Feest in Vlaardingen

Feest in Vlaardingen

Auteur
:   M.P. Zuydgeest en Elske v.d. Vlist-Dijkema
Gemeente
:   Vlaardingen
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5101-6
Pagina's
:   136
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Feest in Vlaardingen'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Feest

in Vlaardingen

door

E.C. van der Vlis-Dijkema (fotokeuze en teksten), M.P. Zuydgeest (visserijgedeelte)

en

l.A.C. Mathijssen

Europese Bibliotheek - Zaltbommel

Bij het voorplaatje:

IJsvermaak op de Hofvijver in 1908.

Fotoverantwoording:

Foto Boer: 80

J. Borsboom: 84, 88

Gerrit Burg, Rotterdam: 94 A.J. van Druten: 96

Studio Jan Dulfer: 40

Roel Dijkstra: 14,41-43,108,109,118,124 Haagsche Courant: 73

Fotobureau Ton den Haan, Rotterdam: 12,67,129 Jan van der Meijde, Rotterdam: 114

Foto Ronde: 10,39,61,68,70-72,75,93,95,130 J. Sluimer: 11,52,92

StadsarchiefVlaardingen: omslagfoto, 3-9,13,15-38,44-51,53-60,62,64-66,69,74,83,89, 104-107, 111-113, 115-117, 119-123, 125-128 M.A. Struijs: 102

U Thuis Krant/Groot Vlaardingen: 63,76, 103, 110 Foto A. Verboon Jzn., Schiedam: 82, 86, 87,90,91 J. Vis: 97, 98

Visserijmuseum: 79, 85

M.P. Zuydgeest: 77, 78, 81, 99-101

W~OEN

OEKJE

ISBNIO: 90 288 5101 I ISBNI3: 978 90 288 51016

© 1990 Europese Bibliotheek - Zaltbommel

© 2008 Reproductie van de oorspronkelijke druk uit 1990

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Europese Bibliotheek Postbus 49

5300 AA Zaltbommel telefoon: 0418 513144 fax: 0418 515515

e-mail: publisher@eurobib.nl

INLEIDING

Wy wens chen dezen dag, roemrugtig nu te vieren, en ook ons Vlaardingen, eens heerlyk op te sieren. (Anoniem,1788)

Het leven van onze voorouders speelde zich voor een groot deel buitenshuis af. De meeste huizen waren klein en donker, niet zozeer om erin te wonen, maar meer om er te slapen en te eten; ze dienden als bescherming tegen de kou. De mensen zochten gewoonlijk hun afleiding op straat en daar speelden ook de kinderen. Van een achturige werkdag was nog geen sprake: er werd gewerkt zolang het licht was. Wei werden allerlei feesten gevierd en veel optochten georganiseerd en ook daarvoor vormde de straat het decor. Kermissen, buurt- en straatfeesten, geboorten, verjaardagen, huwelijken en bezoeken van leden van het vorstenhuis brachten hele drommen mensen buiten op de vaak uitbundig versierde straten, niet zelden voorzien van indrukwekkende erepoorten. Ook bevrijdingsfeesten waren (en zijn) door de jaren heen aanleiding geweest om gevoelens van vreugde en saamhorigheid te uiten. Zolang er geen volgende oorlog uitgebroken was, werd het einde van de vorige jaarlijks herdacht.

De naoorlogse vakantiespelen en natuurlijk het Vlaardings Landjuweel met de narrenpaal en de Breugheliaanse maaltijd op de markt spreken nog steeds tot onze verbeelding.

En, bij elke festiviteit werd muziek gemaakt. Rond 1400 traden "pipers" (fluitspelers) op, later ook muzikanten met luit, tamboerijn, violen en schalmeien. Hieruit ontstonden de vooral in deze eeuw populair geworden muziekkorpsen. Geen feest kon en kan zonder muzikale uitingen, al klinken de rock-bands op het jaarlijkse Haring- en Bierfeest wei wat anders dan bovengenoemde "pipers"!

De Haring- en Bierfeesten zijn sinds het begin van de jaren zeventig j aarli j ks terugkerende festi jnen met haring en bier (sicl), muziek, markten, waterpret, visserijnostalgie, kinderattracties en ... vee I publiek in de binnenstad van Vlaardingen. Deze een dag durende uitbarsting van jolijt is min of meer ontstaan omdat het na de oorlog terugliep c.q. afliep met de traditionele feestdag in Vlaardingen: Vlaggetjesdag.

Eind 16e eeuw al werd verordonneerd dat de haringvangst niet voor 15 juni mocht aanvangen, omdat haring die vroeger in het jaar gevangen werd van mindere kwaliteit was. Het gezamenlijke uitvaren van de haringbuizen ging men op den duur Buisjesdag of Zeildag noemen. Zodra het voorjaar was werd de vloot van hoekers, buizen, sloepen en loggers geverfd, geteerd, opgetuigd en geproviandeerd. De zondag voor de 15e juni kon iedere schipper met zijn kostbare, met vele vlaggetjes versierde bezit pronken in de haven. In 1817 sprak men al over "deze oude gewoonte",

zodat we kunnen aannemen dat de traditie en de naam van "Vlaggetjesdag" waarschijnlijk al in de 18e eeuw ontstaan is. Duizenden, later tienduizenden Vlaardingers verdrongen zich jaarlijks rond de havens om het vrolijke schouwspel te aanschouwen; men was blij dat de vloot weer uit kon varen en voor "brood op de plank" ging zorgen. Op Buisjesdag was natuurlijk niet iedereen even vrolijk gestemd; men was bezorgd om de mannen en zonen die de onbetrouwbare zee weer op gingen.

Rond 1850 werd een vaste vertrekdag losgelaten, zodat men in later jaren steeds vroeger naar zee voer; toch bleef Vlaggetjesdag het hoogtepunt van het visserijseizoen. Zelfs toen de crisis in de jaren dertig van deze eeuw zich deed gelden en de vloot daardoor niet meer in haar geheel tegelijk kon afvaren, bleef Vlaggetjesdag op een wat bescheidener wijze gehandhaafd.

Na 1945 probeerde met name de Vlaardinger Jaap Kolkman de wat verbleekte traditie van Vlaggetjesdag nieuw leyen in te blazen. Het "Comite Vlaggetjesdag" betrok vele plaatselijke organisaties bij de viering: zangkoren, verkenners, muziekkorpsen, etc. Er ontstonden vlootrevues en openluchtspelen. Het hoogtepunt werd het uitreiken van de zogenaamde produktschapswimpel voor het Vlaardingse schip, dat in het jaar daarvoor de best verzorgde gezouten haring had aangevoerd. Economische ontwikkelin-

gen zorgden er echter voor, dat het zeer snel afliep met de visserij-industrie en dus met het fenomeen Vlaggetjesdag. In 1964 waren nog enkele schraal versierde motorloggers in de haven te zien en het j aar daarop ... had Vlaardingen daar geen enkele meer van over.

Weinig zaken zijn in de loop der tijden in Vlaardingen zo sterk veranderd als de manier waarop mensen hun vertier zoeken. De oorzaken daarvoor zijn gemakkelijk aan te geYen. Op werkdagen werd van's morgens vroeg tot 's avonds laat gewerkt en was er amper tijd voor ontspanning. Op feestdagen gingen onze voorouders massaal ter kerke, om zich daarna in het vrolijke straatgewoel te storten.

Wij zoeken ons vertier in de intimiteit van het woonhuis of in de schouwburg, de concertzaal of de disco. Aileen de markt, de (schaarse) buurtfeesten, de sportwedstrijden en het Haring- en Bierfeest hebben nog iets van de gezellige massaliteit die kenmerkend was voor het vroegere feestgedruis van de Vlaardingers.

J.A.C. Mathijssen, stadsarchivaris

1. Ter gelegenheid van een bezoek van prinses Margriet in november 1970 werd de toren van de Grote Kerk voorzien van "vlag en bal", "Een bal op!" , het Vlaardings symbool voor vreugde en dankbaarheid, voor feest!

2. Gezeten in een open caleche staat koningin Wilhelmina, geflankeerd door een hofdame, op 19 september 1924 op het punt om haar rijtoer door Vlaardingen aan te vangen, gadegeslagen door vele belangstellenden. Links van het stadhuis was nog het "Commissariaat van Politie" gevestigd.

3. De Koningin wuift vriendelijk naar de defilerende meisjesvereniging op gereformeerde grondslag "Sticht Elkander". Bijna alle Vlaardingse verenigingen presenteerden zich op deze manier aan de vorstin.

4. Een fraaie ereboog van haringtonnen in allerlei soorten en maten sierde de Binnensingel op die 1ge september. Rechts op de foto staat de in 1938 afgebroken gereformeerde kerk, met daarachter de torenspits van de hervormde kerk aan de Binnensingel, die nu fungeert als duiventil...

5. Belaagd door zijn eigen hond is prins Bernhard op 24 augustus 1946 net op het Westerhoofd gearriveerd, waar hij afscheid neemt van enige heren van de Nederlandsche Spoorwegen, die hem op de salonboot "Van der Wijck" hebben begeleid. Op de voorgrond staat de tweejarige kleindochter van burgemeester M.e. Siezen, Margaretha de Vos, die de prins een met anjers versierd doosje ijzerkoekjes mocht aanbieden. Na een korte rijtoer door de stad vertrok de Prins, gezeten aan het stuur van zijn eigen auto, naar Soestdijk,

6. Onder een kunstig geconstrueerde "tonnenpoort" door rijden koningin Juliana en prins Bernhard over de Oosthavenkade tijdens hun bezoek aan Vlaardingen op 29 juli 1950.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek