Duiven in oude ansichten deel 1

Duiven in oude ansichten deel 1

Auteur
:   J.A.J.M. Frijhoff
Gemeente
:   Duiven
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1484-4
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Duiven in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  >  |  >>

29. Ook in Duiven heeft een molen gestaan, namelijk over het spoor aan de Achterste Hoek. Mathias van der Grinten bouwde de molen in 1804. Later kwam de molen in handen van de familie Hoppenreys. Omstreeks 1900 trouwde een dochter van Hoppenreys met een zoon van de molenaarsfamilie Pijnappel (eigenaar van de stellingmolen tussen Zevenaar en Babberich). In 1927 werd de molen verkocht aan Wieleman, een goedwillende amateur in het molenaarsvak. Op 1 maart 1931 kocht L. Willemsen de molen, die inmiddels in zeer slechte staat verkeerde, Er werd een dieselmotor ill geplaatst om niet aileen vall de wieken afhankelijk te zijn. In 1943 werd de molen gerestaureerd door molenmaker Kreeftenberg uit Varsseveld. Lang heeft Willemsen er niet vall mogen genieten, want de mo1en werd op 7 oktober 1944 zinloos door de Duitsers opgeblazen. De een meter dikke rnuren spatten als bordpapier uit elkaar.

30. AI in 1903 stond het "Stations Koffiehuis" aan de huidige parallelweg. Het woordje "koffie" moeten we, gezien de foto, niet a1 te serieus nemen; pils en "sterker" waren meer in trek. Links en rechts naast de deur staan de gebroeders Peters, die destijds eigenaren waren van het cafe. In het begin van deze eeuw werd het cafe gekocht door Det Mom die het tot na de oorlog beheerde. Zijn zoon, Jo Mom, nam toen het cafe over en op het ogenblik woont de kleindochter van Det Mom erin. Achter de tafel zitten enige spoorlui, De "haspel" op de voorgrond gaf toegang tot het station. Aan de overzijde van het spoor waren nog drie van dergelijke "haspels", een om de mensen tegen te houden en twee om de koeien, die op het land van Thomas van Leeuwen liepen, tegen te houden. Links naast het cafe was in de jaren dertig een "Bietenwaag". Wagens met bieten en later met stro konden hierop worden gewogen.

31. Ze konden er wat van, de Duivense blazers. AI een jaar na de oprichting werd er op een concours cell eerste en een ereprijs behaald in de marsafdeling. Deze foto werd in 1922 gemaakt voor cafe Mom. Vele families waren door verscheidene personen vertegenwoordigd. We zien op de bovenste rij, van links naar rechts: Det Mom, Theet Verhoeven, Joseph Verhoeven, Gerrit Jansen en Piet Jansen. Onder hen: Piet Jansen, Willem van Hummel, Th. van Hummel, Drikus Lenting, Gradus Tiedink en Hein Ebbers. Op de onderste rij: Willem Ebbers met trommel, Th. Willemsen, Hent Reuling, dirigent A. Spalln uit Zevenaar die ook de harmonie van Loo onder zijn hoede had, Hent Tiedink en A. van Hummel.

liez cnt op uuive

32. Elise van Mastrigt zal niet hebben verm oed dat haar handschrft na vijfenzeventig jaar in een boek zou komen. Helemaal links staat de pastorie. Rechts naast de kerk zien we vervolgens eerst de achterkant van cafe Hugen en daarnaast de kosterswoning die bij de kerk hoorde. Het hoge dak daarachter is van het Sint-Jozefklooster, dat in die tijd werd gebruikt door Holleman, de fruithandelaar. Tussendoor is nog net de voorkant van de bierbrouwerij te zien. Helemaal rechts is ten slotte de zaak van Van Laak. De kinderen op de voorgrond staan op het Droopad. De Droo lag ongeveer tussen de Van Schaikstraat en de Thuvinestraat. Het was een groepje van ongeveer veertien kleine bedrijfjes, een soort buurtschap, evenals de Eng en de Woert. Een van de laatste overblijfselen van de Droo is het bedrijf van Klappers aan de Thuvinestraat.

u

33. Een van de oudst bewaard gebleven afbeeldingen van de Remigiuskerk in Duiven is deze plaat, waarop het interieur en het exterieur van de kerk staan zoals het was in 1898. Ret bovenste portret is van de hoogeerwaarde heer J. Westerman, deken van het dekenaat Doesburg en pastoor te Duiven. Deken Westerman overleed op 15 maart 1900 te Lichtenvoorde en werd opgevolgd door pastoor P. van Rout. Ret onderste portret is van kapelaan A. Boer. Tijdens het pastoraat van pastoor Westerman was de oude Sint-Remigiuskerk te klein geworden om het in die dagen groeiende aantal parochianen voldoende zitplaatsen te bieden.Dit was aanleiding tot allerlei onaangename taferelen bij de jaarlijkse verpachting van de plaatsen. Voor pastoor Van Rout was dan ook de moeilijke taak weggelegd hierin verandering te brengen.

34. Een foto uit 1907 van de Remigiuskerk vlak voor de verbouwing. In 1900 werd er door de bekende architect Joseph Th. Cuypers (bouwer van de nieuwe Sint-Bavo in Haarlern) een begroting gemaakt: "Voor herstelling van de kerk f 47715.- en voor den bouw van een verdieping op toren f 5620.-". Ret duurde tot 1910 voor met de bouw werd begonnen. In januari 1910 werd er een 4% obligatielening groot f 35.000,- uitgeschreven, die op 4 februari ruim overtekend bleek te zijn. Op 6 december 1909 was de noodkerk aanbesteed en gegund aan Th. Lendering en F. Klappers uit Groessen. De verbouwing van de kerk volgens het plan van de architecten Cuypers en Stuyt werd aangenomen door Frans Paes uit Venlo voor de som van f 39.242,50. Voorwaar geen kleinigheid. Voor de restauratie van de oude kerk en toren werd door het rijk f 20.000,- bijgedragen.

35. De verbouwde Sint-Rcmigiuskerk. De foto geeft een fraai beeld van de veranderingen die in 1910 zijn aangebracht. Uit oude notulen van de kerk halen we het volgende aan: ... De verbouwing had in 1910 een vlot verloop. De eerste steen werd gelegd den 19 mei 1910, de feestdag van den heilige Petrus Celestin us. Moeiltjkheden kwamen niet voor en bij de uitvoering zijn geen ongevallen voorgekomen. Het werk kon dan ook in het voorjaar van 1911 naar genoegen worden opgeleverd. De kerk werd kort daarna door monseigneur Van de Wetering, Aartsbisschop van Utrecht, geconsacreerd ... Vit enige rekeningen van de verbouwing weten we dat op 1 december 1910 twee fust prima Zweedse Calcium Carbid werden gekocht met een nettogewicht van tweehonderd kilo voor een prijs van f 23,-. In 1919 werd de toren en het oude schip van de kerk gerestaureerd door architect I.H. Tiemens uit Arnhem.

36. Van het oude interieur vermelden we de volgende wetenswaardigheden. In 1826 was er een totale vernieuwing van de kerkbanken. Uit een brief van 8 juli 1857 weten we dat de kerk te klein was geworden. Aangezien er geen geld was voor vergroting van de kerk zoeht men een andere oplossing. Het kerkbestuur kwam toen op het lumineuze idee om dan maar een verdieping in de kerk aan te brengen door de lambrizering van het koor door te trekken. Op 24 februari 1882 ging er een brief, ondertekend door pastoor J. Westerman en Herman Rutjes, naar monseigneur Sehaepman, aartsbissehop van Utrecht, betreffende het kerkorgel. Aangezien het orgel niet meer gebruikt kon worden, besloot het kerkbestuur tot afdoende reparatie en gedeeltelijke vernieuwing, uit te voeren door W. Gradussen, meester-orgelmaker te Winssen. Laatstgenoemde beraamde de kosten op f 1180,-.

~ - - -?::r.-:. . ::..- .;. _

37. Het interieur van de rooms-katholieke Sint-Remigiuskerk in 1935, versierd met vaandels van diverse verenigingen. Het lage en ondiepe koor dat waarschijnlijk van de vijftiende eeuw dateerde werd bij de verbouwing van 1910 gesloopt. Op de foto is goed te zien welk gedeelte er in 1910 werd aangebouwd. De smallere pilaren voor in de kerk zijn nieuw. De grens ligt ongeveer bij het rooster in het middenpad. Verloren gingen ook de prachtige preekstoel en het altaar. Tijdens het pastoraat van pastoor Van Schaik kwam er in 1929 een nieuw kerkorgel in de kerk.

38. Verscholen achter het groen, links naast het gemeentehuis, ligt het huis van de familie Snelder. In de jaren twintig en dertig was daar het postkantoor gevestigd met als directeur Theo ("Dut") Snelder, SneIder had daarnaast nog enige bijverdiensten uit verkopen voor de "Boerenbond". Het postkantoor werd later verplaatst naar het pand waar tot voor kort het Kleuterhuis in zat, aan de rijksweg. Aanvankelijk was Jan Koster daar directeur. In 1952 nam H.J.A. Hoes het roer van Koster over. Tot 1963 heeft hij zich moeten behelpen met het bestaande pand, voor er een "echt" postkantoor met woonhuis werd gebouwd aan de Pastoriestraat. Op de foto zien we de vooroorlogse bemanning, met van links naar rechts: Jan Straatsma, Hent Derksen (postbode in Groessen), Dut van Huet en Theo SneIder.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek