Dreischor in oude ansichten

Dreischor in oude ansichten

Auteur
:   C.P. Pols
Gemeente
:   Schouwen-Duiveland
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4645-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Dreischor in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

26. Wie tot de eigenlijke kern van het dorp Dreischor - dat is de Ring - is doorgedrongen, heeft weI eens het gevoel van rond te draaien in een doolhof. De ruimte waarin de bezoeker zich nu bevindt, is echter van een intimiteit en beslotenheid, zoals men die maar zelden elders aantreft.

Op nevenstaande ansichtkaart uit 1916 zien we recht vooruit de Zuidstraat. Dat is door alle eeuwen heen de belangrijkste toegangspoort tot het dorpscentrum geweest. De Ring is eehter ook te betreden via de Jan Kipstraat, Sehoolstraat, Goemansstraat, Noordstraat, Ooststraat en de Meelstraat.

Links op de kaart zien we weer het dorpscafe en reehts daarvan de "tummerwienkeI" van de gebroeders Anthonie en Nieolaas Padmos. Op de andere hoek van de Zuidstraat woonde in die dagen beurtschipper Hendrik Barendregt (1877-1952) en hij was gehuwd met Johanna Viergever. In het dan volgende huis met de zonneblinden zal toen Adriaan Goemans Matthzn. gewoond hebben.

Vervolgens de winkel van Anthony en later van Nieo H. Verjaal en helemaal rechts zien we nog een deel van de smederij van Everwijn. Ook Piet Kievit is hier vroeger dorpssmid geweest.

27. Het grootste monument van het dorp is de imposante kerk, die ligt op een ruim omgracht terrein, waaromheen in een wijde kring de huizen aaneengerijd de mooie kerkring vormen. Zo'n kerkring is in Zeeland een gebruikelijke nederzettingsvorm, maar slechts enkele dorpen hebben een omgracht kerkterrein. Op Schouwen-Duiveland zijn dat aileen het naburige Noordgouwe, bedijkt in 1374, en Dreischor.

Op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee zijn het Dirksland, ontstaan omstreeks 1480, en het iets jongere Nieuwe- Tonge. Omstreeks 1340 werd met de bouw van de kerk begonnen en in latere jaren werd het een tweeschepige hallenkerk, die gewijd was aan de schutspatroon St. Adriaan. Na de watersnoodramp van 1953 was de middeleeuwse kerk dringend aan een opknapbeurt toe en deze restauratie vond plaats van 1959 tot 1968. De gehele kerkruimte werd ontdaan van tussenwanden en inbouwsels, zodat de kerk weer in volle luister is hersteld.

Eiroet un Dreiseher

28. We gaan een kijkje binnen de kerk nemen en zien het interieur van na de laatste restauratie. Dat betekent onder meer dat de gehele kerkruimte werd ontdaan van tussenwanden en inbouwsels. Daarom was het nodig een nevenruimte te creeren, waar kleine kerkelijke activiteiten kunnen plaatsvinden. Hiertoe werd de plaats aan de noordzijde van het koor gekozen, waar eens de sacristie gestaan had. Hiertegen is destijds nogal wat tegenstand geweest, omdat men het als een aantasting van het gave beeld van de kerk op de groene vlakte binnen de kerkgracht zag, maar his torisch waser tegen deze plaats eigenlijk niets in te brengen. Het onderhoud van een dergelijke grote dorpskerk is natuurlijk altijd een probleem geweest. De polder Dreischor had hier de plicht, het gebouw in goede staat te houden. In oude polderrekeningen is derhalve een en ander terug te vinden over de lotgevallen van Dreischor's kerk.

In de jaren rond 1830 zijn vele herstellingen uitgevoerd. De ramen werden vervangen door houten, waarbij in de zuidbeuk tevens rekening werd gehouden met de school, die in het westelijke gedeelte van de kerk was ingericht. In een fles werd toen een briefje gevonden, waarvan de inhoud ons vertelt dat de timmerlieden Jacob Patmos en David Akkerdaas, de metselaar Anthony Verjaal, Frederik Herman, schilder en Jan Lammers voor het "Leij- en Lootgieters werk" reparaties hebben verricht voor f 2900,-.

Een van de eersten, die zich het lot van de kerk aantrokken, was W.R. Kam, zoon van een predikant, die jarenlang in Dreischor had gestaan. Na zijn pensionering als gemeente-architect van Amersfoort in 1917 tekende hij het gebouw uit, ook in de staat die hem uit zijn jeugd bekend was.

In de muren van het koor zijn behalve muurankers ook klankpotten aangebracht, afgesloten met een houten paneeltje met open gesneden visblaasmotief, dat kennelijk de aan de potten toegeschreven akoestische waarde niet belernmert. De preekstoel dateert van omstreeks 1670 en komt overeen met andere op het eiland, onder meer te Nieuwerkerk en Oosterland. In de kapel aan de oostzijde van de zuidelijke beuk van de kerk bevindt zich de grafkelder van de heren van Dreischor. Er staan op de kelder twee marmeren grafmonumenten. Ret oudste is van de gebroeders Cornelis en Johan Ockerse en het andere van Pieter Mogge. Zoals op deze foto duidelijk is te zien, wordt de kapel afgesloten met een fraai bewerkt smeedijzeren hek.

29. De openbare lagere school van Dreischor, zoals die er vroeger uitzag. Dreischor heeft zich altijd gelukkig mogen prijzen met het feit dat er maar een school bestond, hetgeen inhield dat alle kinderen uit het dorp onverdeeld naar dezelfde school gingen. Men kan daar over denken zo men wil maar dat laatste blijven we een goede zaak vinden. In latere jaren hebben enkelen gemeend toch de weg naar een bijzondere school in een aangrenzend dorp te moe ten opzoeken, maar dat kwam slechts sporadisch voor.

De hiernaast afgebeelde school werd in 1902 gebouwd. Waar de kinderen opgesteld staan voor de fotograafloopt nu de Mr. Pieter Moggestraat. De school wordt als zodanig niet meer gebruikt, want het gebouw biedt nu huisvesting aan het streeklandbouwmuseum "Schouwen-Duiveland". Vanaf de hervorming hield men tot 1902 school in een deel van de kerk, want kerk en school waren vroeger zeer nauw met elkaar verbonden. De schoolmeester was tevens voorzanger en koster en naast lezen en schrijven gaf zo'n dorpsschoolmeester in vroeger jaren in hoofdzaak bijbelonderwijs. Verder zaten de leerlingen van aIle leeftijden gewoon bij elkaar, zonder onderscheid in klassen. Ze zaten niet het hele jaar op school natuurlijk. Dat was gewoon te luxe! In de winter ging het nog weI: zo'n zeventig kinderen zeg maar, maar heel vroeger moest de meester het er in de zomer met twintig doen, want de jeugd zwierfuit over de velden of er was elders wel wat te sjouwen.

Als je dan zo'n plaatje als hiernaast bekijkt, dan vraagje je af: wat is ervan hen geworden? Van de kinderen van Van Bloois, Berman, De Bil, Kloote, Wagemaker, Nelisse, Klaasse, Geelhoed, De Bakker, Dooge, Hage, Fondse, Fonteine, Roggeband, Goudzwaard, Klompe, Knulst, Van Langeraad, Kosten, Van der Have, Natte, Van den Houten, Verjaal, Van Felius en de vele, vele Van der Lindetjes?

Deze ansichtkaart dateert van 1931.

DREISCHOR

OPEN B. LIlG SCHOOL

30. Het korte verbindingsstraatje tussen de Ring en de tegenwoordige Mr. Pieter Moggestraat heet nu Jan Kipstraat. Jan Kip - iedereen noemde hem opa Kip in het dorp - heeft wat leeftijd betreft, zelfs een nationaal record gebroken. Hij werd in het jaar 1851 te Dreischor geboren en heeft zijn verdere leven altijd in zijn geboortedorp gewoond. Vanaf zijn honderdste verjaardag is er in het dorp nog heel wat keren feest gevierd want opa Kip is heel oud geworden. Hij overleed alhier op 21 november 1958 op de hoge leeftijd van 107 jaar en 8 maanden. Hij was toen de oudste mannelijke inwoner van ons land. Het naambordje van de naar hem vernoemde straat heeft hij destijds op hoge leeftijd nog zelf onthuld.

De hiernaast afgebeelde ansichtkaart werd op 25 november 1907 door W.e. Kloote uit Dreischor verzonden naar Pietje Beije in Renesse.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek