Etten-Leur in oude ansichten deel 3

Etten-Leur in oude ansichten deel 3

Auteur
:   A.J. van Esch
Gemeente
:   Etten-Leur
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2080-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Etten-Leur in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

59. Over de brug blijkt pas de lineaire structuur van de Lange Brugstraat, een lang lint naar het Liesbosch. Dit plaatje is nu nag terug te vinden.

60. Typerend is het scherm van geknotte linden aan de zuidkant van de noordwand van de Lange Brugstraat. Dit werd voornamelijk gedaan om de interieurs van de voorname huizen tegen de zon te beschermen. In vroeger dagen hadden de huizen nog een stoep, die de toetreding tot de woning aangaf. Veel van deze stoepen zijn zonder ontzag voor hun betekenis verdwenen.

61. Verder de Lange Brugstraat in, en niet de Kerkstraat zoals op deze foto vermeld staat, bemerk je al dat je het dorp langzaam maar zeker verlaat. Het gebied wordt steeds landelijker. Leur ligt nog steeds op de grens van zand en klei, van droog en nat, van kleinschaligheid en grootschaligheid. De grens wordt gevormd door de Brugstraten. De binding met deze verschillende landschapstypen heeft Leur gelukkig nog: een kwaliteit die behouden moet blijven,

62. De Lange Leur kwam uit op Attelaken. Vroeger was dit een gehucht aan het water (laak is een oud woord voor vaart), dat langzaam aan Leur is vastgegroeid. Maar het had een eigen karakter: een verzameling boerderijen tot het Liesbosch. Attelaken vormde zo een overgang van het dorpse naar het open landschap.

63. Keren we terug naar de brug, dan kijken we de Korte Brugstraat in en lopen deze door. De laatste brug voor de demping van de haven was een betonnen. Een lelijk ding, dat niet zo'n brugkarakter had als zijn voorganger. De oudste brug was een Hollandse ophaalbrug, daarna kwam er een gietijzeren ophaalbrug met prachtige balustraden. Deze brug werd te smal voor het drukke verkeer en moest plaats maken voor deze vaste betonnen brug. Deze foto laat mooi zien dat de hoekpunten van de kruising ingenomen werden door cafes. Zij waren vroeger het middelpunt voor allen die iets met de haven te doen hadden. De eerste vijf huizen finks en het cafe rech ts zijn intussen gesloopt voor de aanleg van het plein.

64. De Korte Leur, later Korte Brugstraat, kwam uit op de weg naar Etten, het Leurse straatje. Ook de Korte Leur draagt het karakter van de lange as, vanaf Attelaken tot de molen vooraan op de Korte Leur. De lange lintvorm werd versterkt door de smalle hoofdbaan, die bestraat was met de zogenaamde kinderkoppen.

65. Een fotograaf kwam op Leur en zie: half het dorp liep uit, Het was de gebeurtenis van de dag. Met fietsen met carbidlantaarns, te voet en met de motor kwamen ze om maar op de foto te mogen. Tegenwoordig kun je je zo'n tafereel niet meer voorstellen. De straat leefde meer dan nu.

66. De betonnen brug is weer het vertrekpunt, maar nu het Lichttorenhoofd op en weer terug naar de brug (foto's 66 tim 76). Er is a1 gesproken over de drie bruggen over de Leurse haven. Maar hier staat het pronkstuk van de toenma1ige weg- en waterbouw: een betonnen plaat met vier lantaarns op de hoeken, een soort omgedraaide tafel over de haven. Van vele Leurenaren heb ik vernomen dat ze deze brug ook niet mooi vonden. De brug kan ook gezien worden a1s het begin van de aftakeling van de haven. Doordat de Brandsevaart en de Turfvaart a1 afgesloten waren, werd deze brug niet beweegbaar gemaakt. Doorgang van schepen had geen nut meer en stukje voor stukje werd de vaart gedempt.

" Leur (N-Br)

67. Vanaf het torentje van de hervormde kerk is deze foto genomen. Een duidelijke vogelvlucht van dit prachtige stukje Leur. Goed is te zien dat de Leurse haven zich stroomopwaarts splitste in de Brandsevaart links en de Turfvaart rechts op de foto. Door de verwijding kreeg je een pleinachtige ruimte, die grotendeels gevuld was met het Heerma van Vossplantsoen. In dit plantsoen stond stenen Adriaan van Bergen. die uitkeek over de haven, en er stond een muziekkiosk; een fraaie ontmoetingsplaats voor de Leurenaren.

68. Zoals in zovele havenplaatsjes, had je grote contrasten in de bevolking, de bezittende en de werkende klasse. In hun woningen kwam dit verschil duidelijk tot uiting. Aan beide kanten van het water had je op Leur een zogenaamd Kantje. Hier zien we het Oostkantje, waar de arbeidende mensen woonden. Een beetje verder op het Lichttorenhoofd stonden de villa's van de notabelen. Links achter staat het St.-Antoniushuis met de oude kapel. Een leuke volksnaam had het stukje straat dat over de duiker van de Turfvaart liep. Dit werd de Slikbrug genoemd.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek