Dinxperlo in oude ansichten

Dinxperlo in oude ansichten

Auteur
:   D.W. Kobes
Gemeente
:   Dinxperlo
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4117-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Dinxperlo in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Oorspronkelijk behoorde ons dorp Dinxperlo tot de voormalige heerlijkheid Bredevoort, waartoe ook behoorden de dorpen Aalten, Winterswijk en het stadje Bredevoort. Het waren indertijd de grafelijke heren van Lohn, die als leenmannen van de bisschop van Munster in dit gebied de scepter zwaaiden.

Het bestuur zetelde in Bredevoort en in de dorpen was een voogd aangesteld, die namens het bestuur daar zijn functie uitoefende. Een zeer bekwame voogd in Dinxperlo was o.a. Nicolaas te Grotenhuis,

Deze toestand heeft geduurd tot het jaar 1811. Als gevolg van de inlijving van ons land bij Frankrijk, werden in de loop van het jaar 1811 hier te lande de mairies, voorgangers van onze gemeenten ingesteld, met aan het hoofd de maire. Na de bevrijding in het jaar 1813 werd de maire voortaan de burgemeester genoemd en de rnairie de gemeente, en vanaf die tijd kennen we de gemeente Dinxperlo.

Het heeft lange tijd geduurd, eer de gemeente Dinxperlo een officieel wapen verkreeg. Het was de zeer energieke

en voortvarende burgemeester Bonhoff, die in 1897, dank zij zijn uitmuntende kennis van de heraldiek, van de Hooge Raad van Adel toestemming verkreeg om het huidige wapen der gemeente te voeren. Het stelt voor het beeld van vrouwe Justitia, in de rechterhand een zilveren zwaard en in de linkerhand een gouden weegschaal. Dit wapenfiguur is ontleend aan de herkomst van de naam Dinxperlo, waarvan de betekenis zal zijn "een gericht in het bas". Waar we nu de plaats Dinxperlo vinden, zou in het verre verleden een open plek in een bos zijn geweest, alwaar zo nu en dan het "ding" ook weI "thing", d.w.z. het gerecht werd gehouden, waar de rechter of vrijgraaf in dit gerecht voorzat, bijgestaan door de vrijschepenen, die vrije mannen waren. De aangeklaagde werd voor de vrijstoel gedaagd en daar werd hem door de open bare aanklager meegedeeld van welk misdrijf hij beschuldigd werd. Een en ander viel dus voor in een open plek in het bos voor een grote stenen tafel omgeven met stenen banken. Op de tafellagen de gekruiste degens die we terug vinden in het gemeentewapen.

We mogen dus veronderstellen, dat Dinxperlo reeds zeer oud is.

Dinxperlo is gelegen aan het kleine riviertje de A-Strang, waar in vroegere tijden een belangrijke scheepvaart plaats yond tussen de steden Bocholt en Doesburg, De rivier werd bevaren met platte aken die in Ulft, via de Oude IJssel hun tocht vervolgden tot Doesburg.

De oorspronkelijke parochie Dinxperlo wordt in 1281 reeds als een zelfstandige parochie genoemd en was gewijd aan de heilige Liborius. Rond de jaren 1580-1590 vindt in Dinxperlo de reformatie plaats en komt de kerk in handen der hervormden. De katholieke inwoners zochten toen hun heil in het naburige Siiderwick, alwaar een kleine kapel stond die hun de gelegenheid gaf de godsdienst uit te oefenen. In latere jaren werd er een katholieke kerk in het naburige Breedenbroek gesticht waar Dinxperlo ook deel van uitmaakte. In 1964 werd echter in het dorp een zeer fraaie katholieke kerk gestieht.

Het dorp Dinxperlo was een der eerste plaatsen in Ne-

derland die in het voorjaar 1945 door de Engelse troepen werden bevrijd, Maar de tol die Dinxperlo hiervoor had betaald, was zeer zwaar. Meer dan 30.000 granaten hadden het oude dorp met zijn smalle straten en hier en daar nog landelijke paden in een grote puinhoop veranderd, zodat het dorp niet meer te herkennen was ... Het toenmalige gemeentebestuur heeft onder lei ding van wijlen burgemeester Haverkamp met grote voortvarendheid en doorzettingsvermogen de wederopbouw ter hand genomen en zo is Dinxperlo weer uit de as herrezen. Brede straten met moderne winkelpanden en moderne wijken hebben van het oude agrarische dorp nu een bloeiend industriedorp gemaakt.

Daarom zult u in dit ansichtenalbum vaak het oude Dinxperlo nauwelijks herkennen, maar vele ouderen zullen zeggen bij het zien van de oude verdwenen dorpsbeelden "Ach, ja, zo was het 't toen in ons Dinksper!". Bij het sarnenstellen heb ik veel hulp gehad van de heren D. J. te Kiefte, H. G. Kraaijenbrink, H. W. Heezen en J. Hofs.

Dlnxperlo

6emeenlehu:s en OlT"9~"jn9

1. Het eerste gemeentehuis van Dinxperlo, gebouwd in 1897. 't Was oorspronkelijk de oude dorpsschooJ. Voorheen was er wei een heel klein gebouwtje bij de kerk waar de secretarie was gevestigd, maar een gemeentehuis konden we het niet noemen. Burgerneester Bonhoff nam het initiatief voor de bouw van een gemeentehuis. Het werd geopend op 1 november 1897, deed dienst tot 1938 en werd op dezelfde plaats vervangen door het huidige, dat, hoewel het in de laatste oorlog ernstig werd beschadigd, nu nog het gerneentehuis van Dinxperlo is. Rechts het gerneentehuis, daarachter het huis van de dames Te Beest en voor het gemeentehuis het marktplein, verscholen tussen de bomen. Let op de oude dorpspomp!

Di nxperlo-Ssderwt ck

2. Dat Dinxperlo een grensplaats is, toont u deze ansicht. Aan de linkerzijde Dinxperlo en rechts Suderwick, Geheellinks het douane kantoor met het bordje: Halt, douane! Daarachter het huis van de familie Splithoff. Rechts vooraan de Wirtschaft van Havener, waar u duidelijk de grensstenen ziet. Havener had ook de oude bijnaam van de "Pannemann". Het was vroeger vaak de gewoonte dat aan de Duitse kant hier en daar appelbomen aan de weg stonden. Zo'n boom ziet u hier nog duidelijk aan de rechterzijde. "Een appeltje voor de dorst."

.}

3. Villa de Poll, indertijd gebouwd door de heer M. Prins Phz., firmant van de bekende tapijtfabrieken in Dinxperlo. Hij was tevens medefirmant van de Deventer tapijtfabrieken "Maurits Prins" alhier, vandaar nog steeds de benaming "Prins Tapijt". De Poll is in 1971 afgebroken en heeft plaats gemaakt voor een nieuw bankgebouw. De A.N.W.B.-handwijzer wijst u de weg naar Terborg, Aalten en de grens. Op de voorgrond een grote hoop grind, die diende voor het onderhoud van de wegen.

4. Nog een kiekje van het oude marktplein. GeheeJ links nog juist de woning van de dames Te Beest, daarnaast het gemeentehuis en vervolgens de woning van Schuurman. Rechts het marktplein, omgeven met een ijzeren hek en nogmaals ... er stonden zeer mooie bomen. Ret marktplein was tot het jaar 1829 nog het kerkhof om de kerk, daarna werd het verboden bij de kerk te begraven en werd de nieuwe begraafplaats aan het kerkhofpad ingericht,

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek