Dirksland in oude ansichten deel 2

Dirksland in oude ansichten deel 2

Auteur
:   D.K. Soldaat-Poortvliet
Gemeente
:   Dirksland
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1207-9
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Dirksland in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

"Dirksland in oude ansichten" werd in 1978 samengesteld door wijlen Th. de Waal van "Eilanden Nieuws". De Waal was geboren te Bruinisse, maar was reeds als kind naar Middelharnis gekomen en na zijn pensionering vestigde hij zich definitief in Dirksland. Dit eerste Dirkslandse boekje was weldra uitverkocht en ruim een jaar later verscheen er zelfs een tweede druk en ook deze ging vlot van de hand. Er waren echter nog zoveel mooie ansichtkaarten en oude foto's beschikbaar dat mij, na het overlijden van de heer Th. de Waal, namens de initiatiefnemer, de heer C.P. Pols van "De Zeeuwsche Boekhandel" uit Zierikzee, verzocht werd een tweede deeltje samen te stellen. Als echte Dirkslandse en belangstellend in de geschiedenis van ons mooie dorp, heb ik bijzonder graag aan dit verzoek voldaan.

Even iets over de geschiedenis. Diederickslande werd in 1284 door Floris V verkocht aan Albrecht van Voorne. De bedijking en de stichting van de kerk waren in 1416 begonnen. Was de zoutwinning in het jaar 1276 al een middel tot levensonderhoud, later werden de landbouw en vooral de meekrapteelt belangrijker. Aan de meekrap worden de Dirkslanders nog altijd herinnerd door de namen van de polderwegen, namelijk de eerste en de tweede Stoofweg. zijwegen van de Staakweg, en een stukje van de Gelderse dijk heet in de volksmond ook nu nog "op stove". Later werd hier ook veel handel gedreven en werd de beurs gehouden in het "dorpslogement" op de Voorstraat. Nu

gebeurt dat in het verenigingsgebouw "De Schakel". Handel is er nog steeds en bekend zijn de Dirkslandse commissionairs Fa. Joh. Leune, Fa. D. Mijnders & Zn. en het transportbedrijf van G. van Dongen.

Door het legaat van Paulina van Weel werd in Dirksland het Streekziekenhuis Van Weel gesticht, dat door bijdragen van de diaconieën uitgebreid werd met het Bethesdaziekenhuis en een functie voor heel GoereeOverflakkee vervult. Spijtig is, voornamelijk omdat bijna iedereen over een auto beschikt, dat de plaatselijke winkelstand achteruitgegaan is. Dit laat zich vooral gelden in de levensmiddelenbranche. Het verenigingsleven in Dirksland bloeit. Zang- en muziekverenigingen, sport, enzovoort. En dat alles in een mooi, oud dorp met een bijna gave kern, zoals u in dit boekje zien kunt.

Na het gereedkomen van dit boekje bleek in Dirksland nog zoveel fotomateriaal aanwezig te zijn dat in overleg met de uitgever besloten werd een derde boekje samen te stellen. Deze keer worden dat geen oude ansichtkaarten, maar foto's van verenigingen, schoolfoto's, enzovoort. De titel van het derde boekje is: "Kent u ze nog ... de Dirkslanders". Ongetwijfeld zullen vele Dirkslanders het willen bezitten, óók de vele oud-Dirkslanders die in de loop der jaren naar binnen- en buitenland zijn uitgezwermd. Wij hopen ook hen met de samenstelling een dienst te hebben bewezen.

Korteweegje - Dirksland

1. Dit is de weg naar Sommelsdijk, In de verte de "Sommerdieksen diek", door de Sornmelsdijkers de "Dirkslandsen diek" genoemd. Het Korteweegje was bekend bij alle schoolkinderen, want bij het leren van de lengtematen werd ons altijd ingeprent: het Korteweegje is precies één kilometer lang en dat wist je dan je leven lang. De telegraafdraden, waarop in het najaar de zwaluwen zich verzamelden voor hun verre tocht, zijn goed te zien. Het bruggetje lag over de verbinding van de Boomvliet met, zoals we in Dirksland zeggen, de Spuije, die achter de huizen rechts op de tweede kaart naar de haven loopt.

2. Het Korteweegje in 1944. We zien het huis van de familie Van den Doel, later van Leune, dan de schuur van Markenstein, dan A. de Ruyter en helemaal achteraan G. van Driel, nu de elektriciteitszaak van Van der Heijden. Links is de ingang van de Boomvliet. Het bruggetje is weg en vanaf 1930 is het fietspad aangelegd, evenals de bestrating. Op de voorgrond de door een hond getrokken broodkar van de Coöperatie.

3. De poortpalen van "De Boomvliet". Deze palen staan voor de boerderij "De Boomvliet", Op de kaart zijn ze nogal beschadigd, maar ze zijn nu opgeknapt. De wapens geven aan dat "De Boomvliet" een deftige behuizing was. Uit de onderzoekingen blijkt dat het vroeger een jachtslot was. De Boomvliet stond in het begin van de vijftiende eeuw nog in verbinding met het buitenwater, waar de schepen doorheen voeren. Bovendien was de omgeving bebost, zodat de adellijke heren konden jagen, vissen en spelevaren. Het linker wapen behoort aan de familie Slicher; een wapen in goud met een rode dwarsbalk, waarboven drie hoefijzers en eronder een molenijzer. Rechts het wapen van de familie Van der Dussen; het is doorsneden van goud en blauw, waarover een St-Andrieskruis geblokt van rood en zilver in twee rijen. Deze families waren aan elkaar verwant en hadden eigendommen op Goeree-Overflakkee. De eerste boer op "De Boomvliet" was Jacob Willemszoon Buth, Hij stierf op achtentwintigjarige leeftijd. Zijn zoontje Arent was toen drie jaar. Na de voogdij van zijn oom Hendrik kwam Arent als opvolger. In 1778 volgde de uit het derde huwelijk geboren Johannes hem op. Deze Johannes ging naar Onwaard, terwijl een familielid van zijn vrouw de hofstede beheerde. Zijn dochter, Maria Tiggelman, trouwde ook met een Buth, namelijk Beye Buth. In 1871 huwde diens dochter Adriana met Krijn den Baars, die toen zijn schoonvader opvolgde. In 1912 kwam A. van Es, getrouwd met Jacoba den Baars, als opvolger. Diens zoon, Krijn Klaas van Es, begon in 1939. Nu - in 1980 - woont hij er nog.

Xralinçen - 1>irksland.

4. Lopen we bij "De Boomvliet" het oprel op, dan komen wij op Kralingen. Hier was de toestand vroeger nogal ingewikkeld. Het land onderaan, dus rechts, behoorde bij de gemeente Sornmelsdijk, terwijl de dijk bij Melissant hoorde. Voor de bewoners had dat het nadeel dat zij voor zaken als burgerlijke stand, verkiezingen en dergelijke Of naar Sommeisdijk Of naar Melissant moesten. Links had de familie Van Markenstein een boerenbedrijf. De zaaimachine staat tegen het hek van de mestvaalt, die nu weg is. Op de achtergrond de kosterswoning van de Gereformeerde Gemeente. Links de huizen van onder anderen Grootenboer, Van der Wekke, Ardon, Hoogmoed, Kasiander en Spek. De tegenwoordige bewoners kennen al deze namen wel. De officiële naam van dit deel van Kralingen is Onwaardse dijk en de onofficiële "de pit".

5. Dit is het Melissantse deel van Kralingen. De. huisjes zijn verbouwd tot garages, maar de voorgevels zijn zo goed mogelijk intact gehouden. Achteraan is nog net het torentje van de in 1868 gebouwde en in 1927 door brand verwoeste kerk van de Gereformeerde Gemeente te zien. Rechts is het "Spuije". Hier stonden rij aan rij de varkenshokken, waar de dorpsbewoners hun keut je konden opfokken tot het vette varken voor de winter. Verdwenen zijn de varkenshokken, ervoor in de plaats kwamen de garages voor de grote vrachtauto's met opleggers, die de plaats van de schepen innemen. Voorts de pakhuizen en de opslagruimten van de firma's Van Dongen, Leune, Huizer en Van der Ham en de zogenaamde boerenloods, een groot gebouw met koeling, waarin de landbouwprodukten opgeslagen konden worden tot de prijzen beter werden. Deze boerenloods was eens het eigendom van een coöperatie van boeren, die kunstmest en zaaigoed voor gezamenlijk gebruik inkocht.

I il nrinkhorst-ta.(jjcr, Dirkstund.

JCavengezicht, Dirksland:

6. Dit is de Havendijk. Het huis op de hoek is het zogenaamde Melissantse huis. Hier was en is nog een verzamelpunt voor de mannen om de gebeurtenissen uit het dorp te bespreken. Toen de heer S. de Ruyter van dit gebouw een woonhuis maakte, heeft hij aan de zijkant een bank laten plaatsen, zodat de mensen daar zittend de drukte in het Spui en op de kaai kunnen bekijken. De prachtige boerderij was eigendom van de familie Bosschieter. Thans wonen er twee gezinnen. Nog net is de brug over de haven te zien. Deze werd het "roaje Hein" genoemd, omdat de leuning fel rood geverfd was.

Entré Dirk land.

"

Dnll.: en lIit9a~e W. Boelch~~en, olJlJilelsdijk.

7. Kwam men over de brug en keek men naar links, dan zag men het Schulleppad of, netjes op zijn Hollands, het Schelpenpad. Deze naam dateert van de tijd dat een met schelpen verhard pad langs het Spui liep; nu is het een drukke verkeersweg. Het water is de Spui, die van achter de huizen van het Korteweegje komt. Rechts staan de slagers van P. Grootenboer voor de slachtplaats. De opening tussen de huizen is het Smidsslop.

t

8. Hier het Schulleppad van de andere kant, met een deel van de havenkom. We onderscheiden het weeghuisje, waar de wagens met suikerbieten, aardappels en uien gewogen werden. Het dwarse huisje was van de weduwe Gestel. Nu woont daar A. van de Groef. Het grote huis op de voorgrond is van de familie C. Both; nu woont er een familie van de "overkante". Dat de beurtschipper aan de wal ligt, is duidelijk te zien. Ook de biervaatjes, de bascule en de handkar, waarmee de waren werden thuisbezorgd. En ziet u de ijzeren ringen, waaraan de schepen werden vastgelegd, en de houten paaltjes, die de jongens als bok gebruikten?

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek