Duiven in oude ansichten deel 2

Duiven in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J.A.J.M. Frijhoff
Gemeente
:   Duiven
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2942-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Duiven in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

19. De havezate "Magerhorst" is in de ogen van de fabrikant van deze ansichtkaart zelfs een kasteel geworden, terwijl het huis eigenlijk nog maar een slap aftreksel is van het voormalige huis dat al in de veertiende eeuw wordt genoemd. Toch mogen we al blij zijn dat het niet helemaal verloren is gegaan nadat het in de loop van deze eeuw rijp voor de sloop was geworden. Dat lOU toch weI erg jammer zijn geweest voor een van de oudste stukjes Duiven. Voor de oorspronkelijke inwoners van Duiven is het een vanzelfsprekendheid dat de Magerhorst er staat. Maar de in steeds grotere getale binnenkomende nieuwe bewoners van de gemeente Duiven zullen met het zoeken naar de geschiedenis en het verleden van Duiven terugkomen bij de Magerhorst als een van de eerste bouwstenen van een nu bloeiende gemeente waar het goed wonen is.

20. De statige boerderij "De Ploen", gebouwd in 1893. De oorspronkelijke Ploen was een oude havezate, bewoond door ene familie Mom en vervolgens in het begin van de zeventiende eeuw door de familie Smulling. Het werd in 1710 aan de Kleefse regeringsraad Von Hyrnrnen verkocht. In 1836 werd het verkocht aan baron Van Voorst tot Voorst, kamerheer van de koning en wethouder, later burgemeester van Duiven, Van het oorspronkelijke huis zijn geen oude afbeeldingen bekend. WeI komt het voor op oude landmeetkaarten uit de regio. Het huis zoals het er nu staat werd aanvankelijk bewoond door Hannes Verhoeven die er een boerenbedrijf met vooral melkbeesten en weiland had. Vervolgens kwam zoon DoIf Verhoeven erop en momenteel wordt het door een achterneef van Dolf bewoond.

21. Deze opname van de villa Welleveld moet van voor de Tweede Wereldoorlog zijn. De hekken schijnen er in de jaren dertig uitgehaald te zijn. De toenmalige bewoner, baron Van Dorth tot Medler, reed in die tijd al in een auto en was mogelijk bang voor beschadiging van zijn "vehicule" ... In die tijd was Verhoeven er tuinman voor zo'n f 12,- per week. De baron was mede-oprichter en beschermheer van de schutterij "Onderling Genoegen", reden genoeg om hem bij het schuttersfeest een vendelhulde te brengen. Het huis dat tot voor enkele jaren aan de Van Dorth's toebehoorde, is inmiddels verkocht aan de koperslager Gerritsen. Te midden van aile nieuwbouw staat het er nu als een stukje historie.

22. Het lijkt me een wat tegenstrijdige naam voor een wegenbouwmaatschappij met een stoomwals: "N.V. De Geruischlooze." De opname is gemaakt bij de verbetering van de rijksweg in het begin van de jaren dertig. Van een klinkerweg met de nodige gaten, waardoor het rijden erover geen onverdeeld genoegen was, veranderde de weg in een strakke basaltweg. Toen men aan het gedeelte van de rijksweg in het dorp begon, bleek dat er over grote lengte blauwe klei uitgegraven moest worden omdat deze te zacht was om er een weg op aan te leggen. Bij die gelegenheid heeft men nog een ketting met kogel eraan uit vroeger tijden naar boven gehaald. Helemaal links op de foto staat Bouwman, vierde van links is Willem Peelen, de anderen behoren tot het personeel van de onderneming uit Heemstede.

23. Cafe Halfwegen was vroeger een pleisterplaats voor het doorgaande verkeer tussen Duitsland, de Achterhoek en Arnhem. Veel voerlui met paarden stopten er voor een min of meer lange rustpauze. Tegenwoordig is het cafe alleen nog van plaatselijk belang, al zal menig dauwtrapper er op Hemelvaartsdag afstappen voor een verfrissing. De oorspronkelijk aanwezige "melksalon" is hier al verwijderd en vervangen door een terras met zitjes.

24. Deze beide foto's naast elkaar geven een beeld van het in- en exterieur van de melkinrichting "De Volharding" te Duiven aan de huidige Van Dorth tot Medlerstraat. De eigenaar, Driessen, werkte aanvankelijk in Arnhem waar hijzelf melk ventte en waar zijn vrouw een "comestibles"-zaak dreef op de Klarendalseweg. In 1930 trok de familie naar Duiven om de melkinrichting te beginnen. Er werd melk gepasteuriseerd en boter en diverse papsoorten zoals gortepap en rijstepap gemaakt. Het bedrijf had een eigen laboratorium onder andere om het vetgehalte van de melk te bepalen. Brandenburg werkte in die tijd als werknemer in de fabriek en later ook Bernard Schenning. De melk werd met paard en wagens en met auto's opgehaald bij de boeren en de volgende dag voor zes uur weggebracht, bij voorbeeld naar Insula Dei, de Hezeberg, het Elisabeth-Gasthuis en diverse slijters in Arnhem. De vrachtauto's zijn neg gestookt met hout en turfjes.

2S. In het interieur van de melkfabriek ziet u hier een gedeelte van de pasteuriseerrnachine, die op stoom werkte. Rechts staat de heer Driessen en middenboven een werknetner uit Arnhem die's zondags vanwege de drukte kwam helpen. Driessen had er zelf ook nog wat vee bij en rnocht er graag wat handel bij doen, waar hij onderweg bij de klanten vaak tegenaan liep. In het begin van de jaren vijftig werd Driessen door de Carniz uit Arnhem (tegenwoordig de Coberco) uitgekocht in het kader van de schaalvergroting van de melkfabrieken. Na de ontmanteling van het bedrijf werden huis, opstallen en grond aan Gradus Raben verkocht die het op zijn beurt na een jaar weer verkocht aan Theet Jansen. Bij de uitvoering van aile uitbreidingsplannen van de gemeente Duiven viel ook dit pand in het begin van de jaren tachtig ten prooi aan de slopersharner.

26. Aan de weg Duiven-Loo stond de Duivense Molen. Het gemeenteverslag van Duiven uit 1853 vermeldt:

Als fabrijken kunnen in deze gemeente slechts twee korenmolens en wei 1 wind en 1 rosmolen, en voorts eene bierbrouwerij, welke laatste allengs meerdere uitbreiding erlangt, vermeld worden. De windmolen is hier afgebeeld. Vanaf 1804 was de molen annex bakkerij in bedrijf. Toen de molen en bakkerij in 1839 door de zoon van de oprichter, Jacobus van der Grinten, aan J.J. Hoppenreys werd verkocht, kwamen beide partijen overeen elkaar niet te beconcurreren. Zij zouden geen molenkarren in elkaars gebied doen rondgaan en niet eenzijdig het scheploon verlagen. L.C. Willemsen uit Gendringen was vanaf 1931 de laatste eigenaar van de molen, die ten slotte, met de bevrijding in zicht, in 1944 toch nog ten onder ging.

27. Het heeft heel wat moeite gekost om een behoorlijke foto van het station Duiven te pakken te krijgen, maar de moeite werd ten slotte beloond met deze fraaie opname van het baanvak Arnhem-Zevenaar. Compleet met stoomtrein, stationsehef en bediener van de spoorbomen. Het baanvak bestond uit dubbelspoor met (hier niet te zien) een aftakking voor het laden en lossen van goederen. Overgeladen werden bij voorbeeld kolen door Nijland, Gieben en Meier, mars door Hugen van de boerenbond en stro door Franken. Helemaal reehts is noghet "openbare toilet" te zien. Het gebouwtje aehteraan is een kleine goederenloods. De foto dateert van het begin van de jaren dertig. Het station bestond toen eehter al geruime tijd gezien het gemeenteverslag uit 1856 dat vermeldt: Er bestaan hier geene andere middelen van vervoer te lande dan de Rijnspoorweg in de rigting van Arnhem naar Emmerik, die den 12 Februarij 1856 geopend is en waarvan ook hier gebruik kan worden gemaakt, als zijnde te Duiven een halt gevestigd.





28. Hier een frontaal aanzicht van het stationsgebouw te Duiven. De stationschef bewoonde de rechterhelft van het gebouw en was zodoende 24 uur bereikbaar. De deur helemaal links leidde naar de wachtkamer terwijl zich achter de deur daarnaast het kaartjesloket bevond. Er hoefde bij de Nederlandse Spoorwegen to en nog niet zo met personeel gewoekerd te worden. Het station raakte aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, door een in brand geschoten trein, zelf ook in brand. Het duurde nog tot het einde van de jaren zeventig dat de Duivenaren weer met de trein naar Arnhem en Zevenaar konden. Toen pas oordeelden de Spoorwegen, door de uitbreiding van Duiven, het aanleggen van een halteplaats weer verantwoord.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek