Driebergen - Rijsenburg in oude ansichten

Driebergen - Rijsenburg in oude ansichten

Auteur
:   W. Harzing
Gemeente
:   Utrechtse Heuvelrug
Provincie
:   Utrecht
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2975-6
Pagina's
:   88
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Driebergen - Rijsenburg in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

In 1969 verscheen de eerste verzameling van prentbriefkaarten en afbeeldingen van ons dorp. Daar deze uitgave is uitverkocht, wordt dit deeltje u hier aangeboden. Het is een uitgebreide aanvulling geworden op het eerste boekje, "Driebergen in oude ansichten". Er zijn weinig of geen doublures. WeI af en toe hetzelfde plekje, maar dan uit een andere hoek bekeken.

De negentiende eeuw is in feite pas geeindigd op 1 augustus 1914, bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Aan het gezapige, knusse leven van weleer kwam een abrupt einde.

Ook voor 1914 waren er al straten bebouwd, zoals bijvoorbeeld het voorste gedeelte van de Traay, het Prins Hendrikpark (thans Burgemeesterpark en Mevrouw Van Vollenhovenpark). In Rijsenburg waren er al lanen aangelegd, onder meer de Emmalaan, de Koninginnelaan (thans de Koningin Wilhelminalaan), de Dr. Schaepmanlaan en wat later de Prins Hendriklaan en de Julianalaan (deze laatste heet thans de Jan Glaudemanslaan).

Na 1918 kwam de eerste stroomversnelling. Het Driebergse bos rond de Acaciavijver en de Koekenpan werd verkocht. De Melville van Carnbeelaan werd door het bos getrokken. In 1922 werd daar midden in het bos het eerste huis gebouwd (thans het "Huis van Licht en Schaduw", op de hoek van de Willem van Abcoudelaan). Het Sterrenbos werd met lanen doorsneden en men begon met de eerste bebouwing. Na de Tweede Wereldoorlog ging het in versneld tempo. De Buntlaan en het Akkerkwartier kwamen aan de beurt, evenals het Horstlaankwartier en niet te vergeten het Wildbaanplan. In 1960, bij de feesten van Rijsenburg, schreef ik reeds, dat in de komende decennia ons dorp meer lOU veranderen dan in de achter ons liggende "Honderd vijftig jaar Riisenburg".

In 1924 werd "Kraaijbeek" door mevrouw Melville van Carnbee publiek verkocht en werden langs de Diederichslaan - waar tot dan een sloot liep - huizen gebouwd. Ook de laan langs "Erica", op de hoek van de Wethouder Verhaarlaan, werd weer in gebruik ge-

nomen en, met het gedeelte tot aan de Diederichslaan, Van Oosthuijselaan genoemd, naar de stichter van de kerk en de dorpskern van Rijsenburg. Ook deze Van Oosthuijselaan werd spoedig aan de "Kraaijbeek"-zijde volgebouwd.

Op verzoek van de uitgever is dit boekje wat doorspekt met toto's van groepen en afbeeldingen van mensen uit vroeger tijd, zodat het geheel een levendiger karakter krijgt. Ter verduidelijking hebben we hier en daar enkele oude prenten ingevoegd, zodat de oorsprong van menige afbeelding wat duidelijker wordt en wat meer gaat spreken, terwijl hierdoor achtergronden kunnen worden geraadpleegd.

Ten overvloede vestigen wij de aandacht op het oude bomenbestand. In groten getale waren statige en eeuwenoude bomen aanwezig. In vergelijking met vroeger is het heden op vele plaatsen een kale, ontluisterde bedoening. Gelukkig begint een "nieuwe wind" te waaien, wat betreft het inpoten van jonge

bomen op de lanen en pleinen van ons dorp.

Hopelijk gaat ook het ministerie van Waterstaat deze weg op en wordt er langs de Rijksweg, waar mogelijk, weer ingeplant, zoals onder Zeist al mocht worden geconstateerd, zodat menig plekje weer aantrekkelijker wordt.

Ook vertrouwen we, dat de architectuur van het nieuw te creeren winkelcentrum zal worden omgeven met groen en bomen naar de "wijze der vaderen".

De restauratie van de kerk van Rijsenburg uit 1810 vordert gestadig. Als iedereen meewerkt, zal kerk met plein over enige tijd een kostbare aanwinst betekenen voor onze gemeenschap.

Grote dank breng ik hier aan allen die door fotomateriaal of inlichtingen mij behulpzaam waren. Dit heeft mijn werk ten zeerste verlicht. Veel heb ik ook kunnen putten uit de honderden negatieven die ik van Barend Kraal heb geerfd en die F. v.d. Broek voor mij afdrukte. Beiden ben ik grote dank verschuldigd,

1. Op de grens van Zeist en Driebergen-Rijsenburg ontrnoetcn we de postkoets waarin het gezelschap "Petrus Judocus van Oosthuijse", na honderd vijftig jaar, het door hem gebouwde dorp met kerk van Rijsenburg - op 1 augustus 1810 - bezoekt. Binnen in de koets ontwaren we P.l. van Oosthuijse, Vooraan op de bok zit zijn dochter Henriette en bovenop, naast de figuur met opgeheven hoed, zijn zoon Johannes.

1n de onmiddellijke nabijheid van het Station ZEIST-DRIEBERGEN en het pas geopende WILLlHKSPARK.

2. Boven: hotel "Woud en Bergoord" aan de Zeisterkant van het station. Omstreeks 1880 werd dit hotel geexploiteerd door Willem Schols jr. Zijn vader, Willem Schols sr., was hotelier in het "Wapen van Rijsenburg", Beide hotels hadden een stalhouderij. Onder beelden we een oude advertentie af, die de aandacht vestigt op "Woud en Bergoord".

3. Ret station Driebergen-Zeist, genomen vanuit het oosten. Het pand werd in 1864 gebouwd, gedeeltelijk op de oude fundering van het gebouw uit 1844. In 1899 is het verbouwd en kwam er een verdieping op. Ons station is een van de oudste van ons land. In 1839 liep de eerste trein tussen Amsterdam en Haarlem. Amper vijf jaar later, in 1844, werd ons station in gebruik genornen, zoals het orgaan van de spoorwegen, "De Stoompost", op 21 juni van dat jaar wist te melden. Ook andere tijdschriften schonken aandacht aan ons station, onder meer "De Katholieke Illustratie" van 1875. Dit alles is uitvoerig omschreven in mijn boek "Driebergen-Rijsenburg, hoe zij ontstonden en groeiden".

4. "Rose Villa" bij het station Driebergen-Zeist, rond 1910. Hierin was in de negentiende eeuw een hotel-restaurant van A. Cob us ondergebracht. Bij de opening van het station in 1844, beschrijft "De Stoompost" het hotel als "heerlijk" en "een wezenlijke uitspanning". Nadat aan de Zeisterzijde "Woud en Bergoord" was gebouwd, is hotel "Dennenoord" verkocht aan particulieren, die het verbouwden, onder andere door het een verdieping hoger te maken. Omstreeks de eeuwwisseling woonden er de dames Insinger. Later werd het bewoond door de heer Brand. In 1929 brandde het grotendeels af, maar werd mooier dan ooit weer opgebouwd. In 1945 is het door de geallieerden gebombardeerd, omdat er waarschijnlijk Duitsers in waren gehuisvest, Na deze totale verwoesting is het niet meer opgebouwd.

5. Het oude seinhuisje bij de overweg. Dit is het oude tuinhuisje van het bui ten "Beerschoten". Het heeft tot 1971 dienst gedaan als seinhuis en moest toen worden afgebroken voor de verbreding van de spoorwegovergang. Er is nog gepoogd het te vervoeren naar het Spoorwegmuseum, maar dit alles werd veel en veel te kostbaar zodat dit typisch specimen van de negentiende eeuw helaas moest worden vernietigd.

6. Van het station komend, zien we aan de Iinkerzijde het buiten "Beerschoten", dat ornstreeks 1885 door de familie J. Willink werd bewoond, Later schonk deze farnilie het buiten aan de toenmalige gemeente Driebergen en thans bevindt zich op deze plaats een gemeentepark. Ook de overtuin, het huidige .Jiertcukamp", werd aan de gemeente geschonken.

7. "Beerschoten" (stcendruk) rand 1865. Toen de heer Willink op 10 juli 1887 overleed, bleek dat hij zijn buiten aan de gemeente Driebergen had gelegateerd, op voorwaarde ... dat het huis moest worden afgebroken en het domein als wandelplaats zou worden opengesteld. Op de plaats van dit huis bouwde de gemeente, uit dankbaarheid, de bekende huidige koepel anno 1889. Links op de heuvel staat het tuinhuisje, dat na aanpassing tot seinhuisje werd gepromoveerd.

8. De koepel in het park "Beerschoten-Willinkshof'. Architect C.B. Posthumus Meijes werd ge inspireerd door de bekende, in een Engels park gclcgcn "Temple d'Amour", die Mique en beeldhouwer Deschamps in 1777 bij het Trianon van Marie Antoinette oprichtten, De overtuin, de huidige hertenkamp, is later door mevrouw Willink aan de gemeente geschonken, Een lange reeks van jaren was de heer Straus met het toezicht op deze kamp belast.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek