De Nederlandse Elektrische Tram in oude ansichten

De Nederlandse Elektrische Tram in oude ansichten

Auteur
:   J. Reeskamp
Gemeente
:  
Provincie
:  
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2762-2
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'De Nederlandse Elektrische Tram in oude ansichten'

<<  |  <  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  >  |  >>

86 Amsterdam. Een van de zogenaamde "kikkers" in de De Clercqstraat, al geschilderd in de creme kleur, die in 1909 het sombere groen verving. De sleepbeugel is echter nog aanwezig, want de schaarbeugels kwamen in 191 3. Ook op dit punt liep de ESM in ons land ver vooraan. Verschillende motorwagens Hadden twee sleepbeugels: een korte voor het eigen net en een lange voor het rijden onder de hoog opgehangen bovenleiding van de GTA.

D (ler'l Ir""I. 'If rF

87 Halfweg. De ESM verliet hier de hoofdweg om een bezoekje te brengen aan het spoorwegstation. De tram is op weg naar Amsterdam. De 30 vierassers werden in 1904 gebouwd door de Belgische fabriek La Metallurgique. Ze Hadden een typischAmerikaans uiterlijk, wellicht door het feit dat een zeer groot deel van het kapitaal van de ESM in Amerikaanse handen

was.

I:!ectr. Tram 111ft Station II . j\.

I r. Trenktcr 0,. Ll'ip/ij.!. 1(105. Hn I 21.

Ilalr"'"g

88 Haarlem. Een foto uit 1916 langs de Leidsevaart met een novum voor Nederland: de schakehram, vvaarmee reeds vanaf 191 3 vverd geexperimenteerd. Voor en achter zit een motorvvagen, in het midden een kloek tussenrijtuig, dat in 1905 met nog vijf broeders vverd overgenomen van de Strassen-Eisenbahn Gesellschaft te Falkenried bij Hamburg. De beide motorvvagens hebben een zeer grote schaarbeugel. Dit was nodig om bij de hoge Amsterdamse bovenleiding te kunnen komen! Men lette ook op de indeling van de motorvvagens: een klein stukje "roken", een groot stuk "niet roken".

89 Zandvoort. Gezicht in het Tramstation dat bijzonder gunstig in het dorp en vlak bij het vrije strand lag. Veel beter dan het spoorwegstation. Wie goed kijkt ziet op de motorwagen de lange sleepbeugel op het dak liggen, de korte staat tegen de bovenleiding. Het cijfertje 4 is het ritnummer. Ook deze motorwagen is een "kikker". De bijnaam ontstond door de oorspronkelijke donkergroene kleur, maar bleef tot het eind toe, toen de "kikkers" allang het blauw van de NZH hadden, in zwang.

90 Broek in Waterland. Een echte "oude" ansicht is deze afbeelding niet, maar het is niet mogelijk zo'n exemplaar te vinden, want in die tijd reden alle interlokale trams in de Kop van Noord-Holland nog met stoom. De elektrificatie in Waterland is betrekkelijk primitief gerealiseerd. De beste stoomtrarnrijtuigen werden wat opgeknapt en aangepast, waardoor het "meest moderne" materieel uit 1914 stamde. Voor trekkracht werden 10 "kikkers" op de boot naar Waterland gezet. Van twee motorwagens werd de lichtkap verwijderd, zodat ze het lage spoorwegviaduct bij Purmerend konden passeren. Dit schoons werd aangevuld met negen afdankertjes van de ENET. Kortom, het geheel werd geen propaganda voor goed openbaar vervoer.

91 Haarlem. Gedurende tientallen jaren heeft de NoordZuid-Hollandsehe TramwegMaatsehappij twee stadslijnen in handen gehad. Een ervan was de - in feite interlokale tram van Sehoten, via de binnenstad naar Heemstede. De lijn was normaalspoor en in feite een voortzetting van de paardentrarn van de Haarlemsehe Trarnway-Maasehappij. Er werd begonnen met 13 motorwagens en 4 aanhangrijtuigen. De motorrijtuigen kregen de letter C plus een nummer, de aanhangrijtuigen een L plus een nummer. Het stevig gebouwde materieel had aanvankelijk de fletse creme tint van de NZH, later de bekende donkerblauwe kleur.

.roote Markl

HAARLE)[

92 Overveen, Een afbeelding van de andere "interlokale" stadslijn van de NZH. Tot 192 7 was Overveen narnelijk een zelfstandige gemeente. De kleur van de rijtuigen is inmiddels ten dele wat donkerder geworden. De motorwagen draagt nummer A 329, want het materieel is inmiddels vernummerd, waarbij de motorwagens de letter A, de bijwagens de letter B kregen. Op het grate bard staat ; 1 Mans Wag en" , het is een laatste poging om de Haarlemse stadstrarn te redden.

93 Heemstede, De NZH-stadslijn Schoten-Haarlem-Heemstede in het centrum van het dorp. De kleur is die van "De Blauwe Tram" geworden. Ook de NZH kende geen lijnnummers, men moest zich uitsluitend orienteren op de merkwaardige koersborden, die transparant waren uitgevoerd en's avonds verlicht waren.

Heemstede, Postkantoor.

94 Haarlem. De NZH-stadstram neemt een moeilijke bocht in de binnenstad.

9S Leiden, In deze stad exploiteerde de NZH een stadslijn, ook alweer een interlokale lijn, want de tram verbond Leiden met Oegstgeest. Men begon met 10 motorwagens van het C-type, zoals in Haarlem werd gebruikt. Ook deze motorrijtuigen maakten in de loop der jaren kleurverandering en en vernummeringen mee.

<<  |  <  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek