere te beginnen.

daalde dat cijfer tot 2,7, terwijl planologen inmiddels rekenen met een gemiddelde gezinsomvang van 2,4. Kortom, er zijn meer woningen nodig om nagenoeg hetzelfde aantal mensen te huisvesten.

Ongeveer de helft van de ruim veertien miljoen Nederlanders woont in Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht. Daar speelt zich dan ook de meest nijpende woningnood af. Er móet wat gedaan worden ... De Nederlandse overheid komt met verregaande maatregelen in het nationaal ruimtelijk ordeningsbeleid. De oplossingen voor de woningnood worden in drie belangrijke officiële stukken aangedragen: in 1961 verschijnt het "Structuurplan voor de Zuidelijke IJsselmeerpolders". Vijf jaar later, in 1966, wordt de "Tweede Nota voor de Ruimtelijke Ordening" uitgebracht, die enige tijd later wordt gevolgd door de zogeheten .Verstedelijkingsnota". In het kort komt het er op neer dat landelijk een belangrijk aantal groeisteden en groeikernen van de overheid te horen heeft gekregen:

"U moet, met onze financiële steun, huisvestingsmogelijkheden scheppen voor hen die dringend om een huis verlegen zitten."

De bestaande steden Hoorn, Alkmaar en Purmerend in Noord-Holland krijgen zo'n groeipredikaat opgespeld. Samen met de geheel nieuwe steden Lelystad in Oostelijk Flevoland en Almere in Zuidelijk Flevoland, moet dit vijftal de provincie Noord-Holland en de randstad de helpende hand toesteken. Huizen/Blaricum, Houten en Nieuwegein krijgen eenzelfde opdracht voor Utrecht. Hellevoetsluis, Spijkenisse, Capelle aan den IJssel en Zoetermeer moeten de huisvestingsnood van Zuid-Holland lenigen. De steden Groningen, Zwolle, Helmond en Breda zijn elk verantwoordelijk voor de huisvestingsnood in hun provincie. Zij krijgen financiële mogelijkheden om het bestaande woningarsenaal sterk uit te breiden in nieuwe woonwijken.

Volgens de hierboven genoemde nota's zouden de IJsselmeerpolders woon- en werkgelegenheid dienen te bieden

15. De lang verwachte verhuizing... Weg uit de Amsterdamse afbraakbuurt, waar het wonen beklemmend werd. De deuren van een gloednieuwe woning in Almeret-Stad] staan open voor een nieuwe toekomst.

aan meer dan een half miljoen Nederlanders. Een en ander zou in het jaar 2000 moeten zijn verwezenlijkt.

Bij de verschillende huisvestingsafdelingen van gemeenten in ons land blijven de brieven van (woning)nood klagende Nederlanders binnenkomen. De stroom is eindeloos - sinds jaar en dag. De brieven spreken boekdelen: de nood is hoog, zéér hoog ... Twee brieven, die werden geschreven aan de afdeling huisvesting van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders. Twee Amsterdamse gezinnen, die in aanmerking willen komen voor een woning in Almere:

Mijn man en ik zijn respectievelijk 66 en 63 jaar oud. Wij hebben altijd in Amsterdam-Oost gewoond. Nu hebben wij een kleine woning in de Balistraat, met twee heel kleine slaapkamertjes, maar graag hadden wij een grote slaapkamer en een douche, waaraan je vooral als je ouder wordt veel behoefte hebt. En daar mijn man een hartinfarct heeft gehad, willen wij graag buiten gaan wonen in een benedenhuisje, of een flatje met lift, dus hopen wij in aanmerking te komen voor Almere.

En de tweede brief: Wij wonen nu ruim 30 jaar in Amsterdam, in een-en-dezelfde straat. Hebben daar een redelijke gemeentewoning. maar de buurt gaat elk jaar meer achteruit. Aan onze huizen wordt door de huisbaas ook niets meer gedaan. Zoveel mogelijk proberen we onze woning zelf een beetje op peil te houden. Maar, wij hebben erge last van de directe omgeving die erg in verval is. De braakliggende terreinen, waar huizen gesloopt zijn, bezorgen ons veel overlast van ratten en muizen. De kaalslagterreinen vormen een uitstekende broedplaats voor dit ongedierte. Helpt u ons alsjeblieft aan een woning in Almere. Want Amsterdam is vooral voor onze kinderen onleefbaar geworden.

16. In deze houten woningen, van Zweedse makelij, hebben de pioniers van Almere-Haven bijna twee jaar gewoond. Het Bivak, het eerste levensteken van Almere, staat lange tijd in een kaal polderland, maar wordt langzaam aan weg gedrukt door oprukkende bebouwing.

DE EERSTE NEDERZETTING: HET BIVAK

"Daar bij de Gooimeerdijk, waar ze aan het bouwen zijn." Zo luiden de wat hulpeloos geformuleerde adresseringen op brieven en pakketjes die bestemd zijn voor de bewoners van acht houten huizen in een volkomen onbegaanbaar en woest gedeelte van Zuidelijk Flevoland. De postbode valt niet te benijden. Poststukken bezorgen op een afstand van ruim tien kilometer van de bewoonde "oude" wereld.

Almere-Haven ... ? Nog nooit van gehoord.

Maar, Almere-Haven is er al wel. Heel minuscuul weliswaar, met net de eerste barenswee achter de rug: het slaan van de eerste paal voor de officiële woningbouw door minister Th.E. Westerterp van Verkeer en Waterstaat.

Het is 1 december 1975 als Almere-Haven zijn eerste bewoners krijgt. Zeven gezinnen "durven" het aan om te leven in een situatie die verre van stedelijk te noemen is. Er zijn geen goede wegen, geen winkels, geen scholen voor de kinderen, er is geen gelegenheid tot uitgaan. Er is alleen wildernis. Een uitgestrekte poldersteppe met de stilte als opvallendste aanwezige. Almere-Haven is Het Bivak, een uit houten, Finse bungalowachtige woningen bestaand "kampement", waarin de pioniers van de nieuwe polderstad Almere wonen. De "bivakkers" worden, wonderlijk genoeg, nooit als de officiële eerste bewoners van Almere gezien. De bevolkingsthermometer van Almere begint pas een jaar later - op 30 november 1976 - te werken. En toch zijn het de bivakkers die de allereerste ontberingen doorstaan. Ze worden achtereenvolgens op de proef gesteld met veldmuizenplagen, polderstormen, die op de houten pionierswoningen inbeuken, hinderlijke drommen dagjesmensen, die zelfs bereid zijn voordeuren te forceren om maar een glimp op te vangen van die Almere-pioniers. Een andere, regelmatig voorkomende kwelling is het drinkwater, dat nogal eens afwezig of ondrinkbaar is door een sterke chloorsmaak.

Een van de Bivak-bewoners, opperwachtmeester W. Leeman van de rijkspolitie, houdt van zijn pionierservaringen een dagboek bij. Het drinkwater komt meermalen in de "dagrapporten" voor: Op 5 december 1975 zitten we om 08.35 uur zonder water. De tanden worden gepoetst met koude thee. Als de druk er weer is, hamster ik 10 liter. Je weet ten slotte maar nooit ...

17. Kerstmis in Het Bivak. De "pionier-bewoners" van Almere-Haven, die al een jaar voordat de "officiële" Almeerders hun woningen betrekken in het nog woeste en ongerepte Almere wonen. Tot de pioniers van Almere behoren de families Willemsen, Van den Bos, Van Wakeren, Van Stormbroek, Kool, Marcusse, Leeman en Van Limbeek. Laatstgenoemde is de enige vrijgezel in Het Bivak.

De families Stormbroek, Leeman, Van Wakeren, Willemsen, Kool, Van de Bos, Marcusse en de vrijgezel Van Limbeek. Met hun komst kan een begin worden gemaakt met het scheppen van basisvoorzieningen voor de stad-in-wording. Onder hen bevinden zich drie rijkspolitiemensen, twee GGD-broeders, een PTT-er, een elektraman en een ambtenaar van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders.

Het Bivak is in de eerste maanden van haar bestaan een geliefd object voor talloze publiciteitsmedia. Voor de buitenwereld, die door ontelbare publikaties in kranten en tijdschriften en via radio en televisie wordt doordrongen van de eerste bewegingen van een nieuwe stad in Flevoland, hangt er rond dat Bivak een sfeertje van goudzoekers, die samenscholen in van wrakhout en andere materialen opgetrokken hutten. Pioniers, die hun geluk niet op kunnen ...

Het zijn jongensboekachtige verhalen. Maar er zijn ook de negatieve benaderingen van Het Bivak. Interviews waarin gezocht wordt naar zaken die er niet zijn ... Netty Rosenfeld, VPRO-interviewster, maakt zich onsterfelijk gehaat bij de Almere-pioniers. Een ontspannen huiskamergesprek ontaardt in diepzinnige verhalen over vereenzaamde vrouwen, partnerruil, de drank als troostmiddel, huwelijksproblemen en "vreemd gaande" echtgenoten. De Bivakkers zijn razend. Ze waren voorbereid op ontberingen in de zin van woonomstandigheden, maar publicitaire overvallen ... nee, daar had niemand op gerekend.

Op 1 juli 1978 wordt Het Bivak opgeheven. De bewoners worden "verdeeld" over het inmiddels bestaande stenen-Almere. Pionieren in de letterlijke zin is in Almere-Haven niet meer nodig. Er zijn redelijke wegen, er zijn winkels, scholen voor de kinderen en er is een relatief groot woningaanbod.

De eerste regels voor het geschiedenisboek van Almere zijn geschreven. Maar, het is nog altijd een boek met een korte inleiding, een lang voorwoord van ingenieur Lely, de drooglegger, en ontelbare lege, witte bladzijden ...

18. Een toost op het van start gaan van de bewoning van Almere-Haven op 30 november 1976. Een dronk op een nieuwe stad ... De groep bouwvakkers, die de allerprilste staat van Almere-Haven realiseerde, laat zich het geestrijk vocht goed smaken.

ALMERE-HA VEN BEGINT TE LEVEN

Op donderdag 30 november 1976 begint Almere-Haven, de eerste van ten minste vijf woonkernen, te "leven". Is er een jaar lang hard gewerkt aan de totstandkoming van de eerste zeventig woningen en zijn het de bulldozers, draglines, vrachtwagens en bouwvakkers die het dagelijkse "straatbeeld" beheersen; op deze gedenkwaardige dag krijgt de prille stad in Zuidelijk Flevoland haar bevolking. Een bevolking van ongeveer tweehonderd zielen. Het begin is er... de eerste aanzet van een inwonertal van uiteindelijk zo'n 200.000 Almeerders, die aan het eind van deze eeuw woon- en werkgelegenheid in Almere gevonden moeten hebben. Tal van hoogwaardigheidsbekleders zijn aanwezig bij die startdag van een nieuwe groeikern in de polders. Naast de directeur van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders - prof. dr. ir. R.H.A. van Duin - en landdrost J.CJ. Lammers van het openbaar lichaam ZIJP, is er ook de minister van Verkeer en Waterstaat uit het kabinet Den Uyl, drs. Th.E. Westerterp. Voor hem betekent deze geboortedag van Almere het verrichten van tal van officiële en symbolische handelingen.

Tijdens een zeer feestelijke bijeenkomst in het allereerste, voltooide gebouw van Almere-Haven - het caférestaurant "De Roef' - reikt hij huissleutels uit aan die eerste groep Almeerders. Het gezin van de Amsterdamse straatmaker Henk de Clerk krijgt als eerste de fel begeerde huissleutel, die toegang geeft tot een eengezinswoning aan de Schoolwerf - de enige, gedeeltelijk overeind staande woonwijk. Na twintig jaar in de hoofdstad te hebben gewoond, begint er opeens een nieuw leven voor Henk, zijn vrouw Lia en hun tweelingdochters Esther en Deborah. "We zullen Amsterdam in het geheel niet missen", krijgt de heer Westerterp te horen, die aansluitend de opening verricht van een complete supermarkt en een noodwinkelcentrum. Op die 30ste november 1976 zet de bewindsman ook het openbaar vervoer in gang. De busonderneming V AD/Flevodienst verzorgt een rechtstreekse verbinding met Amsterdam en het Gooi.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek