Eindhoven in oude ansichten - een wandeling door Gestel

Eindhoven in oude ansichten - een wandeling door Gestel

Auteur
:   Jacques Govers en Willem van der Sommen
Gemeente
:   Eindhoven
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3583-2
Pagina's
:   96
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Eindhoven in oude ansichten - een wandeling door Gestel'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

49 Het winkelhuis en de twee middenstandswoningen aan de Staringstraat werden in opdracht van de heer H. van Lotringen rand de jaren twintig gebouwd. Duidelijk is hier

de hand van architectTh.P. van den Boomen waar te nemen. Het glas-in-lood

in de bovenlichten van de raampartijen werd geleverd door Het Verfhuis van de firma Van den Hurk uit Eindhoven. De buurt, heeft, op enkele zeer jonge bomen en wat lantaarnpalen na, nauwelijks enige aankleding. Hoe anders is het nu. Fraaie boompartijen en inrichting en aankleding met straatmeubilair dragen zorg voor een rustiek karakter

en de straat mag zelfs chic worden genoemd.

50 Deze middenstandswaning en aan de Guido Gezellestraat zijn eveneens duidelijk herkenbaar als een antwerp van architect Th.P. van den Boomen. De gevels werden opgetrokken van ruwe handvormstenen met een schaduwgevende diepe voeg. De pannen werden geleverd door de Verenigde Zwalmer Dakpannenfabriek. Deze wijk, Nieuw-Gestel, kreeg voornamelijk straatnamen van dichters en schrijvers. In dit gedeelte van de wijk is de huizenbouw wezenlijk anders, maar oak de ruimtelijke indeling is duidelijk afwijkend van opzet. Het plein, op deze kaart van 1 935,

heeft een fraai plantsoen, waarbij opvalt hoeveel ruimte er vo or groen beschikbaar werd gesteld en - in tegenstelling tot tegenwoordig - hoe goed het werd onderhouden.

5 1 Deze opname van de Guido Gezellestraat geeft een duidelijk beeld van hoe de woonwijk (Schrijversbuurt/Nieuw Gestel) er omstreeks 1930 heeft uitgezien. De wijk bestond uit twee gedeelten. Het gedeelte rand het Guido Gezelleplein is ontworpen door architect Hanrath en bestaat uit forse tweelaags herenhuizen met verspringende raoilijnen en vo ortuinen. Tot dit gedeelte behoort oak het gezellenhuis van architect Ingwersen, midden achteraan op deze ansichtkaart. Het andere gedeelte aan de Helmerslaan, eveneens met verspringende raoilijnen en voortuinen, is ontworpen door architect G. Elshout.

Het bestaat uit woningen van twee en drie bouwlagen voorzien van platte daken met overstek. Aan deze woonwijk is tot op heden weinig veranderd.

52 Het Woonhuis voor ]onge Mannen, aan de Guido Gezellestraat 35, werd ontworpen door architect Arnold Ulricus Ingwersen en in 1929 gerealiseerd. Philips trok aan het einde van de jaren twintig oak alleenstaande mann en aan. Het pensiongedeelte kreeg 32 kamers, twee badkamers en drie douches. Voor de dienstboden waren er vier kamers. De bewoners werden geselecteerd, in die zin dat zij dienden te behoren tot de N ederlandse Hervormde Kerk. Uitgaande van het Nederlandse ]ongelings Verbond werden in een advertentie de volgende facetten aangeprezen: comfort, gezelligheid, stromend water en cen-trale verwarming op alle kamers, badkamers, douches, prima keuken, dank ere kamer en

een leeszaal. Inlichtingen: aan het huis ofbij de inwonenden. Tijdens de oorlogsjaren had in de nok van het huis een twaalftal onderduikers een verblijfplaats. Het verkrijgen van voldoende eten was toen een zaak van voortdurende

zorg. De bewoners hielpen het beheerdersechtpaar Muller vaak mee met het vervoer op een handkar van aardappelen, die clandestien bij een boer werden gekocht. In de woonkamers onder de vloer werden deze dan bewaard. Het is

voorgekomen dat door verraad de gehele zojuist binnengesmokkelde mondvoorraad in beslag werd genomen. Het gebouw heeft tot 1966 als zodanig dienstgedaan. Nu is er een studentenhuis.

53 De Jan Luykenstraat zoals die er omstreeks 1930 heeft uitgezien. Deze ansichtkaart is op 1 8 september 1939 afgestempeld. De straat maakt deel uit van wat in de volksmond Nieuw-Gestel werd genoemd. De huizenbouw in zawat de hele 'schrijversbuurt' komt sterk overeen. Kenmerken zijn, in tegenstelling tot deze straat, de platte daken en de identieke houten tuinafscheidingen. De bomen zijn hier al aardig aangegroeid. Verkeer was er nauwelijks. Er was toen oak geen parkeerprobleem. De beide torens van de Sint-Catharinakerk steken op de achtergrond boven alles uit.

54 Het Sint-Catharinalyceum, tegenwoordig het Van Maerlantlyceum. Aanvankelijk was het SintCatharinalyceum ondergebracht in hetzelfde gebouw als het Sint-Joriscollege aan de Elzentlaan. Het Sint-Joriscollege was voor de jongens en het Sint-Catharinalyceum voor meis-

j es. Het Joriscollege was genoemd naar de patraonheilige van de Sint-Jorisparachie, waarin het college werd gebouwd, en het lyceum voor meisjes werd naar de patraonheilige van de Sint-Catharinaparachie genoemd. Beide middelbare scholen werden op

13 september 1917 opgericht. Het Sint-Catharinalyceum is tijdelijk gevestigd geweest in de Sint-Catharinastraat, waar vier aangepaste waning en onderdak baden. Na het gereedkomen

van de nieuwbouw in Den Elzent werden beide scholen weer samengevoegd, tot 1950. Vanwege het grate aantalleerlingen werd voor de meisjes een nieuwe school gesticht aan de

Jacob van Maerlantlaan. Deze nieuwbouw werd op 20 november 1953 betrakken. Met ingang van het schoolj aar 1968 werden aan het Sint-Catharinalyceum oak jongens toe-

gelaten en werd de naam veranderd in hetVan Maerlantlyceum, naar de straat waaraan de school was gevestigd.

55 De hal van het Van Maerlantlyceum. Deze foto van Martien Coppens van de hal van het Sint-Catharinalyceum is uit de periode dat aHeen nog meisjes daar les kregen, dus van voor 1968. Het schoolgebouw is als een carre gebouwd rand een atrium, zoals duidelijk op deze foto is te zien. Een Grieks marktplein met zuilen als steunpilaren voor de tweede verdieping is wellicht de inspiratiebran van de architect geweest. Bijzonder in deze hal is de muurschildering van de kunstenaar Lambert Simons, die de hele achterwand bedekt. De schildering bestaat uit Griekse motieven van Ionische natuurfilosofen met als centrale punten de vier natuurelementen water, lucht, vuur en aarde. Zowel door de school als

de leerlingen, hoewel die tegenwoordig niet direct enthousiast over deze schildering zijn, wordt ze met respect behandeld. Al ruim veertig jaar siert ze de aula en heeft ongewild te lijden gehad van het voortdurend slepen met de schooltassen langs de wanden. Tegenover de muurschildering staat, in de balustrade van de tweede verdieping, nog het Sint-Catharinabeeld dat herinnert aan de vraegere naam en patrones van de school.

56 Deze ansichtkaart toont de Heliport aan de Boutenslaan. In 1954 moest voetbalvereniging Veloc, die er zijn terrein had liggen, vertrekken naar het nieuw aangelegde sportpark Gestel aan de Locatellistraat. De Belgische luchtvaartmaatschappij Sabena wilde op die plek een helihaven aanleggen die de verb inding moest vormen tussen Brussel, Eindhoven en Duisburg. De luchtvaartmaatschappij wilde oorspronkelijk een Europees helicopternetwerk opzetten. De officiele opening van Heliport Eindhoven was op 1 9 april 1 955.

Ter gelegenheid van dit heuglijke feit hield Sabena

rondvluchten boven Eindhoven. Toen de voorlopige helihaven in 1 958 een definitief karakter kreeg, klaagden de zusters clarissen over de herrie. Ook de leerkrachten van het Van

Maerlantlyceum sloten zich hierbij aan. Mede doordat uitbreidingen niet mogelijk waren, besloot Sabena in 1966 de vluchten op en van Eindhoven te staken. In 1972 kreeg de helihaven

een bestemming als verkeerstuin. Thans is op deze plaats de VOC-rijopleiding gevestigd.

57 'Kasteel Rapenburg op Gennip' luidt de tekst op deze foto, maar men sprak oak over Rapelenburg. Het was een oud huis dat aan het einde van de achttiende eeuw werd gebouwd en door de Dommel was omzoomd. In 1807 stierf eigenaresse Maria Aldegonda Raessens, weduwe van Francis Vermeulen.

Het geheel werd daarna in 1817 voor f 5185 verkocht aan Nobertus Johannes Janssen te Gestel. Op 7 november 1850 werd het kasteel voor het luttele bedrag van f 2800 opnieuw verkocht, aan rentenier Francois Nieuwenhuys. Daarna wisselde het kasteel nogal eens van eigenaar, totdat het op 5 april 1 898 werd verkocht aan Johannes Hegener, sigarenfabrikant te Eindhoven. De familie P. Hegener gebruikte het als

buitenverblijf. De hele tuin was omgeven door een muur van een eigenaardige geholde steensoort (vermoedelijk zongedroogde stenen), waarin de vogeltjes graag hun nest bouwden. Een karpervijver en

een moestuin zorgden voor het 'Innerlijke' van de bewoners. Het huis is na de Tweede Wereldoorlog gesloopt am plaats te maken voor het klooster aan de Sint-Claralaan. Alleen de toegangspoort van 'kasteel'

Rapelenburg staat nag aan de Genneperweg. Verder herinnert de straatnaam Rapelenburglaan nag aan het au de huis.

58 De kasteelpoort van het clarissenklooster. Het kasteel bleef als een stenen poesaka in handen van de Eindhovense familie Hegener, totdat de gemeente Eindhoven Rapelenburg met alle gronden onteigende voor de aanleg van de Boutenslaan, sloopte en later aan de zusters clarissen verkocht. Daarmee was het lot van kasteel Rapelenburg beslist. De sloper kwam. Wat de eeuwen getrotseerd had, viel onder zijn handen. De gedachte dat vanuit de cellen van het nieuwe klooster bij dag en ontij de gebeden der clarissen naar de hemel opstijgen, mag een troost zijn voor de familie Hegener voor het

zware offer dat zij brachten. Tot voor enkele jaren was het traditie am bij de clarissen een worst te brengen, wanneer men goed weer nodig had voor een evenement in de buiten-

lucht. Als dank baden zij tot hun patroonheilige Sint-Clara, de patroon van goed weer.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek