Eindhoven in oude ansichten - een wandeling door Tongelre

Eindhoven in oude ansichten - een wandeling door Tongelre

Auteur
:   Jacques Govers en Willem van der Sommen
Gemeente
:   Eindhoven
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3563-4
Pagina's
:   96
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Eindhoven in oude ansichten - een wandeling door Tongelre'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

19 De Sint-]osefkerk na de uitbreiding van 1952. De kerk was toen de grootste van Eindhoven en beschikte over 1250 zitplaatsen. In de loop der jaren werd de kerk aanzienlijk verfraaid. Veelzijdig kunstenaar Max Weiss bekleedde de kerk met opaline wanden en maakte keramische kruiswegstaties. De gebrandschilderde ramen waren oak van zijn hand. Door Luc van Hoek werd een gedeelte van het plafond beschilderd. Wim Hatzing maakte veel beelden die alle een plaats in de kerk kregen. Waar al deze kunstschatten bij de sloop van de kerk in 1992 zijn gebleven, is niet be-

kend. De kerk was toen door de grote terugloop van het aantal kerkgangers te groat geworden en werd verkocht aan de Sociale Waning Stichting, die het gebouw liet slopen. In

1993 werd er het wooncomplex Sint-]osephlaan gerealiseerd, met 78 seniorenwoningen. Als herinnering aan de Sint-]osephkerk werd bij de opening van het wooncomplex een ge-

denksteen onthuld met als sokkel een stuk pilaar uit de voormalige kerk.

20 Deze kaart toont het Eindhovenskanaal met de brug in het verlengde van de Poeijersstraat, gezien vanuit de richting Geldrop. Duidelijk komt tot uiting hoe landelijk deze omgeving nag was. Rechts enkele huisjes waarvan er een dienstdeed als cafe en een rustpunt was voor de 'reis' tussen Tongelre en Stratum. De 'reiziger' kon er zich laven. De brug, en daarmee de verbinding naar de Geldropseweg verdween, am na 1950 plaats te maken voor het industrieterrein 'De Kade', terwijl aan de overzijde de DAF haar domicilie kreeg. De Poeijersstraat eindigt bij de Ruydaelbaan maar

liep vroeger door en kwam uiteindelijk op de Geldropseweg uit.

21 Het inmiddels afgebroken woonhuis op de Tongelresestraat 260, later huisnummer 386. Het werd bewoond door de familie Lammers. De namen van de beide dames die voor het woonhuis staan, hebben we helaas niet kunnen achterhalen. Wei weten we dat het niet de bewoners van dit karakteristieke huis waren. De kleding van beide vrouwen is kenmerkend voor die tijd. De vrouw links draagt een zogenaamd Eindhovens mutsje, dat rond 1900 als dagelijkse dracht diende. Alleen op zondag naar de kerk en op hoogtijdagen werd de poffer gedragen. Helaas is deze oude Bra-

bantse dracht na de oorlog geheel verdwenen en nu alleen nag te bewonderen in musea en tijdens de boerenbruiloft, dinsdag met carnaval.

22 Sigarenfabriek Lameco. 'Via d'ri achterum neffe 't woonhuis kwamde bij 't sigarenfabriek', vertelde de heer Karel Lammers, zoon van de eigenaar, die op 16 november 1 91 9 werd geboren. 'In d'ri goeie glorietijd werkten zowa vijftig sigarenmakers en twee ringsters veur 't plekken van de bandjes bij ons vadder. Tinus Vogels van de Collse watermolen leverde de plenkskes voor de sigarenkistj es', aldus de heer Lammers. Van hem kregen we oak het sigarenbandje dat hierbij is afgedrukt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Philips in het oude sigarenfabriekje gevestigd, waarbij in stilte

gewerkt werd aan de ontwikkeling van de televisie, onder lei ding van ir. Bosch.

23 Tijdens de regeringsperiode van Koning Willem III, die een groot voorstander was van de uitbreiding van de infrastructuur door middel van spoor- en waterwegen, werd onder het kabinet Van Hall besloten de aanleg van de spoorwegen te laten uitvoeren van staatswege en niet meer door het verlenen van concessies aan particuliere maatschappijen. De plannen van de regering voorzagen onder meer in de uitbreiding van het spoorwegnet vanuit Eindhoven door de aanleg van het baanvak Eindhoven- Venlo - dat in 1866 tot stand kwam - en het baanvak EindhovenWeert - Maastricht in 1 9 13.

Beide baanvakken kwamen te liggen op de toen nog braakliggende gronden. Tongelre kreeg hierbij in 1913 een station aan de lijn van Eindhoven naar Weert op de hoek van de Generaal Bothastraat/Tongelre-

sestraat. Vele Tongelrenaren reisden met de personentrein van en naar Eindhoven om daar hun dagelijkse boterham te gaan verdienen.

s.

24 Het wachthuisje de Peperbus. De wachtpost 46 stand aan de Tongelrestraat aan de spoorlijn EindhovenVenia, die reeds in 1866 tot stand kwam. Het huisje had slechts een demo De gehele benedenverdieping bestond uit ramen, die een goed uitzicht over de spoorrails gaven. Binnen stand een grate klok met gewichten. In de klok waren schijven gemonteerd die omsloegen wanneer er een trein moest komen. Deze klok was afgesteld op de passeertijd van de trein. De klok week regelmatig af, maar oak de treinen kwamen, net als nu, niet altijd op tijd. De buitenmum van de wachtpost stand slechts anderhalve meter van de rails. Wanneer

een deur van de trein openstand, werd de buitenlantaarn van het huis afgeslagen. De beambte die in het huis woonde, moest als compensatie voor het woongenot twaalf uur per

dag werken in plaats van de normale werkdag van tien uur, De bediening van de spoorbomen geschiedde vanuit de Peperbus. Deze stand op de hoek Tongelresestraat- Telefoonstraat. Het

was niet meer dan een klein hokje, waarin enkel voor een kachel, een kolenbak en een bankje ruimte was.

25 'HeerenstraatTongelre' vermeldt deze kaart van voar 1920, toen Tongelre samen met de andere omliggende darpen bij Eindhoven werd gevoegd. Na deze varming van Groot Eindhoven dienden diverse straatnamen te worden gewijzigd, omdat ze ook in Eindhoven of in de geannexeerde dorpen voorkwamen. De Heerenstraat werd toen gewijzigd in Tongelresestraat. De foto toont de situatie direct voarbij de tweede overweg vanuit de richting Eindhoven. Links het cafe met terras en feestzalen van A. van Melis. Diens zoon begon zijn voetballoopbaan bij de R.K.VVTongelre. Later speelde hij als midvoar bij

EVV Eindhoven. Met de komst van het betaalde voetbal verkaste hij naar Roda Juliana Combinatie en vierde hij met het Nederlands elf tal als international vele triomfen. De

bebouwing is in de loop der jaren geheel verdwenen om plaats te maken voar nieuwbouw. Rechts achteraan zijn nog vaag de contour en van de SintMartinuskerk zichtbaar.

26 'Tongelresestraat Eindhoven' vermeldt deze kaart met poststempel 21 september 195 1. Desondanks moet de foto-opname ouder zijn. De doorbraak voor de Locomotiefstraat moest nag worden gerealiseerd. De lage waning, links midden op de foto, met het raam in de zijgevel moest daarvoor plaatsmaken. Links vo ora an het voormalige postkantoortje aan de Tongelresestraat, direct voor de tweede overweg. Zie het uithangbord tegen de muur tussen de voordeur en de raampartij. Het pand dateert van 1871 volgens de muurankers in de zijgevel. Het postagentschap is inmiddels verdwe-

nen, maar de brievenbus hangt er nag. Oak de panden rechts bestaan nag. Het zijn de panden Tongelresestraat 445 en 443, die als zodanig nag goed te herkennen zijn. Het witte

pand met voortuin en topgeveltjes, huisnummer 443, is volgens de huidige bewoners in 1925 gebouwd.

27 De Tongeiresestraat voorbij het cafe van A. van Melis, daar waar de straat overgaat in 't Hofke. Links met torentje het van 1908 daterende liefdesgesticht Sint-Ignatius. De ernaast geiegen boerderij heeft plaats moeten maken voor de bouw van de seniorenwoningen van 't Martinushofke. Op de foto komt duidelijk het landelijke karakter van de oude dorpskern van Tongeire naar voren. Verkeer is er nog amper, al is de straat al wei verhard. De fotograaf was nog een onbekend fenomeen en trok de aandacht van de jeugd, die even bleef poseren in hun uit de jaren dertig dater en de kieding

met de toen aigemeen door jong en oud gedragen pet als hoofddeksel.

28 Dezelfde fota als de voorgaande, maar van latere datum en nu met het accent op de waning en aan de rechterzijde van de Tongelresestraat tegenover het liefdesgesticht Sint-Ignatius. Oak deze waning en, op deze ansichtkaart met een poststempel uit 1943, bestaan niet meer. De laatste, die met het reclamebord aan de zijgevel, is in 1999 afgebroken am plaats te maken voor nieuwe woningen. Daarmee is het landelijke karakter verdwenen en is oak Tongelre verstedelijkt. Al zijn er in de omgeving van 't Hofke nag vele elementen die op dit oude karakter wijzen. Een voorbeeld hiervan zijn de

woningen links van de SintMartinuskerk, waar voorheen de sigarenwinkel annex kapperszaak van

E. van Beek was gevestigd. Ondernemer Van Beek heeft heel wat ansichtkaarten

over Tongelre uitgegeven, waarvan er diverse in deze uitgave zijn opgenomen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek