Gaasterland-Sloten in oude ansichten

Gaasterland-Sloten in oude ansichten

Auteur
:   M.G.H. Hendriks
Gemeente
:   Gaasterland-Sloten
Provincie
:   Fryslân / Friesland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5250-1
Pagina's
:   96
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Gaasterland-Sloten in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

19. De van de middeleeuwen daterende zadeldaktoren van Wijckel is van verre een herkenbaar punt. Deze markante toren heeft in de loop der jaren meermalen een f1inke restauratiebeurt gekregen. Zowel kerkgebouw als toren is van grote cultuurhistorische betekenis. In de kerk, die in gebruik is door de Nederlands Hervormde Gemeente van Wijckel, is een praalgraf ingericht voor de krijgsman en vestingbouwer Menno van Coehoom.

20. Met de opkomst van het personenvervoer over de weg omstreeks 1920 was de belangstelling bij een aantal ondernemers groot om in de Friese Zuid-Westhoek mee te werken aan een betere bereikbaarheid van de omgeving. De firma v.d. Veen te Wijckel nam terzake eveneens het stuur in handen. Niet voor lang echter, want na enige tijd nam M. de Boer en Zn. uit Balk de zaak over. Op de foto rechts: Wopke Haantjes.

21. Een fraai en schilderachtig beeld van het landelijke Gaasterlandse buitengebied. Op de achtergrond de Sondeler molen, die jarenlang als poldermolen de waterhuishouding in dit gebied op peil heeft gehouden. Door de komst van het elektrisehe watergemaal werd de feitelijke funetie van de molen overbodig. De molen raakte in verval, omdat het polderbestuur er geen onderhoudskosten meer aan wilde besteden. In de loop van de jaren vijftig is de molen afgebroken. Op de voorgrond is Jouke Smits met "zijn Bles" bezig het gras te keren.

22. We schrijven het jaar 1935: melkventer Atte Roskam maakt zijn dagelijkse ronde langs de klanten. Hoewei er zorgen waren vanwege de economische crisis in die jaren, had het jachtige leven de dorpsbewoners nog niet in de houdgreep. In die tijd was het nog gebruikelijk dat de produkten voor het dagelijks levensonderhoud aan huis werden bezorgd. De hedendaagse kijk-grijpwinkels waren toentertijd een onbekend begrip. De Beukenswijkstraat, hier afgebeeld, zag er in die jaren weI even anders uit dan nu het geval is. Rechts op de voorgrond is bakkerij Visser gevestigd; ernaast woonde de familie Op de Hoek en vervolgens schilder Bangrna.

Sondel

23. Omstreeks 1920 had de hier afgebeelde straat nog geen naam. Thans is deze straatte Sondel bekend als de lac. Boomsmastraat, genoemd naar de man die vanwege zijn activiteiten in het verzet gedurende de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers werd vermoord. Links op de voorgrond staat vader Pieter Boomsma voorzijn "van-alles-wat" -winkel,

Sonde1 (Gaasterland)

24. De Belgische vluchtelingen lieten zich graag op de foto zetten. Met de bewoners in de dorpen van Gaasterland werden goede contacten onderhouden. Aanvankelijk waren zij her en der in de gemeente onderdak gebracht. Begin 1915 werden er voor hen in Rijs en in Oudemirdum speciale kampen ingericht. Zij verrichtten allerlei werkzaamheden, zoals het rooien van de stobben van de afgezaagde bomen in de bossen van Gaasterland. De Belgen poseren in de straat, die thans bekend is onder de naam Jac. Boomsmastraat.

25. Nijemirdum heeft een behoorlijk grote kerk gehad; aIleen de toren staat nog overeind en is beeldbepalend voor de omgeving. Voor de schippers op de voormalige Zuiderzee gold de toren als een baken. De kerk zou als patroonheilige de heilige Nicolaas hebben gehad; hi j was de schutspatroon voor reizigers en zeevarenden. In de toren heeft een klok gehangen, waarop de tekst stond afgebeeld "Maria ben ic ghegoten van Jacop Waghevens te Mechelen bynnen, int jaer ons heeren 1541". De klok bevatte vier medailIons. Op 3 juni 1444 krijgt Theodoricus Benten van paus Eugenius IV toestemming zich tot priester te laten wijden. Hij was een kind van ongehuwde ouders en had om die reden speciale pauselijke dispensatie nodig. Hij was werkzaam in de St. Nicolaasparochie van Nijemirdum. De parochianen wens ten hem als pastoor en ondersteunden zijn verzoek tot het priesterschap onder meer met de tekst: "De parochiekerk van Nijemirdum ligt in de landstreken van Friesland waar mensen wonen die tamelijk ondernemend zijn."

26. Op oude ansichtkaarten is te zien dat de naam van een plaats op vcrscnillende manieren wordt geschreven. Zoals bijvoorbeeld die van Nyemirdum en Neije Mirdum. Het zal de bewoners van de huidige Lycklamawei een zorg zij n geweest. In de schaduw van de hervormde kerk hebben zi j er geen moeite mee oog in oog te staan met het "moderne oog" van de tijd.

.Y,.

,

.~ .?....

27. De bewerking van het land werd vroeger met handkracht verricht. Ten tijde van de oogst moest er snel en afdoende worden gewerkt. Vele Gaasterlanders kunnen zich nog goed herinneren - bij het zien van dit sfeerbeeld van de roggemaaiers in de omgeving van Sondel- hoe er rond 1920 de sikkel werd gehanteerd.

28. Landbouw en veeteelt bepaalden vele jaren lang het woon-, werk- en leefklimaat van de Gaasterlanders. Het hele gezin werd daarbij ingezet. Naargelang de bedrijfsgrootte had de boer ook "werkvolk" in dienst: de "boerenmeid" voor het melken en de huishouding en de boerenknecht voor het werk in de stal en op het land. Ze werden veelal voor een jaar ingehuurd; de beloning was over het algemeen aan de schrale kant. Ten tijde van de oogst moest er in korte tijd door iedereen stevig worden aangepakt. Het binnenhalen van de oogst werd gevierd. De familie Hoekstra te Nijemirdum wil daarom best even op de foto.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek