Berg en Terblijt in oude ansichten

Berg en Terblijt in oude ansichten

Auteur
:   H.G. Duijzings
Gemeente
:   Valkenburg aan de Geul
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5664-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Berg en Terblijt in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

10. Priesterfeest Eugene Huids.

Als een zoon uit een dorp de roeping tot priester gevolgd had en gewijd werd, betekende dat feest voor de hele dorpsgemeenschap. Bij deze feestelijkheden had de jonkheid een belangrijke taak. Lid van de jonkheid was iedereen die niet getrouwd was, dat was vanzelfsprekend. Bij feesten in en van het dorp komt de jonkheid in actie, dat spreekt vanzelf, zoals bij de processie, een gouden huwelijksfeest, of, zoals in de jaren 1948-1950, bij de terugkeer uit Indie van jongemannen uit het dorp, dus ook bij priesterfeesten. Weken van te voren worden door de meisjes papieren rozen in geel en wit gemaakt en door de jongens dennegroen gezocht en gevlochten tot slingers. Dit zijn altijd gezellige avonden voor de dorpsjeugd, waarop niettemin hard gewerkt wordt.

De gevel van het huis van de neomist wordt geheel overdekt met dennegroen en versierd met rozen. De toe gang naar de voordeur wordt er een met erebogen van hetzelfde materiaaI. Zo gebeurde het ook in 1954, toen Eugene Huids op eerste Paasdag -18 april- zijn eerste Heilige Mis opdroeg in de parochiekerk. Het hele dorp vierde feest. Aile verenigingen kwamen hun opwachting maken. De harmonie bracht een serenade. De jonkheid werd door de familie Huids niet vergeten en getracteerd op een feestavond. En er werd natuurlijk een foto gemaakt voor het huis van het hele gezelschap.

Op de eerste rij, zittend, het bestuur van de jonkheid: Sjef Lamerichs, Jeu Herben, Jo Hollanders (voorzitter), de nieuwe priester Eugene Huids, Maria Meertens, Wis Tillie en Walter Duijzings.

11. Rijksweg Berg omstreeks 1945.

Zo zag de Rijksweg in Berg er in de jaren veertig uit. De foto is genomen ongeveer ter hoogte van de kerk. Links op de voorgrond is nog net de weg te zien die langs de pastorie naar de kerk leidde.

Rechts op de voorgrond is het cafe van Piet Royen, dat de linkerhelft van de benedenverdieping innam, waarvoor een klein terras met twee tafeltjes. Tussen de tafeltjes door ging men het cafe binnen. Rechts daarvan is nog een deur, die toegang gaf tot het winkeltje dat Piet Royen en zijn vrouw erbij hadden. Op het raam staat in grote letters "Koloniale Waren". Boven de etalage reclame voor schoensmeer.

Het was vroeger niet ongewoon als iemand twee zaken dreef. De combinatie cafe-kruidenier kwam vaker voor. Bekend was ook de kapper-schoenmaker Harie Geyselaars in de Grote Straat. Piet Royen dreef de zaak tot 1954, toen zijn zoon Harie het overnam.

In elk Limburgs dorp ligt tegenover de kerk een cafe, maar in Berg lagen er twee. Want even verder, voorbij de treurwilg, was het cafe van de legendarische Sjo Bovens. Dit was ook voorzien van een terras, iets groter dan dat van Piet Royen. Sjo Bovens was als kastelein een begrip in Berg. Van hem is bekend dat hij, als er een stuk of vier (stam)gasten aan het buffet stonden, zelf voortdurend rondjes gaf. Dan had hij zo lang mogelijk klanten en hadden vijf man een gezellige avond!

Korte tijd na de Tweede Wereldoorlog was zijn cafe het verenigingslokaal van Harmonie Concordia maar daarvoor was het eigenlijk te klein. Van 1931 tot 1934 was het het clublokaal van de voetbalvereniging Victoria, die ontstond door ontevredenheid onder enkele leden van de voetbalclub van Berg, ,Be Quick" . Sjo Bovens was daar ook voorzitter van. Ook aan de rechterkant moet een klein huisje hebben gestaan, dat bewoond werd door iemand met de bijnaam "de Pokkel" (= bochel).

Aan de linkerkant van de weg zijn op de foto aIleen boomgaarden te zien, waar later het gemeentehuis en woningen werden gebouwd. De weg is op de foto smaller dan de huidige en de bocht is later - bij de verbreding van de weg - ruimer gemaakt.

Op de weg ziet men ter hoogte van cafe Bovens een paard-en-wagen naderen. Het is een hoge kar, zoals die vroeger gebruikt werd door bakkers om het brood bij de klanten thuis te bezorgen. Is het de melkwagen van Gorissen of de bakkerskar van Sjef Hendriks uit Valkenburg?

12. Typisch Zuidlimburgs huis.

Het huis is gebouwd in mergelsteen. In de zijgevel zijn de stenen goed zichtbaar. Vaak werd zo'n boerenwoning witgekalkt, met uitzondering van de onderste rand tot een hoogte van ongeveer een meter, die zwart geteerd werd, omdat wit daar te vlug vuil zou worden.

Dit huis stond aan de Rijksweg te Vilt, even voorbij de top van de Cauberg. Rechts was het woonhuis, dat voor de Tweede Wereldoorlog nog dienst heeft gedaan als cafe. In het midden de poort van de korenschuur. Links is nog te zien dat er twee ramen zijn geweest, die dichtgemetseld zijn. Het hek links voert via de inrit naar het erf, waar nog het dak van de stallen en het "sjop" (de opbergruimte voor de landbouwwerktuigen) te zien is. Het kleine dakje op het witte aanbouwsel is het dak van de W.e., die zoals gebruikelijk vroeger buiten op het erf was!

Voor het huis staan twee lindebomen. Opvallend is, dat de elektriciteitsdraden bovengronds via hoge houten palen liepen.

De foto dateert van de jaren vijftig, maar geeft de toestand weer zoals die ook voor 1940 was. Het huis is eind jaren zestig afgebroken, omdat het plaats moest maken voor de reconstructie van de provinciale weg van Maastricht naar Valkenburg.

13. Rijksweg Vilt.

Zo zag de rijksweg in Yilt er rond 1920 uit. In het huis rechts op de voorgrond woonden Sjo en Anneke Meertens. Anneke (Anna Maessen) had daar een winkeltje, waar je bijvoorbeeld klompen kon kopen en waar de kinderen van Yilt "veur eine cent babbelaere" gingen kopen (= voor een cent snoepjes).

Sjo was smid; de smidse was achter het huis, rechts naast de foto.

Sjo en An ... Wie goed kijkt, ziet hen op de foto voor hun huisje zitten. Het huis verder was cafe Odekerken. De veranda voor het cafe is nog de oude veranda van voor de brand van 1932, die het cafe helemaal in vlammen deed opgaan. Tussen de veranda en het huis van Sjo Meertens was de zaal waar de harmonie repeteerde, toneel gespeeld werd en waar met de kermis gedanst werd. Sjir Odekerken, de cafebaas, sloeg zelf de grote trom.

Voorbij cafe Odekerken gaat rechts de weg naar Sibbe, de Sibberweg, die vroeger Dorpsstraat heette. Naast het cafe was toen een kegelbaan, een zogenaamde drekbaan. Hier was ook de bushalte, die nog lang Vilt-Odekerken genoemd werd.

Op de andere hoek, even verder, was en is nog de boerderij van de familie Janssen. Daarnaast woonde Sjengske Duijzings met zijn vrouw, die Marie van Sjengske genoemd werd, ook toen zij al jaren weduwe was. Op de foto kun je met moeite een boerenkar voor het huis zien staan.

In de laatste twee huizen woonden de familie Tillie en Jacobs.

Daartegenover, niet zichtbaar achter bomen en struiken, was het cafe van Sjang Lambriks. Als we dan teruglopen, passeren we de smederij van Sander Huynen, later van Pierre Huynen. Deze smidse, nog later van Sjo Grispen, ligt ook achter de bomen verscholen. Daar lag ook het cafe Grispen. Dorst hoefde je in Yilt niet te lijden: in dit kleine stukje Yilt drie cafe's op acht huizen!

Tussen cafe Grispen en de Geulgracht was een drinkpoel, in de buurt van de hoge bomen. Links op de voorgrond staat nog het oude mergelstenen kapeIletje. De weg was nog niet geasfalteerd, het was aIleen nog maar stof of modder. Breed was hij ook niet: vier fietsers naast elkaar zoals men kan zien. Voor auto's hoefde men kennelijk nog niet bang te zijn.

De foto moet genomen zijn vanaf het punt waar rechts van de weg de oude waterput geweest is, die helaasnet als het kapelletje - afgebroken is.

Dorpsgezicht - Viit ? Berg & lerbiyt

14. Rijksweg - Vilt.

Deze foto toont de Rijksweg nabij het kruispunt in Yilt omstreeks 1950. Er is nog maar aan een kant van de weg een fietspad, voor beide rijrichtingen, en er zijn nog ouderwetse houten palen voor de bovengrondse elektriciteitsleidingen. Aan de linkerkant zijn de smidse en het cafe van Sjo Grispen te zien. Naast het ijzeren hek eerst de smederij met een deur, waarboven een bordje met "Erkende hoefsmid". Inderdaad kwamen de boeren uit de verre omtrek hier hun paarden laten beslaan. Het was dan ook een soort trefpunt waar vee! nieuwtjes werden uitgewisseld. Sjo Grispen kende de mensen in de verre omtrek en iedereen kende hem.

Even verder is een grote schuifpoort te zien, waarvan de bovenste helft van glas was. Achter dit raam werden altijd de opstellingen van de elftallen van de voetbalclub opgehangen, want cafe Grispen was het clublokaal. Mogelijk is het witte puntje op het raam zo'n papier met opstellingen.

lets verder zien we een markies boven het piepkleine terras van het cafe van Sjo en Bertha GrispenMingels. Piepklein, want de afstand tussen weg en cafe was nauwelijks anderhalve meter. De old-timer staat geparkeerd voor de veranda die naast het cafe lag.

Het witte gebouw verderop is het cafe van Sjang Lamberiks; eerst zien we de schuurpoort, dan het cafe en daarna ook weer een veranda. Beide cafes zijn bij de reconstructie van de Rijksweg (eind jaren vijftig) afgebroken en een eind verder naar links werd nieuwbouw gepleegd.

Aan de rechterkant van de weg is niet zo veel veranderd. AIleen is er nu een trottoir tussen de huizen en het fietspad. De huizen rechts waren: de boerderij van de familie Janssen (met poort), vervolgens die van Baltheer Duijzings (2e poort) en verder de huizen van Wim Tillie en Louis Kusters. Het huis van de laatste, die daar een kruidenierszaak dreef, lag iets verder van de weg dan de andere en is op de foto niet zichtbaar.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek