Draejt oe is umme... Barchem in olde foto's en ansichten

Draejt oe is umme... Barchem in olde foto's en ansichten

Auteur
:   J. Bosch
Gemeente
:   Lochem
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5755-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Draejt oe is umme... Barchem in olde foto's en ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

26. Vrogger, as ut zo tegen de Kasdage en Old en Niej anleep, wodden d'r bie de beide cafes en de bakkers, op verschillende aovende balgooien eholden. In de Lochemse kraante ston dan dat 'r 'n "verwerping" wodden eholden, en volle leu kwammen d'r op of. Op zo'n aovend ko'j balgooien, ringwarpen en meer van dee vemakelukheden.

Bie de cafes hadden ze potte met boerenjongens en boerenmaekes of flessen met kinderzeut, anizette of ranja wat de deure uut mos. En bie de bakkers ging dat ok zo in zien wark, daor mos spul de winkel uut, dat de daotum van "tenminste houdbaar tot" al aardig was enaderd.

Dit waren dan de prieze dee ie konnen winnen, maor d'r was neet allene old spul. Bie de bakkers hadden ze ok vas gebakken krentestoete en sinterklaoskes en bie de cafes pas geschotten hazen en fezanten.

Bie bakker Jansen o.a. heel den ze ut balgooien in de bakkerieje en in twee kamers en in de kokken, deur ut hele huus lepen de leu.

Later heel den ok verenigingen zo'n aovend in een van de cafes, maor dat was urn de kas te spekken. Ai'j ut nog 'n keer in de kraante zeet staon, zo'k oe anraoden, gaot d'r nao too, want ut raakt uut de tied.

Op de foto de bakkerieje van Jansen op de achtergrond is nog net ut huus van Wittenberg te zeen, dat later vebouwd is tot winkel van Helmink en noe woont hier Derk Rossel.

27. De voetballerieje in Barchem begon al in 1947. Op'n dagwoddend'rdeur de G.T.W. bie onshuus, wiej hadden jao'n goederenstation van de G.T.W., 'n zak met ballen of-eleverd, Deze ballen waren bestemd veur de winkel van Hietland an 'n Schoneveldsdiek.

Ut waren nog gin echte voetballen, maor wal de eersten dee nao 'n oorlog emaakt wodden. Met 'n stel jongens uut de buurte hebbe wiej 'n bal ekoch en zo begonne wiej 'n voetbalclub. Te man mosse wiej vief cent in de wekke inleggen.

Al gauw wollen d'r oldere jongens met doone en 'n tiedjen later waren d'r ok nog volwassen keerls dee weI wollen voetballen. De laatsten hebt de koppe bie mekare stokken en hebt too de voetbalclub S.V.B.V. opericht.

Op de foto, den enommen is op ut voetbalveld achter de boerderieje van Reusterman (noe camping), staot de mansleu: Wim Warnshuis, Wim Wildschut, Gerrit Rothman, Martinus Wildschut en Wim Smies. Zittend: Jacob Bolt, Egbert Kettelarij, Roelof Klein Brink, Johan Schutte, Harry Striekwold en Mans Korenblik.

28. 'n Karkendiek (waorumme dee name in Beukenlaan veranderd mos wodden, is mie 'n raodsel) was veur Barchem 'n straotjen met voile neringdoonden. Ie hadden daor de bakkerieje van Jansen, cafe Bosch, de stoommaalderieje en holtzagerieje van Bannink, schilder Veldink, Schot annemmer, schoenmakerieje van Groot Bleumink en kleermakerieje van Jansen. En oaver de leste twee wol ik hier nog wat vetellen. Derk Groot Bleumink was de schoemaker van ut darp, met zien vrouwe Sjaantje en zonne Nico woonde hee an ut ende van 'n Karkendiek. Hun huus stond op de plaatse, waornoe de achtertuinen van Karkenlaan en Beukenlaan bunt. Bie zien huus had hee ok de warkplaatse en daor ko'j oe kapotte schoone oflevern. Tegen de tied dat wiej dachten dat de schoone wal is klaor konnen wen, ginge wiej naor zien huus en vroogen an de vrouwe van 'n schoemaker: "Bunt onze schoone klaor?" En zee zei dan altied: "Gaot maor effen naor 'n sjoester." (zee kwam uut Groningen en proaten van "sjoester".) Vake wodden de schoone ok nog thuus bezorgd, maor wiej hadden altied 'n betjen haost, want in 'n oorlog hadden mien zuster en ikke samen maor een paar schoone. Tegeliekertied uutgaon konne wiej dan ok neet en biej huus droge wiej klompe. Mien zuster is noe de schaa an ut inhalen.

Ai'j dan in de warkplaatse kwammen mos ie good de veute opbeuren, want ut lag d'r altied bezeid met leerofval. In 'n hook brand'n in de winter 'n potkachel en op spiejofstand stond 'n bak, waor 'n schoemaker ut sap van ut proemen in kwiet kon wodden.

En van Herman Jansen, de kleermaker, hier op de foto, van ut zelde laken 'n pak, ok hee woonde an ut ende van 'n Karkendiek. Hier ko'j oe 'n kostuum laoten anmetten, waor de confectie neet tegen an kon en de prieze waren veuroorlogs. Ai'j daor veur ut huus langs leepen, dan ko'j 'n kleermaker met gekruuste bene op taofel zeen zitten. Vake zat Harry Jansen, zien zonne, naost urn. Harry was post bode , maor in zien vrieje tied heelpe met in de kleermakerieje.

Vlak nao 'n oorlog hef mien mooder veur mie 'n bokse en 'n jeske loaten maken van 'n legerjas van een of andern Tommie. Ik wazze daor nogal greuts op, ie konnen jao niks anders kriegen. Den jas had mien mooder eruild veur tien eier en een 'n pond botter.

29. Naost de boerderieje van Welbergen lag in 'n oorlog Werkkamp Beltman. In dit kamp wodden de leu onder'ebracht, dee bie bombardementen van de grote plaatsen in ut westen van ons land, hun huus waren kwiet 'eraakt of aans wat.

En as ik oaver Werkkamp Beltman heure mok altied an ut volgende denken. Umdat onze schole deur de Duutsers was 'evorderd en ut onderwies toch zovolle meugelijk mos deur gaon, wodden oaveral waor maor ruumte was, les 'egeven. In ut darp was dat in de karke, in ut olde catechesatielokaal en in de barakken dee bie Heidehof stonden. In Zwiep wodden d'r les egeven bie de familie Bettink in de grate kokkn en de kinder dee hier hen gingen, brachten zelf ut holt met veur de kachel.

Miene klasse zat in een van de barakken van Heidehof en daor kregen ok de jongens van werkkamp Beltman onderwies, Op 'n dag waren dee jongens met 'n Jan Klaassen pupke an ut spollen, ut ding vloag deur de klasse en iedereene had d'r schik met. Net too meister Oldenmenger van ut bord ummekek, lag ut bie rnie op de banke. Hee vreeg wat ik daor had en of ik ut um maor effen wol brengen. Veur de klasse wodden mie dat ding um de nekke hangen en hee zei d'r bie: dat ik noe Jan Klaassen was. En ok al zei ik dat dat pupke neet van mie was, ut heelp niks ik mos d'r met in 'n hook staon en daor ston ik te pradden.

's Nommedaags stonden de kinder bie mie veur ut huus te reer'n of Jan Klaassen met ging naor schole. Ik was alderbasten hellig op de rneister en dache bie mie zelf, ik kriege oe later nog wal. Maor too ut later was en hee mie zag en met mie an de praot wol, dach ik bie miezelf: "Och keerl, ie kont ... mie wat." Kundigheid veur ons op de foto bunt o.a. de beide harmonikaspollers, Gerrit Jan Boom en Bertus Schutte, ds. Bartstra, Gerda Langwerden en veer jongens van Wittenberg, Teun, Bertus, Henri en Appie.

30. "Da's ok nog 'n mooie kaarte," zeg Gait Jan, "zaklopen op ut schoolplein van de oide schole met 'n Barchems feest." Ut grootste gedeelte van disse kaarte wod in-enommen deur den prachtigen kastanjeboom. De Gemeente Laorne hef gelukkig nooit toostemming willen geven urn den boom umme te hakken. Maor noe, zo in ens, zonder dat 'n boom zeek was, wodden zonder slag of stoot, de biele d'r in ezet en vot was 'n kastanjeboom van meer dan honderd jaor old. Ut grosden mie deur de hoed too 'k dat zagge. Boovolle leu zoll'n d'r neet op mooie zommerdage op de banke den urn 'n boom stond, hebben ezetten; Duutse soldaoten, Tommies, de olde mannekes dee op Heidehofwaren in-ekwartierd en al dee schoolkindeL

Laot wiej maor vedan gaon, 'n boom is vot en 'n niejen boom? Beumke groot, pottertje dood!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek