Enschede in oude ansichten deel 3

Enschede in oude ansichten deel 3

Auteur
:   D. Taat
Gemeente
:   Enschede
Provincie
:   Overijssel
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3034-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Enschede in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

~':"Pji;i;rl}'fil'T~ . Rijk;~f.';, ..??

" 'W:g naar: Cr;rftirt,:· .'

»: Ie 1o.c. u.frt ??.. J. M. S~al.ka"' ?? , Ihllk.loo~

49. Een stevige "Loakgang" met de grensstenengroep van de Historische Societeit zou rnisschien opheldering geven over de juistheid van de plaats der grensstenen. Het heet dat de Duitsers er per tractaat nu voor moeten zorgen. Maar als particuliercn er ook een oogje op houden, kan veel moois gespaard blijven. Er zijn stenen bij van voor de stichting van onze republiek, uit de Bourgondische tijd. Ook de markestenen hebben een lange geschiedenis. Onze Glane ontspringt in het Aamsveen. En daar komen niet aIleen de He-mennekes (Herman) vandaan, die plotseling vanachter de kwakelbosjes "He" riepen en je in de kraag grepen en je nek braken, als je niet snel genoeg binnen de "poste" was. Ons dierbare Dam, dam, deuske, kwam van de Brugge.] met zien kiekkdske op de rugge'/ met zien stokske in 'de hand.] zo kwam Dam, dam deuske deur het land.

Gruss von der Hollandisoten Grenze

aus dem Restaurant von Hermann G RON A U i, W. Enschederstr,

SdYmeing

50. "Gruss von der Hollandischen Grenze aus dem Restaurant von Hermann Schmeing. Gronau in Westfalen. Enschederstrasse." Uit Enschede komend links van de weg, onmiddellijk na de brug, Iigt nog steeds het bij de oude Glanerbruggers zo bekende en voor vergaderingcn zo geliefde cafe Schmeing. Op weg naar de "Gronowse Klub'n", de jaarlijkse kerrnis, konden de oude Enschedeers er weI voorbij kornen, maar op de terugweg hadden ze er moeite mee. Zo bont als dat heerschap, dat per kruiwagen slapend teruggebracht moest worden na een zondagsnamiddags bezoek aan de stokerijen van "Viefhuus", maakten de feestvierders het nooit. Een onschuldig bezoek aan "Zeuten Bernhard" in de Stationsstraat met .Kaffee und Kuchen" was ook een zeldzame ervaring, waarvan nog lang nagenoten kon worden.

51. De oude donkere tram is hier het syrnbool van de moderne tijd. Het is nog een motorrijtuig met een conducteur en een wagenbestuurder. Later zou uit overwegingen van rentabiliteit de eenmanswagen worden ingevoerd. De bestuurder met zijn mooie pet is een jongen van de T.E.T. (Zie ook: Enschede in oudeansichten deel1, bladzijde 102.) Op het bord staat te lezcn dat de .Bezirks-Kommandatur" in Ahaus zetelt. Het bruggetje over dat glanzend rivierke, met dat smalle streepje dat ze de grens noemen, sym boliseert de rustieke oude tijd. Vaag is nog het allereerste kapelletje van de broeders Redemptoristen te zien.

Jlanerbrug. H6tel, Cafe-Restaurant Droste, Duitsche-Nederlandsche grens. Rederntoriten Kloos'

52. Glanerbrug. Hotel, Cafe-Restaurant Droste, Duitsche-Nedcrlandschc grens. Redemptoristenklooster. Het bekende houten brugleuning-bouwwerk. Meisjes met twee kleinere kinderen. De tram staat bijna aan het loze einde van de rails. Rechts op het bord lazen wij: "Stad Gronau / Kreis Ahaus / Reg. Bezirk MUnster / Bez, Kommandant Coesfeld / Bezirksfeldwebel / in Ahaus." Rechts zien we ook een vierkante, roodzandstenen, geschuurde grenspaal. De top is piramidaal, op borsthoogte. Het is paal 848. Tegenwoordig staan er twee. De sporen op de weg zijn nagelaten door een onbekend gebleven voertuig. De foto dateert van na 1908.

GL i'ERRRUG.

Hi)lel. Cale-Restauran Droste.

Dultsche-Nederlaudsche grens.

53. Glanerbrug. Hotel, Cafe-Restaurant Droste, Duitsche-Nederlandsche grens. De balken op de brug over de Glanerbeek zijn langzamerhand aan vernieuwing toe. Ze rammelden soms behoorlijk bij het passer en van de wagens met hun brede, stalen banden. We kijken naar het westen. Daar is stellig weI wat nieuws te beleven, want een groot aantal Bruggenaren houdt zich op bij de aan het eindpunt wachtende tram. Rechts ontwaren we het torentje met het Angelusklokje van het Redemptoristenklooster, dat zo schoon en zo helder klonk in het avondlijk UUf. V66r paal 848: twee Duitse borden. Over de brug een houten Nederlandse paal met rood-wit-blauwe guirlandes en een oranje kop.

54. Op 23 apri!1906 werd deze in vele kleuren herdrukte kaart verzonden aan de heer Max. We zien links de familie Verspohl met de hazewindhond op het terras. Een getiniformeerde veldwachter (? ) houdt toezicht op de brug. Vrije doortocht is verzekerd aan een ieder die zich houdt aan de regels van de koninkrijken Pruisen en Nederland. De Bruggenaren zijn anders dan de rest van de Tukkers. Ze hebben nooit een gracht om hun territorium gelegd, zoals de Enschedese "poalburgers, dee zo roekt oet de grup! " (waarmee de modder uit de grachten bedoeld wil zijn). Integendeel! Dit dorp is genoemd naar de brug over het glanzend rivierke, de "G1ane"! En daar kunnen de stadsen niet tegenaan. Tenminste, als de rommelmakerij van de grenspassanten, de hasj-smokkel en de waterverontreiniging een halt wordt toegeroepen. Ten noorden van de brug zie je helaas, vooral na een regenbui, meer ratjes dan ten widen ervan. Daar kan niet alleen -de schrijver van deze krabbels op de ansicht de oorzaak van zijn. Evenmin onze Max, wiens baas .Jiet zuipen moet laten en niet te veer mag freten".

.-

.' 6!anerbrug, Rijksgr-ens. Weg naar [ns~ede'~'- .

55. Dezelfde Verspohls op de stoep voor hun "Wirtschaft". Spelende kinderen op Ncderlands gebied, over de brug. De kaart - een uitgave van Th. Eggink in Glanerbrug - is verzonden op 31 augustus 1908. Onze 28·jarige koningin Wilhelmina was toen net tien jaren aan de regering. Iemand had kennelijk een vrije dag. Een Duitse krant schrijft dan dat men bij de Brug "grenstypische" inrichtingen vindt, zoals "Gaststiitten, Wechselstuben, Speditionsniederlassungen und Parkplatze; und dann kommt noch das Dorf'. In het dikke boek van de Volksbank e.G., Gronau, 1982, samengesteld onder redactie van H. Dickel, met 55 "Autoren und Heimatfreunde" en met 1131 foto's, lazen wij de eerste aanzet tot de geschiedenis van Glanerbrug. Een merwaardige coiricidentie, dat dit eerst vanuit Duitse zijde geentarneerd wordt. Dit boek "Natur und Kultur des Raumes Gronau und Epe" verdient hier ook (in het Nederlands? ) gelezen te worden. De historische banden "diesseits und jenseits der Grenze" zijn sterk en zeer oud, al is er verschil in geschiedenis gemaakt. Aan de Brug Ie eft de noaberschop nog steeds.

Grens GLA~ERBRUG

56. Een van de mooiste plaatjes is deze ontmoeting van ons koninkrijk met het keizerrijk. Een jongetje met een rokje en matrozenkraagje en een grate "Miitze". Een peloton van wel achttien dienaren van de keizerlijke 1egers; dit keer zonder de vervaarlijke helm. Van berkehout hebben de "Schlitzen" een prieeltje gebouwd, met boompjesin witte houten bakken! Het is zo gezellig dat er wel een kanarieonder de Duitse adelaar ap het bord aan de "Zollstrasse" kan neste1en. Deze originele kaart is in 1918 verzonden aan de J ongejufr. F. Kunst door haar papa. Het moet tocn al een herinnering zijn geweest aan de rustige jaren van 1900, toen men "siebzig - ein-und-siebzig" bijna vergeten was en van "veertien-achttien" nag geen weet had.

· Duitsche grens, Glanerbrug

,.i .. o",.

57. Glanerbri.icke (Duitsch-Hollandsche grens), met het stenen "ZoIlamt" van 1881. Dat is niet het laatste. Zal het in 1991 een overbodige instelling worden? De Europese Gemeenschap vraagt erom! Terugkerend van onze zorner- of skivakantie schrikken we bij het zien van borden als: .Kruftwagen HALT! Zollamt." Glanerbrug, een dorp van smokkelaars? Als dat waar zou zijn, is er nog nooit een eerlijk mens over de grens gegaan! De sterke verhalen over het illegale grensverkeer nemen bij de "Gli.ihwein" en bij moeders "kokfornuus" grillige vormen aan, die men u niet graag onthouden zal. Ook op de grate koffieplantages in het "Amtsven", waar in lange rijen de koffiebonen uit een lekke jutezak op de grand vielen, wordt nog rijkelijk versgebrande koffie geoogst. Maar het reservaat is niet voor iedereen toegankelijk.

ti::iU So. 1207.

'..:::v

Glarierbrticke (Duif sch-Hollandsche grens.)

58. De ambtenaren van het Duitse douanekantoor zwaaien ons vriendelijk uit, wanneer we weer vertrekken. Slechts zelden kwam het aan de grens tot botsingen. Rumoerige activiteiten van hier gelegerde soldaten of marechaussee kwamen zelden voor. Te paard of in hun uniform maakten ze preventief wei indruk. Zolang er maar geen drugs of "foezel" in het spel was. De aardappeljenever van "Viefhuus" was een bekend ruilobject voor Hollandse kledingstukken. Japonnen kan men vele over elkaar dragen; "schnapps" in een varkensblaas op de rug; en dan een spijker, net als bij "Anton op den bok", in de hak van de schoen en ... een flinke trap in de blaas! Dan liep het vocht er wei uit. En je kon de onschuld uithangen, wanneer commie zen je ergens in het bos betrapten. Dan waren er nog de hondjes, die precies de weg wisten om voor een klein stukje worst het vuile werk voor de smokkelaar te doen. De Twentse Stabij had een bek, waarin precies twee kilo smokkelwaar kon. En een hoedje meer op de hoofden van een darnesgezelschap viel ook niet op (als het prijskaartje er maar af was! ).

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek