Diever in oude ansichten

Diever in oude ansichten

Auteur
:   A. Andreae
Gemeente
:   Westerveld
Provincie
:   Drenthe
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3617-4
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Diever in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

49. Een ieder die in Diever woont, of het nu de kom betreft of de kerndorpen, zal zeker deze populaire man kennen. Helaas zullen we dit straatbeeld nooit meer kunnen zien, waarschijnlijk om bezuinigingsreden. Nog niet eens zo lang geleden heeft deze man deze bezigheid moeten stoppen en dat was toen erg jammer. Als J.J. de Boer er met zijn karretje en bezem was geweest, waren alle straten in het dorp een toonbeeld van netheid. De Boer was altijd goed gehumeurd en had steeds aan iedereen een kwinkslag of een gezellig babbeltje weg te geven. Volgens ons had deze man alleen maar vrienden en geen vijanden. Iedereen noemde hem: kappertje De Boer, kappie De Boer of kortweg kappie. Hij was namelijk uit Friesland naar het Drentse Diever gekomen als kapper en vestigde zich in de Peperstraat, in het toen nog niet gerenoveerde pand van Klaas Kleine.

50. Deze foto laat ons duidelijk zien hoe in de loop der tijden de klederdracht is veranderd, zowel van de kinderen a1s van de ouderen. Het is kennelijk feest, want de vlag hangt uit bij de woning van gemeenteveldwachter J. Ekkelboom. Links ziet u nog een stuk van de voorgevel van de openbare lagere school. De kinderen stellen zich waarschijnlijk op voor een optocht door het dorp. Sommigen dragen een prachtige boog. De oudere vrouwen dragen nog korte of lange schorten en ook de mooi geplooide rokken zijn lang. Als het een kleurenfoto zou zijn, bemerkte u dat de kleine jongens een oranje sjerp droegen, schuin over de schouder, terwijl de meisjes hem met een grote strik om hun middel droegen. Gezamenlijk zal men straks waarschijnlijk naar het marktterrein trekken, waar dan gedurende de hele dag a1lerlei kampspelletjes worden gehouden. Traktaties en een draaimolen ontbraken zeker niet.

51. Met veel genoegen ruimen we een plaatsje in voor deze foto. Alleen de alleroudsten onder u zullen zich deze man direct herinneren. Wanneer u zo meteen zijn naam leest, horen we u zeggen: "Ja, nu z ie ik het nog wel." Hier komt dan zijn naam: Roelof Vos, de postbode. Op zijn uniform als postbode prijkt een vrij grote, koperen plaat als een soort identiteitsbewijs dat hij postbesteller was. Hier was hij nog bijzonder jong, terwijl iedereen in Diever en omgeving weet dat hij zeer, zeer oud is geworden. In de beginjaren van zijn baan deed hij zijn werk te voet. Later gebruikte hij een [jets en een hobby van deze man was dat hij steeds zelf van verschillende onderdelen zijn [jets in elkander zette. Grote bekendheid kreeg hij door zijn smakelijke manier van vertellen, die altijd boeiend was, nooit ordinair. Hij was echt een dorpsfiguur, maar dan in de goede zin van het woord.

52. Het beroep dat deze man uitoefende, leek indertijd te zullen verdwijnen, Het is Mans Nijboer en zijn vrouw Eltje Kuiper, die hier rustig zitten te genie ten van hun oude dag in het zonnetje bij het huis van hun zoon Dirk. Nu weet u waarschijnlijk al wel dat we het over het beroep van rietdekker hebben. Vroeger hadden aIle huizen immers een rieten dak, doch toen de pannen kwamen, verdween zo langzaam aan het riet, ook op de dorpen. Nu liggen de zaken heel anders en is het riet weer geheel in, vooral bij de gerenoveerde boerderijen en boerderijtjes. Het dak was van riet of ook weI van roggestro. Nijboer heeft steIlig op vele huizen prachtige daken gelegd. Na zijn dood is het vak van rietdekker letterlijk overgegaan van vader op zoon. Na vader Mans kregen we zijn zoon Dirk, toen diens zoon Roelof en nu gaat diens zoon Dirk zich weer in dit mooie vak bekwamen.

53. Hier een mooi stukje historie: de varkens lopen in de wei achter de boerderij van J. Mulder (Wzn.), thans bewoond door de familie v.d. Hoeven (ook weI de Koetseman). De afscheiding loopt daar waar nu het "zwatte pattie" (zwarte paadje) is. Aan de linkerkant, bij de eikengroep, vond u indertijd linksom een prachtig zandpaadje, het Bultie (bultje) geheten. Het was een oud school- en kerkpad. Wat de huizen betreft vindt u eerst links de achterkant van het Schultehuis aan de Brink, toen vermoedelijk bewoond door J. Kro!. Een gedeelte wordt nu nog bewoond door zijn zoon Koendert. Helemaallinks treft u nog oude woningen aan, die bewoond zijn geweest door M. Boelens en A. Krol, terwijl u rechts nog vaag de huizen aan de Hoofdstraat ziet met de hervormde kerk. Duidelijk ziet u hoe indertijd het kerkplein vol iepen stond.

54. Kent u ze nog, deze beide vrouwen? Dat moet bijna wel zo zijn. Het zijn Roelofje Slagter en haar moeder Kaatje Moes. In de volksmond werden ze Roofie en Kaote Pik genoemd. Ze dreven een kruidenierszaak aan het Moleneinde, tegenover de openbare lagere school. Op deze plaats dreef de familie Moesker een zelfde bedrijf, een Vivo-winkel, eerder door R.J. Bennen, maar meer nog door zijn vrouw Reina Slagter (overleden). In de winkel van de "dames Pik" werden de boodschappen nog afgewogen en haalde men stroop of azijn in een pot of fles. Ik herinner me nog dat de winkel ook op zondag open was. Tegenover hun zaak stond de school en daarin werd ook zondagsschool gehouden. We betaalden een cent aan de dominee. Doch je kon voor een cent ook twee heerlijke caramels kopen in genoemde winkel. In sommige caramels was een munt bijgepakt. U begrijpt dat menige zondagscent in het laadje verdween, vaak zonder succes op winst, en de dominee kreeg dan te h oren: vergeten.

55. Hier een mooie foto van de hervormde kerk, gezien vanaf de oostzijde, Hij is genomen vanuit de Peperstraat. Gezien het aantal mensen dat u hier aantreft, zou u kunnen denken dat Diever toch weI een druk dorp geweest moet zijn, Niets is minder waar. Deze mensen werden vlug even bij elkaar gescharreld, teneinde zo een levendige foto te kunnen maken. De kerk is hier nog in zijn oude jasje en lang voor de rcstauratie in de jaren vijftig, Zoiets valt duidelijk af te leiden uit de klederdracht van de mensen. De jongens dragen nog de zogenaamde driekwart broek en hebben steevast de grote pet op. Ook de meisjes waren, evenals de vrouwen, nog in vrij lange kledij. In het rechter gedeelte van de kerk bevindt zich nu de consistorie, terwijl lang geleden in dezelfde wand, maar dan hclemaal achteraan, zich het arrestantenlokaal beyond. De naam zegt dus al voor wie dat bestemd werd. Ook kregen eenzame zwervers daarin weI onderdak, uiteraard gratis. Bovendien werden ze van proviand voorzien.

56. Zoals het vroeger was. Dit is het uiterste linker gedeelte van de zuidgevel van de hervorrnde kerk. De deur zowel als het [age, romaanse raam zijn na de restauratie weggelaten. De deur gaf via een klein halletje toegang tot de consistoriekamer. Velen zullen zich de harde houten banken met hoge leuning goed herinneren, want daarin zijn vele uren doorgebracht om door de toenmalige predikant (dominee Van Dalfsen) onderricht te worden in de godsdienst, de catechisatielessen. Bekijkt u eens goed hoe de muurstenen uitgehold zijn. Weer en westenwind werkten sterk in op de min of meer zachte Bentheimer tufsteen. Boven het raam is nog duidelijk te zien (boven door de bomen) dat het veel vroeger een heel hoog raam geweest moet zijn. Thans (na de grate restauratie) prijkt het prachtige, hoge gotische raam weer in de herstelde muur.

57. Zeer lang hebben we moeten zoeken teneinde een foto van deze man te vinden en te kunnen gebruiken voor opname in dit boek. En toch had hij onzes inziens hierin niet mogen ontbreken. Het is (en de ouderen zullen zich deze figuur zeker heel goed herinneren) dominee H.A. Dijkstra, van 1889 tot 1931 voorganger bij de Gereformeerde Gemeente van Diever. Hij heeft gewoond, en dat zullen velen ook weten, in de oude, nu inmiddels vernieuwde pastorie tegenover de toen nog oude gereformeerde kerk, die op dezelfde plaats stond als de prachtige kerk van nu. Dominee Dijkstra was een zeer beminnelijke figuur in het Dieverse dorpsleven, van wie een zekere plechtstatigheid uitstraalde, die echter beminnelijk aandeed.

58. Hier vindt u een zeldzaam mooie foto van de brink, zoals die er eerder heeft uitgezien. De huizen zijn door mooie, witte hekken van de weg geseheiden. Statige linden en beuken maken alles zeer deeoratief. Het huis reehts was een dubbel huis. Links woonde toen Albert Krol met zijn vrouw Leentje en reehts Mans Boelens en Gees. Het bordje op de lage muur vertelt ons dat Boelens sehoenmaker was. Daarnaast ziet u het praehtige Schultehuis van 1609, to en bewoond door de familie Jan Krol. Daar weer naast woonde de onderwijzeres H. Hoogenkamp en nog verderop (met witte daklijst) zetelde de rijksontvanger der belastingen, Coster geheten. Helemaallinks ziet u nog net het dak van de hervormde kerk.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek