De Koninklijke Landmacht in oude ansichten

De Koninklijke Landmacht in oude ansichten

Auteur
:   H. Ringoir en E.W. van Popta
Gemeente
:  
Provincie
:  
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0033-5
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'De Koninklijke Landmacht in oude ansichten'

<<  |  <  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  >  |  >>

49. Een keukenwagen bij het 22ste Regiment Infanterie. Onder de kookpot kon tijdens de rit een vuur brandend worden gehouden. Pas in 1938 werd de eerste keukenauto op beperkte schaal ingevoerd. De raden zijn ook weer in de genormaliseerde maten, zoals genoemd bij afbeelding 8 en volgende.

50. Bij de compagnieën wielrijders werden motormitrailleurs ingedeeld toen bleek dat de Duitse Maschinengewehrabteilungen in de gevechten tegen Britten, Belgen en Fransen een belangrijke rol speelden. Hierdoor werden de wielrijders een elitewapen dat zelfs de cavalerie naar de kroon stak. Opvallend is dat alleen de rijwielen van de officieren voorzien zijn van een kaarslantaarn en het motorrijwiel van een carbidlantaarn.

51. Een eskadron huzaren met de organieke karren tijdens de mobilisatie van 1914. Het veldgrijze uniform was in 1912 ingevoerd voor infanterie en artillerie, maar kwam pas later bij de cavalerie in gebruik. Op deze kaart komen nog maar enkele grijze uniformen voor.

52. Belgische officieren, die in Nederland geïnterneerd werden, verlaten het kasteel van Breda. Toen onderdelen van het Belgische leger door de Duitsers tegen de Nederlandse grens werden gedrongen en na de val van Antwerpen, overschreden grote aantallen Belgische militairen de Nederlandse grens en lieten zich interneren.

53. Belgische officieren die in Nederland geïnterneerd zijn, groeten hun Nederlandse collega's. Doordat de foto iets te vroeg is genomen, lijkt het of de heren elkaar toewuiven. In werkelijkheid was de omgang tussen de Nederlandse en Belgische officieren bijzonder hoffelijk en bewaarden de Belgen ondanks de lange duur van de internering een goede militaire houding.

54. Een oefening in het vervoer van gewonden per schip. De draagbaren zijn in het open ruim geplaatst. De nogal demonstratief verbonden oefengewonden en de hospitaalsoldaten met Rode Kruis-band maken er een rustig dagje van. Opvallend is dat niemand rookt, terwijl het gemobiliseerde leger in het algemeen veel rookte. Tot 1940 is het roken in militaire hospitalen, ook voor gewonden, rigoureus verboden gebleven.

55. De officieren van het Korps Rijdende Artillerie in 1914. Zittend, van links naar rechts: de kapiteins jonkheer K.F. Quaries van Ufford en J.F. Haitsma Mulier, de luitenant-kolonel C.F. Baud en de kapiteins C.C. Pels Rijcken en L.M.F.G. Knage (kwartiermeester). Achter hen: de luitenants D.L. Eschauzier, A. Kuipers (paardenarts), F.A.J.C. baron van Voorst tot Voorst, W.F.F. baron van Verschuer, jonkheer H.G.A. Quarles van Ufford, jonkheer J.A. Graswinckel, kapiteinarts H.S. van der Stempel en kornet W.W.E. van Hemert.

56. Een landweerbataljon dat in de mobilisatie van 1914 tot 1918 belast was met de beveiliging van de marineartillerie nabij IJmuiden. De landweerbataljons werden gevormd uit dienstplichtigen die bij de eerste en tweede bataljons van de infanterieregimenten hun dienstplicht hadden vervuld. De derde bataljons van alle infanterieregimenten waren in 1913 opgericht en konden in 1914 nog geen landweerbataljon vormen. Zo bleef het aantal beperkt tot achtenveertig.

57. Het optreden van de Belgische "Cyclisten" tegen de Duitse verbindingswegen in België maakte ook in Nederland grote indruk en de wielrijders werden veelvuldig geoefend in het leggen van hinderlagen. Bovendien bestond er onder de vrijwilligers een grote voorkeur voor wielrijderscompagnieën.

58. Een officier, belast met het commando over een Vrijwillig Wielrijders Landstormkorps op zijn burgerrijwiel. Zolang er fietsen in het Nederlandse leger gebruikt zijn, hebben officieren hun sabel in klemmen aan stuur en voorvork meegevoerd. De stijlvolle gewoonte om een sabel te dragen is hierdoor zo in diskrediet gebracht dat thans in de Koninklijke Landmacht, in tegenstelling tot andere legers, bijna nooit meer sabels worden gedragen.

<<  |  <  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek