De Kolenmijnen in oude ansichten

De Kolenmijnen in oude ansichten

Auteur
:   K. Zwaak
Gemeente
:  
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4583-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'De Kolenmijnen in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Voordat ik met mijn verhaal begin moet ik ongeveer een eeuw terug. De Limburgse bevolking heeft zich in de vorige eeuw staande moeten houden door het benutten van de grondstoffen die op en onder het Limburgse bronsgroen aanwezig waren.

In het begin van de vorige eeuw was het grootste gedeelte van de Limburgse bevolking werkzaam in Duitsland, voomamelijk in de steenfabrieken. "Brikkebekkers" werden ze genoemd, de mensen die rond de eeuwwisseling, uit bittere armoede in Duitsland tegen een schamel loon moesten ploeteren. Zomers spijkerden zij hun huisjes dieht en vertrokken met handkarren of te voet naar Duitsland. In het najaar gingen ze weer naar huis en daar leefden ze van wat ze in Duitsland verdiend hadden. Rond 1900 kwam er een grote verandering in Limburg. De Oranje-Nassau I in Heerlen was een van de eerste mijnen die in gebruik genomen werd. Dat was omstreeks 1898. Rond 1910 veranderde er veel in Zuid Limburg. De ontwikkeling van de mijnindustrie was uiteraard me de van invloed op de bevolkingssamenstelling. Het agrarische karakter verdween geleidelijk; waar vroeger de boer het land bewerkte, moest men nu plaats maken voor de mijnen. Koeltorens, kolenbergen en schachten versierden toen het Limburgse landschap.

De heer K. Zwaak die in het bezit is van deze kaarten, was vroeger ook mijnwerker. Jaren lang heeft hij op de Staatsmijn Emma gewerkt. Hij kwam in 1952 van Utrecht naar Limburg, om daar het zwarte goud te delven. Het was hard werken ondergronds, maar de kameraadschap was nergens zo goed als ondergronds, het was gewoon een hechte familie. "Ik heb er met plezier gewerkt," aldus K. Zwaak.

Ais zoon van een mijnwerker kan ik mij dat allemaal nog heel goed herinneren. 's Avonds als mijn vader thuiskwam was hij altijd zo moe dat hij na het eten direct in slaap viel. Ook de verhalen die zieh ondergronds afspeelden en die hij 's avonds vertelde, hebben mij altijd erg geboeid.

Na het sluiten van de mijnen is er toch een stuk historie verdwenen uit Limburg.

Het zwarte goud waar Limburg trots op was.

Hier een mijnwerkersgroet: , ,GLUCK AUF" en dat betekent: Kameraad, kom veilig weer boven.

RobZwaak

1. We beginnen dit boekje met een "staatsiefoto" die dateert van omstreeks 1874. We zien hier alle (?) mijnwerkers verzameld die op dat moment werkzaam waren in de DomaniaIe Steenkolenmijnen.

2. Personeel van de kolenmijn in Schaesberg in het jaar 1905.

Steenkolenmijn "Emma" Hoensbroek.

3. Dit is een foto van Steenkolenmijn Emma in Hoensbroek in de beginfase. De staatsmijn was toen in aanbouw.

Groeten uit "Zuid-Limburg"

"Staatsmijn - Emma"

4. Het hoofdgebouw van de Staatsmijn Emma in aanbouw, omstreeks 1911. Links staat de watertoren, daamaast de portiersloge, waar de mijnwerkers hun penning moesten afhalen, voordat ze ondergronds afdaalden voor hun werkzaamheden.

5. Op woensdag 19 augustus 1917 bezocht koningin Wilhelmina de Limburgse mijnstreek. Gedurende twee uur bezichtigde zij de ondergrondse kolenwerken van Staatsmijn Emma te Hoensbroek, vergezeld door de directeur van de Staatsmijnen, mr.dr. Frowein.

We zien haar hier bij het verlaten van de Staatsmijn Emma.

6. Op 26 april 1911 vond in de Staatsmijn Emma een emstig ongeluk plaats, waarbij (van links naar rechts) de heren Bus, J.L. Debije, Gerards en G.J. Griens om het leven kwamen. De 250 meter lange buisleiding van de schachtpomp raakte los en kwam aan stukken naar beneden en verpletterde enige arbeiders. Veertien arbeiders raakten gewond, van wie sommigen ernstig. Zowel de Koningin als de Koningin-Moeder liet naar de gewonden informeren. Bij de begrafenis van de slachtoffers waren vele autoriteiten aanwezig, onder wie de directeur der Staatsmijnen en de burgemeester van Heerlen.

7. In 1917 brak in Zuid- Limburg een staking uit. Op bovenstaande foto zien we hoe stakers bij de Staatsmijn Emma op een afstand worden gehouden.

8. Tijdens de staking werd de werkwillige middagploeg onder bescherrning van marechaussees naar de mijn in Hoensbroek gebracht. In eerste instantie bleven veel in principe werkwillige mijnwerkers thuis, omdat op vele plaatsen posten van stakers waren die trachtten de werkwillige mijnwerkers angst aan te jagen en tegen te houden.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek