Draejt oe is umme... Barchem in olde foto's en ansichten

Draejt oe is umme... Barchem in olde foto's en ansichten

Auteur
:   J. Bosch
Gemeente
:   Lochem
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5755-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Draejt oe is umme... Barchem in olde foto's en ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

36. Umdat mien mooder met eur kinder allene zat, mien va is de oorlogstied in Engeland ewes, hef Hendrik J an Scholten an ut ende van 'n oorlog tegen eur ezeg: "As ie ut in ut darp neet meer vetrouwd en ut wod oe daor te heite, dan kom ie maor bie ons." Hendrik Jan had'n veuruutzeende blik, want ut wodden d'r heite. En zo trokke wiej, mien mooder, dree zusters en ikke, op 'n lesten dag van Meert naor Soerink. 'sNachts sleepe wiej, alle vieve naost mekare op de delle in ut heuj. Ie konnen d'r best liggen, maor ie wodden wal iederbod wakker van de beeste urn oe hen, d'n eent stond te klateren en 'n andern te wateren.

'n Andern margen wazzen wiej al vrog op, ut was 1 April, den eersten Paosdag, 'n dag dat Barchem bevriejdt zol wodden. Wiej zatten in de kokken te etten, 'n barg met eier op taofel, too Hendrik Jan van delle kwam en zei: "Oh foj, oh foj, noe moj is kieken, daor staot wal honderd Duutse soldaoten op ut arf." En ut hele spul ging hendig an de kokken uut, 'n betjen angstig oaver de delle naor buuten, maor daor was niks te zeen. "Waor bunt ze dan?" vreeg Hanna ziene vrouwe. Hendrik Jan mos alderbastend lachen en zei: ,,1 April." Later hebt ze allemaole motten lachen, maor op dat moment wazzen de vrouleu neet bes op Hendrik Jan.

'n Uur later rolden de eerste tanks van de Tommies oaver de Zwiepseweg. Mevrouw Fokke, dee met eur man in ut bakhuus was in-ekwartierd, vloag oaver 'n kamp naor de weg en veel de Engelse soldaoten urn 'n hals. Wiej kregen onze eerste sukelaa. Mien mooder vreeg an de Engelsen, hoo ut was in ut darp en ze vetelden eur, dat 'r 'n hotel in brand ston. "Veur of achter de karke?" vreeg mien mooder. "Veur de karke," was ut antwoord en too wis ze genog.

Met een van mien zusters bun 'k nao ut dorp egaone en daor zooge wie'j wat 'r van ons huus oaver was ebleven, op ut washok, de peerdestal en de delle nao, stond d'r niks meer. De brandweer was nog an ut blussen, met veer man an weerskaante van de brandweerwagen, 'n Jan van der Heyden, stonden zee te pompen. Ut mog neet baten, ut 85jaor olde hotel lag binnen 'n uur tegen de vlakte.

Op de foto steet Hendrik Jan Scholten met zien vader op ut arf van Soerink.

37. De eerste bie-eenkomsten van de Woodbrookers dateerden uut 1908, en wodden in ut begin allene zommers eholden. In 'n holten gebouw met 'n tente d'r naost, dat waren de ruumtes waor de cursussen wodden eholden. Dee stonnen in ut bos, zo ongeveer an ut ende van de Heidehoflaan.

Veur de nacht wodden de Woodbrookers oaveral in Barchem onder-ebracht. De leu dee logies veleenden, kregen dan de bedden van de organisatie in gebruuk.

In de maonden dat 'r gin bie-eenkomsten waren, wodden ut holten gebouw gebruukt veur o.a. 'n landbouwhuushold-cursus, 'n veurloper van de landbouwhuushold-scholen in de buurte.

Disse vrouleu hebt d'r net, met good gevolg, 'n cursus opzitten en leeten zich nao ofloop met Meister van Krimpen portretteren.

De vrouleu bunt: J. van Drooge, Alie Warnshuis, Mina Mogezomp, Alie Ribbers, Dina Kok, Mina Dijkman, Gerritje Harkink, Anna Schutte, Dina Nijenhuis, Mientje Harkink, Hanna Schepers, Aaltje Esselink en meister Van Krimpen.

Zittend: Fredrieka Dinkelman, Anna Heusinkveld, Dina Haselberg, Mina Lindeboom, Jenneke Garritsen en Gerritje Aseler.

38. Op ut leste blad zeet ieleu 'n tekening van de Zwiepse Molle uut 1935. Ut is emaakt deur "Max van Leijden", zien echte name was Max Jansen en hee woonde op de Trekvogel, an de Zwiepseweg net effen buuten ut darp.

De Trekvogel was een van dee huuse, dee wodden gebruukt as noodwoning veur Borculoers, dee deur 'n stormramp van 1925, hun huus waren kwiet-eraakt.

Disse huuse wodden later vekoch, en van disse holten woningen, dee aans anders weer wodden opebouwd, hebt d'r onder andern in Barchem vescheidene estaone.

Max Jansen hef later op 'n barg, op de Pondok ewoond en ok van hier uut ging hee op pad urn te schilderen en tekeningen te maken, waoronder dissen van de melle.

En hier met bu'w an ut ende kommen van 'n reise deur ut olde Barchem. Wie'j hebt ons umme draejt, urn te kieken nao ut daon en lao ten van de leu van too.

Ik wet dat ut hier en daor nogal nostalgisch oaver kump en ut liekt of d'r an dat Barchem van noe niks meer an zol wen, maor ut umgekeerde is waor.

Ut onderstaonde gedich van Jan Lichtendahl gif aardug weer, hoo ik d'r oaver denke:

Barchem, mooi Barchem, leefluk oord, Dat deur zien eenvoud 'n ieder bekoord, Den eent holt van Limburg,

Den ander van ut Gooi,

Maor ik zinge met geestdrift,

Barchem is en blif mooi.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek