Baarland, Driewegen, Ellewoutsdijk en Ovezande in oude ansichten

Baarland, Driewegen, Ellewoutsdijk en Ovezande in oude ansichten

Auteur
:   L.J. Moerland en E.A.M.. Kuiper-Timmerman
Gemeente
:   Borsele
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-6000-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Baarland, Driewegen, Ellewoutsdijk en Ovezande in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

16

De molen "De Grenadier" omstreeks 1920. De geschiedenis van deze molen begint in Dordrecht in 1695. Hij werd daar gebouwd als pelmolen. In 1744 verkocht men de molen door aan Goes, waar hij kwam te staan op "het Ravelijn De Grenadier", nabij de Westwal.

Doordat er in de negentiende eeuw andere technieken in de gortpellerij werden toegepast, raakte deze molen buiten gebruik en werd in 1865 publiekelijk verkocht. De gebroeders Willem en Salomon van Eenenaam te Heinkenszand kochten hem. Ze kochten ook een stuk grond in Driewegen aan de Wolfhoekseweg en bouwden daar hun molen op, niet als pelmolen, maar als graanmolen. In 1869 werd de molen doorverkocht aan Jacobus Nieuwenhuizen en diens zoon Adriaan narn deze molen in 1878 over.

In 1884 kocht Gilles Molhoek de molen, die hem weer verkocht aan Cornelis Mol. De volgende generaties Mol zaten op de molen en probeerden hem geregeld voor sloop te behoeden. Subsidies van rijk en gemeente bleven achterwege, waardoor de molen steeds verder achteruitging en in 1958 besloot de toenmalige eigenaar de kap van de molen te slopen.

De ontluisterde molen zou nog tot 1968 blijven staan en werd

daarna gesloopt. Dit ondanks reddingspogingen van het rijk en van de gemeente Driewegen. Zo was er weer een mooie molen uit het landschap verdwenen.

De personen op de foto werden niet herkend.

17

In Driewegen had men een origineel doktershuis en dat heette de "Lange Mare." De foto dateert van 197 O. Deze villa stond aan de Korte Weg en is rond 1869 gebouwd door de bekende arts Herman Reinders Folmer. De dokter legde er een mooie tuin aan.

Deze dokter is op een ongelukkige manier aan zijn eind gekomen. Hij bezat al een auto. In 1925 werd de spoorweg door de "Zak" aangelegd en in 1928 reed hij nietsvermoedend met zijn "Buick" over de Platteweg. Hij realiseerde zich te laat dat er sinds kort een treintje naar Driewegen reed en botste er frontaal tegen. Zijn auto werd een massa verwrongen staal en meer dood dan levend werd hij uit de auto gehaald en in het koffiehuis van Marinus Nijsse gebracht. Vandaar is hij naar huis gebracht, alwaar hij overleden is.

In 192 9 werd zijn zoon Adolf Folmer huisarts in deze villa. In 1962 droeg deze zijn praktijk over aan]an Geldof. Thans heeft deze samen met ]aap van de Graaf in de villa aan de Korte Weg een bloeiende, apotheekhoudende artsenpraktijk.

Ellewoutsdijk

Het dorp wordt voor het eerst genoemd in een oorkonde van 5 februari 1216. Het is waarschijnlijk dan al honderd jaar ouder. Het rechtsgebied van Ellewoutsdijk was groter dan tegenwoordig, omdat voor de kust in de Honte een aantal polders was ingedijkt. In de tweede helft van de zestiende eeuw vonden er opnieuw bedijkingen plaats, die echter in de zeventiende eeuw weer verloren gingen. Ellewoutsdijk kreeg in de loop der eeuwen dan ook veel te maken met het verdwijnen van grondgebied door overstromingen en dijkvallen. Toch is het dorp door alle eeuwen blijven bestaan.

Het dorp heeft nog een heus kasteel gehad, dat rond de dertiende eeuw gebouwd is. Het werd gebouwd door de heren Van Everinge. In de loop der eeuwen komt het kasteel in handen van de Van Borselens, de Van Maalstedes, de Van Rennesses en de Van Wulvens. In 1617 wordt het gekocht door de heer van Watervliet uit handen van het Italiaanse koopmansgeslacht De Lutiano, dat op dat moment failliet was. Het kasteel had toen zijn uiterlijke kenmerken al verloren en raakte in verval. In 1806 is

er nog een huis met een schuur over, de laatste resten zullen dan al gesloopt zijn.

Een ander gebouw dat er ook niet meer is, is de kerk. De kerk werd in de Tweede Wereldoorlog verwoest. Wel kwam er voor

deze kerk een andere kerk terug. Op de geschiedenis van de kerk komen we later in het boek nog terug. Ook de geschiedenis van het fort wordt verderop in het boek behandeld.

Het dorp heeft het met de watersnoodramp van 1953 zwaar te verduren gehad. Drie inwoners van Ellewoutsdijk kwamen in de golven om.

Het aantal inwoners van het dorp varieerde in de loop der eeuwen van drie- tot zeshonderd inwoners. De middelen van bestaan voor deze inwoners waren de scheepvaart en de dijkwerken. Ook het fort leverde werkgelegenheid op. In 1870 telde het dorp 885 inwoners. Tegenwoordig zijn er 335 inwoners.

Sinds 1970 behoort Ellewoutsdijk evenals Driewegen tot de gemeente Borsele.

18

Op deze foto van Ellewoutsdijk ziet men omstreeks 192 5 een aantal dijkwerkers bezig aan de zeewering. Het is in Zeeland altijd een gevecht met het water. Dijkverzwaring en dijkversterking zijn regelmatig terugkerende zaken om overstromingen te voorkomen.

Dit was ook in Ellewoutsdijk het geval, aangezien het dorp pal aan de Westerschelde is gesitueerd. In 1925 moest alles nog met de hand gedaan worden. Daarom had men ook zoveel arb eiders nodig.

19

In 1925 had men duidelijk iets te vieren in Ellewoutsdijk. Waarschijnlijk is het Koninginnedag.

Op de achtergrond van de foto ziet men de kerk van Ellewoutsdijk, die in 1944 verwoest is. Aan het begin van de straat staat een erepoort, die opgericht is om het feest luister bij te zetten. De mensen, die poseren op de foto zijn allemaal getooid in klederdracht, iets wat men tegenwoordig niet meer ziet.

Wie er op de foto staan, weten we helaas niet.

20

Deze luchtfoto uit 1964laat het dorp Ellewoutsdijk in heel zijn omvang zien. De kerk domineert het dorp. Dit gebouw kwam in de plaats van de in de oorlogsjaren verwoeste kerk.

De oorsprong van de naam Ellewoutsdijk is de volgende. Men gaat er vanuit dat het dorp genoemd is naar de persoonsnaam van de stichter van een dam of dijk. Ooit moet er dus een zekere heer Eliwoud of Elewoud zijn geweest. Ook zijn er schrijvers die gedacht hebben aan Hellewoud. Deze naam moet men echter naar het land der fabelen verwijzen.

De eerste vermelding van het dorp komt men tegen op 5 februari 1216 en wel als Elewoldesdike. Men heeft in later tijd ook van Elfvoudsdike gesproken, omdat in het wapen 11 x 11 voorkomt. Dit is een duidelijke toespeling op ll-voud.

Links op de foto ziet men de villa van de familie Van Hattum, die veel betekend he eft voor het dorp.

Het dorp is waarschijnlijk aan de weg rechts ontstaan en vanhieruit verder gegroeid.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek