Bennebroek in oude ansichten

Bennebroek in oude ansichten

Auteur
:   C. Bregman
Gemeente
:   Bennebroek
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3552-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Bennebroek in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Reek, Ben:ebroek b. Eaarlem. IN. 255.

De Reek en de Meerweg mogen gerust in een adem genoemd worden, al werd de Reek nog nog lang de Rohellerzandvaart genoemd. Langs de Meerweg was nog weinig of niets gebouwd, maar de Reek was dieht bevolkt. Liefhebber had er een brandstoffenzaak en Van der Vossen had er al in 1890 zijn timmerbedrijf, later voortgezet door zijn zoon, Coen van der Vossen. De bekwame vakman was vrijgezel, zodat hij de laatste timmerman van de Reek was. De onvermoeide Cor Hazebroek dreef er een zaak in kruideniers- en grutterswaren; hij bezorgde aan huis en was met zijn zwaarbeladen fiets een veel geziene versehijning in Bennebroek. In de verte ziet u de boerderij van N ieuwenhuijs.

63

64

De ornstreeks 1900 gebouwde katholieke kerk lag vele jaren tussen de bollenvelden, waarop mijnheer pastoor een ongestoord uitzicht had. In 1929 werd de jongensschool gebouwd, alles een beetje ver uit het centrum. In 1894 had pastoor Scheibeling van de Vogelenzang al een noodkerkje doen bouwen om zijn in Bennebroek wonende parochianen ter wille te zijn, want tot 1900 behoorden de katholieken van Bennebroek bij de parochie van de Vogelenzang. De bouwpastoor van Bennebroek, pastoor Abels (1897-1907) had met veel pech te kampen, want bij de bouw van de pastorie viel de pasgebouwde kerk aan een grondverschuiving ten offer.

Vele gebeurtenissen werden aangegrepen om er een ofmeerfeestdagen van te maken. Het inhalen van een nieuwe burgemeester bijvoorbeeld ... De feesteling werd dan met familie en al afgehaald van het toen nog in gebruik zijnde station Vogelenzang- Bennebroek door een in het lev en geroepen "Cornmissie van Ontvangst", gekozen uit de deftige burgerij en de middenstanders.

65

66

De martiale miters hebben zich al bij het cafe "Graaf Floris" opgesteid op hun opgepoetste paarden, voor die gelegenheid geleend van bevriende boeren uit de Haarlemmermeer. Maar het moesten weI makke dieren zijn. De heren Bille en Zwaag zijn duideIijk te herkennen aan hun puntbaarden.

',. ". ~

,,""':J::~"_

, .

. .

. " .. .

"':~r

" _/'-;.

"Kunst Na Arbeid", op zulke dagen weI eens genoemd "Kunst en Nattigheid", was altijd van de partij, ook al moesten de blazende leden weI worden "uitgekocht", dat wil zeggen: tegen vergoeding aan hun bazen, vrijgemaakt van de werkplicht. Hier gaat het korps aan het hoofd van de stoet langs de Leidsevaart, op weg naar het raadhuis. U ziet een deel van de miters en de open landauer, waarin de pas aangekomen magistraat zijn nieuwe toekomst tegemoet gaat.

67

68

In open rijtuigen ging het dan Iangs de Leidsevaart en over de - toen nog veel smallere Centenbrug, welke naam nog herinnert aan de tijd toen voor het passeren van de brug een cent per persoon moest worden betaaId, ais bijdrage in de kosten van onderhoud. De koetsiers Vernooij waren echter weI zo bekwaam, dat er weinig kans op ongewenste gebeurtenissen was, al struikeide ook het beste paard weI eens een keer.

De wethouder, tevens Ioco-nurgemeester heet de nieuwe burgervader v66r het raadhuis hartelijk welkom met een vele malen gerepeteerde toespraak. De rondrit door de gemeente is achter de rug. De koetsier kan zijn vurige rossen naar stal brengen. Of moest die rondtocht nog beginnen?

69

70

... en "Kunst Na Arbeid" zal zo dadelijk het aloude "Lang zalle ze leve" de nieuwe burgemeester, zijn familie en de aanwezige burgerij toe-toeteren.

Aan het begin van de Laan stond de erepoort, die ook diende als achtergrond voor het te vereeuwigen van het feestcomite, moet u weten. Menig Bennebroeker zal op deze prent zijn vader, zijn grootvader, ja zelfs zijn overgrootvader herkennen. Er wordt zelfs beweerd, dat enige van deze nobili nog in leven zouden zijn, omdat het zo gezond wonen is in Bennebroek ... De zorg voor de erepoorten berustte bij een groep jonge Bennebroekers en, na de feestdagen werd alles keurig opgeborgen in de bollenschuur van vader Willem van Lierop. Ret "ambacht" leverde gratis de benodigde spullen.

71

--

Wat een heerlijkheid voor de kinderen in die tijd "geportretteerd" te worden en dan nog wel onder de erepoort! Uit deze kinderen is menig verstandige opa of lieve oma van heden gegroeid, dat staat wel vast! De kiek moet wel op een feestdag zijn genomen, want er is maar een jongen op te zien die klompen draagt en de rneisjes hebben allemaal een zondagse hoed op het hoofd. Op de achtergrond "De Oude Geleerde Man", de eeuwenoude herb erg en uitspanning van die naam.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek