Artikel niet aanwezig

Het artikel dat u wilt bekijken is niet aanwezig.

Fragmenten uit het boek ''

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

59. Nog even dralen we op de driesprong om een moment sprakeloos te genieten: hoge bomen groeten ons. Ja, wat een parel was "tie Pollie" oftewel de Paramasiebaan. Die deftige naam is, naar men zegt, een verhaspeling van "paille maille", een soort van balspel dat in de Franse tijd hier te lande beoefend werd. Tussen haakjes: in Utrecht maakte men er Maliebaan van. Hoe het zij; wat een weelde aan green. Wei lag er rechts een sloot, zwart van de modder , die zomers wei ecns onfris rook, ja die van de bullebak ... Hier Iiggen bossen teen in de berm opgcstapeld. Ze zijn eigendom van Kees van Gent, die evcneens op het Eind zijn bedrijf uitoefende. Het figuurtje halverwcgc is schoenmaker Dries van Veen; links kiert tussen de bomen door het huis van aannemer Manus Streefkerk.

3tNt u;t C.l.,lre.l e

</-i~ :k~/~

60. Nu zijn we op de Hogewaard aangeland en kijken nog even - ook in de tijd, narnelijk naar 1905 - achterom de Pollie in. Rechts pronkt het kersebogerdje van Arie Spek. Het zijn zeker meikersebomen, wat je aan het model van de kruinen kunt zien. Links tussen het overdadige groen liggen stapels basten, de resten van het teenschillen, De weg vertoont op de plek waar de mensen staan duidelijk een knik. Toen het wegdek verhard is, heeft men die wei wat weggewerkt. De ijle populieren op de achtergrond moeten van een oudere generatie zijn dan die op foto 59: zo'n witboom was een snelgroeier. In de regel werden ze na zo'n vijfentwintig jaar gekapt en tot klompen verwerkt (zie ook 51).

61. Op de bovenste rij: Cor van Gent, Arigje van Zessen, Wimpje Vroon, Marie Boom, Jaantje Roodhorst, Cor Westerhout, Rina Langerak en Mijntje van Bruggen. De middenrij: Harrie Schakel, Eefje Verhoef, Arie Boom, Markus en Teun Verkerk , Arie Verwolf Azn., Jan Pince van der Aa en Koos van Delsen. Op de onderste ri j: Annie Schrijvershof, Teun Langerak, Lijsje Oosterorn , Gerrie van Holten, Meg van den Heuvel en Gerrie, Marie en Wimpje Oosterom. De leider is Anton van Gelderen. "Op Marsch" marcheert hier door de Ottolandse dreven tijdens een dertigkilometermars, georganiseerd door .Voorwaarts Marsch" te Nieuwpoort. Maar wat heeft dit nu met de Hogewaard te maken, vraagt u. Wei, de club, de kleintjcs aIthans (zie 76), is opgericht in de in aanbouw zijnde kippenschuur van meester Will in de lente van 1938.

Hoogewaard

Ameide

62. Zieht op de Hoogewaard, die bijna sehuil gaat achter machtige notebomen, en op de boerderij van Spek. De twee kastanjebornen, die toen nog rank waren, markeren nog altijd de hofstee. De serre aan het voorhuis ontbreekt nog, eveneens valt op dat het achterhuis nog laag is. De hoeve staat op Tienhovense bodem. De grens werd gevormd door de sloot die naast de zijtuin reehtsaf boog en achter de Aehterweg doorliep tot aan Amelia's hoeve (zie 36). V66r vormde het paardespoor van de Hogewaard de seheidslijn tussen beide gemeenten. Links op de ansiehtkaart staat onder andere de woning van Jan Wijland en aan de overkant van de weg ligt zo'n kikkersloot met de nodige stoepen, waar moeder de vrouw de was spoelde en jij als kind je ouwe klornp, opgetuigd tot zeilschip, te water liet.

63. De geur van hooi waait je tegen, verrukkelijk! Deze opname is gemaakt voor de wagenschuur op het erf van dezelfde boerderij. Achter de maaimachine staat Goof Spek, daarnaast zit zijn oudste dochter Corrie en voor het span paarden staat de knecht Pieter-Cornelis Veen, alleman in het dorp noemde hem P. C. Ret zal in de hooibouwmaand geweest zijn, maar men heeft, ondanks aile drukte , toch effe de tijd genomen om op het plaatje te komen. U ziet dat heel vee! toen nog gebeurde met warmbloedige P .K's en met de hand: de tractor en de melkmachinerie waren nog science fiction. De achtergrond wordt gevormd door fruitbomen: over de sloot achter begon de Lange Bogerd, het land waar nu de nieuwbouw van Tienhoven is verrezen.

64. Het eind van de Hogewaard van bovenaf gezien: de boerderij van Toon Kool. In het voorhuis rentenierden zijn ouders: vader Tinus en moeder Neeltje. De weg die naar u toeloopt is het Brede Pad, terwijl het verlengde van de Hogewaard voorbij de hofstede Tiendweg heet. Dcze luchtfoto is gemaakt in het prille voorjaarvan 1927. Hoe we dit zoweten? Wei, dat kun jezien aan de waslijn; daar hangen de luiers van kleine Coop, of beter gezcgd: er ontbreekt er een. Daar staat vader Toon mee te zwaaien om aan te geven waar het vliegtuig de kiek moet maken. Duidelijk blijkt dat de hoeve nog volkomen door gwen omgeven is. Dit is een van de boerderijen die Ameide nog rijk is: van de 26, genoemd in een Iandbouwverslag uit 1876, zijn er nu slechts drie over.

65. Een amper herkenbaar plaatje! Vlak voorbij de bocht van het Kerkpad ("Breeje Pad") lag links een boerenbedrijfvan de familie Versluis- de tak van de Antonnen en Jannen, Het lijkt verderop een smal pad te worden; dat is ook zo, maar dat komt mede omdat er sprake is van overhangendgroen. Schuin tegenover deze bocrderij stond het huis van Louw van Lomwel. Voor de bouw van de achtergevel zouden stenen gebruikt zijn van de pastorie die in 1905 is afgebroken (zie 42). Daarmee hebben we de bebouwing van dit achteromweggetje naar Tienhoven gehad, afgezien van een varkensschuurtje van Leendert Vcrheij. Die bchoorde tot het klompenmakersgilde, de beeldhouwers uit onze streek. Verder wijdde deze zich als organist en dirigent aan muziek en zang.

66. "Zoals een zomer om de darpen bloeit." zo zong de dichter Gerrit Achterberg. Heel passend bij deze pracht: de kerseboomgaard de Doornakker aan het Brede Pad. Verderop vond je er nog meer: de Kruytenbogerd, die van Van der Leeden, de Staverenbogerd en de boomgaarden op het Slot, maar die kon je enkel bereiken via de Lekdijk. "De Slotbogerd rond" was eens een begrip: vooral de jeugd maakte die ronde. Dit had niet met het Slot, maar wei alles met het Kerkpad te maken. Bij de Staverenbogerd moesten de wandelaars een scherpe bocht naar rechts maken. zo kwam je op een graspad en na over een opstapje naast het toegangshek geklommen te zijn, kuierde je door de bogerd van Bertus Bouwmeester Tienhovenwaarts, om vervolgens de Lekdijk richting Arneide te nemen.

67. Vlaggen uit. Halt! Hier kersen eten. Een van de leukste seizoenen in een jaar. Twaalf man en een vrouw ten tijde van de kersenpluk op de kiek. Staand: Arie Vroon, Antje van der Leeden, Kees Zweeren (met een haoneker), Hannes van den Hoven en las de Garis. Vooraan: Frerik, Bram en Kees Zweeren, Kees Uittenbogaard, Mos Vuurens, Dirk Versluis, Gerrit en Toon Zweeren. V ziet echte jachtgeweren om spreeuwen te schieten. Geheud moest er ook worden: jongrnaatjes als die Dirk zaten van zonsopgang tot -ondergang met ratels en een boe! ander lawaai achter de spreeuwcn aan teneinde die rakkers te verjagen. De geplukte kersen werden op jute zakken gestort. De hutbaas sorteerde ze en dan werden ze in mandjes verpakt, maar ook pondspondgewijs vanuit de hut verkocht.

68. Behalve kersen oogstte men ook ander ooft, zoals pruirnen, appels en peren. Het landschap was wat de fruitteelt aangaat een soort uitloper van de Betuwe. Hier is men rond 1910 bezig met de perenpluk. Waren de meikersen plukrijp in juni , de grote oogst aan peren en appels volgde van augustus tot in oktober: typisch seizoenwerk dus. De plukkers waren voor een dee I rnandcnbreiers, die in het drukke seizoen plukverlof vroegen. Ze verdienden dan een guldentje meer en daarbij was de afwisseling wei welkom. Op de ladder: de man met pluksloof onbekend, daarnaast Janus van der Vliet en rechts Bram Gerzie. Onderaan de leer Jan van der Vliet: de man met paard is Peet Lakerveld, die in dit geval zorgde voor de aan- en afvoer van lege en volle zakken.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek