De Molens van Tholen en St. Philipsland in oude ansichten

De Molens van Tholen en St. Philipsland in oude ansichten

Auteur
:   C. van Winkelen
Gemeente
:  
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4108-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'De Molens van Tholen en St. Philipsland in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

30. Van de oude standerdmolen op de Molendijk in Sint Annaland laten we nog een tweetal opnamen volgen. Links zien we een heel oud plaatje uit 1911. In het begin van deze eeuw bracht men zelf het graan naar de molen, waar het werd gemalen. De eigenaar haalde de zak meel bij de molen af en moest dan de zware zak naar huis sjouwen, zoals op dit plaatje duidelijk is te zien. De personen op deze foto werden helaas niet herkend. De woningen op de achtergrond verkeren hier nog in hun oude toestand. Deze kaart werd in 1911 door molenaar C. Kodde en gezin verstuurd naar P. Breas, molenaar in Goedereede.

Rechts nogmaals een opname van deze prachtige oude standerdmolen, maar nu van een andere zijde gefotografeerd. Zoals duidelijk op de in 1935 genomen foto is te zien, was deze molen nog volop in gebruik. Links is nog juist een stukje mum te zien van het stenen gebouwtje, waarin zich twee molenstenen bevonden, die door een elektromotor werden aangedreven. Bij de restauratie van deze molen, in 1966, werd dit stenen gebouwtje gesloopt!

Deze oude molen is in Zeeland de enige gesloten standerdmolen, want de andere drie standerdmolens zijn van het open type, namelijk die uit Kruiningen (gemeente Reimerswaal), Groenendijk (gemeente Hontenisse) en Retranchement (gemeente Sluis). De kap van deze molen is gepotdekseld, geteerd hout. De windpeluw is van hout. De binnenroede is van ijzer en de buitenroede van hout. De as is van ijzer. De molen he eft een vlucht van 21,80 meter. De staart heeft een staartbalk van hout. Er zijn geen schoren. Er is een kruilier, sedert de restauratie van 1966 een kruihaspel. De hoogte van het bordes bedraagt 4,80 meter.

31. Links: nog een heel oude opname van de standerdmolen uit Sint Annaland. Bovenop de trap, bij de ingang van de molen, poseert molenaar C. Kodde. Links, aan het begin van de Suzannaweg, kijkt ons dijkgraaf J. Moerland aan. De eerste huizen op de Molendijk verkeren hier nog in hun oude toestand. Ret huisje links is in de loop der jaren gemoderniseerd en opgetrokken, terwijl het huisje aan de rechterzijde van de Molendijk destijds is afgebroken. Voor de restauratie had deze fraaie oude standerdmolen een groene kleur.

Omstreeks de eeuwwisseling stond molenaar C. Kodde, de grootvader van de thans nog in Sint Annaland wonende gebroeders Kodde, 's nachts op deze standerdmolen te malen. Nadat de molen even had stilgestaan, wilde Kodde weer met malen aanvangen, doch de molen was niet meer op gang te krijgen. De oorzaak van deze weigering was echter niet te vinden en men besloot de nieuwe dag af te wachten. Bij het krieken van de dag hoorde een buurman (Naboth van Luik, die in het oude molenhuis "Onder de Molen" woonde) van dit zonderlinge voorval. Op zijn vraag wat er dan toeh aan de hand was, kreeg hij ten antwoord dat de molen in het naehtelijk uur was betoverd, hetgeen buurman grif geloofde en aan een ieder die luisteren wilde, vertelde! Bij daglicht was de ware oorzaak al gauw gevonden: een koperen gewichtje van een half ons was in het te malen graan gevallen en tussen de loper en de ligger tereehtgekomen. Dit koperen gewichtje wordt nog steeds door een van de gebroeders Kodde, namelijk C. Kodde, wonende aan de Suzannaweg te Sint Annaland, bewaard.

Op de inzet zien we de eerste molenaarskar van mulder C. Kodde. Van links naar reehts poseren Maris Kodde, Johannes den Engelsman, twee meisjes uit Tilburg, van wie de namen niet bekend zijn en vooraan kijkt ons Teeuw den Engelsman aan. In Sint Annaland sprak men altijd van Johannes Buis en van" Teeuw van Martina".

.Molendijk St. Annaland.

32. We vervolgen onze molentocht en kornen in Oud-Vossemeer, waar we eerst een bezoek brengen aan de "Onder de Molen" staande gesloten standerdmolen. Dit is een heel oude opname. Duidelijk zien we dat deze standerdmolen nog volop in bedrijf was. In het midden zien we een rij huisjes, waarvan het eerste het molenaarshuis was. Ret hiervoor staande houten schuurtje is in de loop der jaren afgebroken. De bomen links van deze huizen zijn destijds gerooid. De toenmalige molenaar Stoutjesdijk heeft tot het jaar 1928, toen deze standerdmolen helaas werd afgebroken, windrecht betaald. Op de weg zien we, met het oliekarretje, de weduwe Betje Quist-Bout, die in Oud-Vossemeer met olie leurde. Van de overige personen konden we helaas de namen niet te weten komen! Als bijzonderheid kan nog worden vermeld dat de voormalige standerdmolen "De Vos" uit Oud-Vossemeer een versierd scheiplankje had.

olendijk te Oud' - Vosmeer

33. Van de helaas verdwenen oude standerdmolen "De Vos" in Oud-Vosserneer 1aten we nog een opname volgen, die wat later werd genomen dan de foto op de vorige bladzijde. Deze molen stamde uit 1492 en was enkele eeuwen geleden de enige molen waarin men koren kon laten malen. De molenaar moest elk jaar een bepaalde som aan windreeht betalen aan de ambaehtsheer. Links poseert mevrouw Molenaar, de moeder van de in 1977 overleden J. Molenaar uit Sint Annaland. De man reehts is molenaar Dies de Wilde. Molenaar E. de Wilde vertelde dat hij, als er veel werk te doen was en de wind gunstig was, zelfs op oudejaarsavond maalde. Het werk werd dan slechts onderbroken om, wanneer de torenklok twaalf uur sloeg, even te luisteren naar de geweersehoten die, zoals gebruikelijk in zo'n nacht, weerklonken.

OUD VOSSEMEBR Molendyk

.. -

34. Even buiten de dorpskern van Oud-Vossemeer staat aan de Hikseweg de korenmo1en "De Jager". Zowel de molen, van het type stellingmolen, a1s het mo1enhuis verkeren op dit plaatje nog in hun oude toestand. Deze molen, die ook wel "Zelden Rust" wordt genoemd, werd in 1850 gebouwd en was tot 1963 regelmatig in gebruik. Hij ligt ten noordwesten van de dorpskom, in het vrije land. Het hout aan de baard is aan de onderrand eenvoudig geschulpt, groen, wit afgebiesd. In wit kan men daarop lezen:

DEJAGER. ANNO 1850.

De molen ligt zeer gunstig, zodat bij matige wind kan worden gemalen. Voor zover bekend is er nooit windrecht betaald. Rechts zien we een gedeelte van het molenaarshuis.

De molen is van het type ronde, stenen, ongetailleerde bovenkruier met lage stelling, waarvan de vertic ale stellingpalen op vierkante, gemetse1de voetjes rusten. Het materiaal is gele baksteen, van zuidwest tot noordwest gepleisterd en geheel wit gekalkt. De kap is van hout met dak1eer, waarop een rode steen1aag. De windpeluw is van hout. De roeden en de as zijn van ijzer. De binnenroede is gemaakt door de fabriek van de gebroeders Pot te Kinderdijk, nummer 1556 (anno februari 1889), de buitenroede is van Belgisch fabrikaat. De as is van hout met een ijzeren kop, een zogenaamde insteekas, zonder naam van de fabrikant, jaarta1 of nummer. De molen heeft een vlucht van 19,56 meter. De wiekvorm heeft een stroomlijn van het systeem-Van Bussel (1942). De schoren, staartbalk en de korte spruit zijn van hout en de lange spruit is van ijzer. Er is een kruilier aanwezig. De hoogte van de stelling bedraagt 2,75 meter.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek