Dreischor in oude ansichten

Dreischor in oude ansichten

Auteur
:   C.P. Pols
Gemeente
:   Schouwen-Duiveland
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4645-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Dreischor in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

21. Deze foto is heel wat ouder dan de vorige en het winkeltje van de weduwe Kip is nog helemaal intact. Menig Reisters kind kon daar vroeger zijn of haar snoepcent besteden. Ook op zaterdagavonden kon het bij de winkelierster, de weduwe Kee Kip-van den Berge, gezellig druk zijn. Een grote puntzak olienootjes (pelpinda's, zegt men tegenwoordig), kocht men hier toen voor drie cent. Centraal op deze exclusieve fotokaart staat het cafe 't Centrum van N. C. Hanse. Later werd Maijs hier kastelein en van 1909 tot 1912 was A.J. Verjaal herbergier en ook Markusse heeft er nog de glaasjes gevuld.

De meeste Reisenaers kennen hier echter Jacob Slager als cafehouder en hij werd later opgevolgd door Teeuw Slager Jaczn., zijn zoon dus. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog brandde het oude cafe af, maarna enige tijd werd met nieuwbouw begonnen. Er kwam dus weer een nieuw cafe Slager en dit staat er in dezelfde vorm nog steeds. Het was in de tweede helft van de jaren vijftig dat Teeuw Slager besloot ermee te stoppen. Hij nam zijn votledige vergunning mee en opende een slijterij in de Slotstraat. Het gebouw werd toen overgenomen door de gemeente en ondergebracht in een nieuw opgerichte stichting Dorpshuis Dreischor. Maarten Geelhoed was de eerste beheerder. Aan de gevel van het cafe zien we in de vorm van een glas schuimend bier de eerste lichtreclame in Dreischor en voorzover bekend ook de laatste. Gelukkig de laatste, moeten we eigenlijk zeggen. Ook aan de gevel van het verderop staande dorpscafe van Aarnoudse zat zo'n bierbak bevestigd. Of schoon we dat niet precies weten was deze vorm van uitnodigen tot het drinken van een glas schuimend bier al voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog verdwenen. Deze opname dateert vermoedelijk van tussen de jaren 1930-1933.

22. De Ring in het jaar 1914 en als we bij deze foto alle namen van de bewoners zouden moeten vermelden die we in de afgebeelde huizen gekend hebben, dan zouden we daarmee vele bladzijden van dit boekje kunnen vullen. Na cafe Slager wordt het volgende huis grotendeels onttrokken aan het oog door de onthoofde bomen, maar we willen daar toch niet helemaal aan voorbij gaan. Vroeger woonde hier Leendert Klippel, die gehuwd was met Bet (Beije) van Dijke en in het erachter gebouwde huis woonden Frans D. de Bil en Pieternella de Waaij. Frans was vaandeldrager bij de harmonie Crescendo en baanveger op het ijs.

Later kwam Izak Geelhoed hier wonen, maar het huis zelfwas eigendom geworden van de Amerikaan Harry Morgan. Dat is een Amerikaan, die na de watersnoodramp van 1953 drie maanden lang in het dorp huizen schoonschrobde, vuilnisbakken ophaalde en het smerigste werk met een opgewekt gezicht klaarde.

Het oude huis uit 1763 zou aanvankelijk een internationaal ontmoetingscentrum worden. In het dwarsgebouwde huis dat dan voigt en waar nu de hoogbejaarde landbouwer Krijn J. van de Velde woont (Ring 35) woonde heel wat jaren geleden burgemeester E.H.P. van Nahuys. Toen hij ook burgemeester van Noordgouwe werd, vestigde hij zich op huize "Welgelegen" te Schuddebeurs. In hetzelfde huis heeft ook de rentenierende smid Marien Everwijn (Marien de Smid) nog gewoond en Pieter Berman, gehuwd met Maria Johanna Gaanderse was een volgende bewoner. Daarnaast hebben we Herman J. Boogaart lang als bewoner gekend en rechts daarvan de weduwe A.P. Phernambucq, die hier een manufacturenhandeltje dreef. In het volgende huis gingen we aan het einde van de jaren dertig nieuwjaar wens en bij Jan Kees (J.e.) van Langeraad en vervolgens woonde daar metselaar-aannemer Anthony (Toon) J. Verjaal.

Het dan volgende huis, waarvan aileen de deur maar te zien is, draagt muurankers uit 1764. Van oorsprong was het schoolmeestershuis, maar de laatste jaren heeft het deze functie niet meer en is het niet meer door schoolmeesters bewoond geweest.

Dreischor

23. Het gemeentehuis in 1907. ,,'t Plaesen'uus'' zegt men hier op het dorp tegen dit pittoreske raadhuisje, dat hier al in 1637 werd gebouwd. Het he eft een trapgevel, met links ernaast een rijk versierde ingang. Het fries onder het fronton bevat de spreuk: "Doet wei en vreest niemant", waarnaast rechts het wapen van de baljuw Jan van Stavenisse en links een niet nader geidentificeerd wapen, maar waarschijnlijk is het van de secretaris.

Hoger in de gevel Vrouwe Justitita, geflankeerd door wapens van provincie en gemeente. In de vorige eeuw werd het rechter raam vervangen door toegangsdeuren voor de brandspuit. Gelukkig is deze wandaad in 1924 weer ongedaan gemaakt. Inwendig is vooral de burgemeesterskamer interessant.

Op initiatief van burgemeester A.H. Vermeulen heeft het kostbare monument ook inwendig een flinke restauratie ondergaan. Daarbij is op verdienstelijke wijze gestreefd naar aanpassing van de stijl van de gevel, die gelijktijdig ook nog eens goed onder handen werd genomen. Er zijn moerbinten en kinderbalkjes aangebracht uit hout van de gesloopte kerk van Ouwerkerk en in de hoek zit een spiltrap uit hetzelfde materiaal. Twee paneeldeuren stammen uit Dreischor en Zierikzee. De meubels zijn vervaardigd uit eikehout van de kerk te Nieuwerkerk en van vloedplanken uit het eigen haventje Beldert. En aardig is daarbij te weten, dat dit alles bewerkt is door ambachtslieden uit Dreischor zelf.

Op 16 februari 1952 heeft de commissaris van de Koningin in Zeeland het herboren raadhuisje ingewijd.

24. In feite zouden op deze ansichtkaart uit 1901 vier belangrijke Dreischorse monumenten kunnen staan. We bedoelen daarmee van linksaf gezien het raadhuisje, de kazerne, het dorpslogement en de timmermanswinkel van de gebroeders Padmos. Deze laatste ontbreekt, maar daar komen we wat verder in dit boekje nog wei op terug. Ook de kazerne laten we nog even onbesproken en we bepalen ons hier tot het logement "De Drie Schapen".

In de deuropening van het dorpscafe staat met "aekmusje" op Cornelia Verjaal. Dat was de echtgenote van kastelein Dingeman van Bloois. Hij was hier van de jaren zestig tot 1 oktober 190510gementhouder en tevens klein-landbouwer. De afgebeelde heren zijn vanaf links gezien Anthonie Kosten, brievengaarder, H.Th. Klooster, veldwachter, en de andere twee heren zijn vermoedelijk suikerpeetarreerders uit Bergen op Zoom.

Na Dingeman van Bloois werd Maria van der Linde-van der Linde eigenares en daarna Adrie van der Linde. De laatste verhuurde tot 1 mei 1913 het cafe aan Mina de Rijke-Hanse. Marinus Blom vulde hier maar een jaar de glaasjes en op 1 mei 1914 werd Cornelis W. de Mul uit Colijnsplaat de nieuwe huurder van "De Drie Schapen". Rond 1920 werd Leendert Aarnoudse uit Anna J acobapolder de nieuwe eigenaar. Het logement heette toen vele jaren lang Hotel Aarnoudse. Opvolger van Aarnoudse werd Johan de Keijzer en daarna hebben nog diverse anderen het cafe voortgezet.

Sinds 1 april 1987 is het dorpscafe eigendom van de familie E.W.J. van Leeuwen-Braal.

N

~

:i'

.. co co

j)reisch0r.

14 5

25. Een grate groep Reisenaers staat begin 1900 opgesteld voor het .Plaesen'uus'' en "de Kazerne". Dit grate huistussen raadhuis en Iogement - heet in de volksmond al jaren .Kazerne" en het werd gebouwd in 1557.

In de loop der eeuwen hebben heel wat mensen in dit oude huis gewoond. In 1904 woonde M. de Bil met vrauw en vier of vijf kinderen in de grote achterkamer van het huis. Hij was bij de dorpsbewoners beter bekend als "Merien Koole"; dat was namelijk de achternaam van zijn moeder. Er woonden in die tijd wel rond de 25 personen in het huis. Dat ontlokte aan Kee Koole, de moeder van Merien de Bil, de uitraep: "Het lijkt hier weI een kazerne!" Van toen af werd het huis door de pIaatseIijke bevolking "de Kazerne" genoemd.

In 1921 verkocht C. van Bloois het huis aan Marien Dijke, die er weldra intrak en nadat het gebouw enige jaren had Ieeggestaan, verkocht Maria Dijke-de Bil het huis en bijbehorende schuur uiteindelijk aan de plaatselijke huisarts J.L. Braber. In 1975-1976 voIgde algehele restauratie van het woonhuis en renovatie van de bouwvallige schuur. In 1979 bekroonde de beoordelingscommissie van de vereniging .Stad & Lande van Schouwen-Duiveland" deze fraai uitgevoerde restauratie met een fraaie oorkonde. De Kazerne, die dus nooit iets met ingekwartierde soldaten te maken heeft gehad, is sindsdien weer van eigenaar verwisseld, Nieuwe eigenaar-bewoner is de familie J.J.M. Schoonhoven (Ring 3).

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek